การให้ทานและผลบุญ : หน้า 84/124

แล้วทรงถวายไตรจีวร พระปัจเจกพุทธเจ้ารับประเคน แล้ว ทําการอนุโมทนาในบุญกุศลที่ พระปัจเจกพุทธเจ้าองค์ที่ ๒ กล่าวว่า ผู้ประกอบ "ใครให้ทานแก่ผู้ได้ธรรม พระราชาและพระมเหสี พร้อมทั้ง ปวงข้าราชบริพาร และอาณาประชา ด้วยความหมั่นเพียร สัตว์นั้นย่อมไม่ตกนรก บุคคลผู้ประกอบด้วยความหมั่นเพียร สัตว์นั้นย่อมไม่ตกนรกของพระยายม ย่อมเข้าถึงฐานะทิพย์ทั้งหลาย คือเกิด ในสวรรค์ ราษฎร์ถวายเป็นพุทธบูชา โดยพระ ปัจเจกพุทธเจ้าผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวว่า "เมื่อเรือนถูกไฟไหม้ บุคคล ขนภาชนะใดออกได้ ภาชนะ นั่นย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์ แก่เขา ส่วนภาชนะที่ไหม้ใน เรือนนั้น ย่อมหาประโยชน์ มิได้ โลกก็ฉันนั้น ถูกไฟชรา และมรณะเผาไหม้แล้ว จง ขนออกเสียด้วยทาน ทานที่ ให้แล้ว ย่อมชื่อว่าขนออกแล้ว ด้วยดี" หมายถึงว่า หากจะ เปรียบกับไฟที่กำลังโหมไหม้ บ้านของเราอยู่ เราสามารถ ของพระยายม องค์ที่ ๓ กล่าวว่า "การบริจาคทานกับ การทำสงครามก็เช่นเดียวกัน ในสงคราม ทหารผู้ทอดอาลัย ในชีวิต กล้าสละชีวิตต่อสู้ข้าศึก แม้มีจำนวนน้อยคนก็สามารถ เอาชนะคนจำนวนมากได้ การ บริจาคก็เช่นเดียวกัน หาก ว่ายังกลัวหมดเปลืองอยู่ก็ย่อม ไม่ทำทาน ต่อเมื่อทอดอาลัย ในสมบัตินั้นแล้วนี่แหละ จึง บริจาคให้ทานได้ ทานนั้นแม้ จะให้จำนวนน้อยแต่ก็สามารถ ชนะกิเลสที่ยึดถือ ชนะความ ขนอะไรออกไปได้ สิ่งของที่ ขนออกไปได้นั้น ย่อมจะเกิด ประโยชน์แก่เรา เอาไปใช้ได้ สิ่งไหนที่ขนออกไปไม่ได้ ก็ ย่อมถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่านอยู่ ในกองเพลิง ชีวิตมนุษย์ก็เช่นกัน ถูกความ แก่และความตายเผาผลาญอยู่ทุกวัน เราจะขนอะไรของชีวิตไปได้บ้างเล่า นอกจากบุญที่เราทำทานไว้เท่านั้น ทานที่เราทำดีแล้ว ไม่ว่าจะมาก หรือน้อยก็ตาม ย่อมได้ชื่อว่าเราได้ ขนสมบัติออกแล้วจากความมอดไหม้ ใครก็ตาม เป็นบุคคลที่พึ่งของ สัตวโลกใต้ ทานทีถวาย ในบุคคลนั่นย่อมมีผล โลภ และความตระหนี่ลงได้ เขาย่อมได้ ผลบุญอย่างมาก มายจากผลของทานนั้น องค์ที่ ๔ กล่าวว่า "การเลือกให้ทานมี ๒ ประการ คือ เลือกเฟ้นของที่ทำบุญและบุคคล ผู้สมควรรับของที่ทำบุญ การเลือก ของที่ทำบุญนั้น เป็นการเลือกเฟ้น ของที่เลิศที่ประณีต ส่วนการเลือก บุคคลผู้รับของนั้น เป็นการเลือกเอา ผู้ที่สมบูรณ์ด้วยศีล เป็นต้น การเลือก ถวายทานเช่นนี้ เป็นการเลือกที่ ของชีวิต มาก พระปัจเจกพุทธเจ้ารูปแรก ถวายโอวาทพระราชาแล้วถือไตรจีวร แล้วเหาะกลับไปยังป่าหิมพานต์ พระพุทธเจ้าสรรเสริญ ใครก็ตามเป็น บุคคลที่พึ่งของสัตวโลกได้ ทานที่ - ถวายในบุคคลนั้นย่อมมีผลมากเหมือน พืชที่หว่านในนาดี ย่อมมีความเจริญ ๘๒ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org