การประหยัดการใช้จ่าย : หน้า 101/124

cold ด จงเป็นผู้รู้จักประหยัดการใช้จ่าย ๑๓ "การจับจ่ายใช้สอยของท่านซึ่งเป็นการประจำก็ดี ถ้าเป็นการชั่วคราวก็ดี เรา ต้องช่วยตรวจตราการได้การเสียด้วย ไม่ควรเสียก็อย่าให้เสีย ถ้าไม่ใช่หน้าที่เรา กระทำก็ให้ร่ำเรียนให้ท่านทราบตามความจริง อย่าส่งเสริมเติมต่อให้มากมาย ออกไปจากเหตุการณ์อันจำเป็น จึงจะนับว่าเรามีความกตัญญูต่อนาย และส่วนตัว เราก็เหมือนกัน จงมีความมัธยัสถ์จับช่วยใช้สอยแต่พอควร อย่าชุ่ยใช้ให้เกินการ จากผลประโยชน์ที่เราพึงได้กล่าวคือ ได้อยู่เดือนละ ๒๐ ฤา ๓๐ บาท จะไปซื้อ หมวกสานปานามาใบเดียวหมด ถ้าร่มสปริงเสียคันเดียวสิ้น ฤาอีกนัยหนึ่งนุ่ง ม่วงเสมอ ถ้าผ้าพื้นก็ดีต้องมีสีครบถูกวันอาทิตย์, จันทร์ อังคาร, พุธ, พฤหัสบดี, ศุกร์,เสาร์ เช่น ท่านที่ทรัพย์บริบูรณ์ก็เต็มที่ เพราะสีต่าง ๆ มันตกง่ายเสียง่าย และก็เปลืองไม่เหมือนสีน้ำเงินอ่อนแก่และสีม่วงแก่ ใช้ทนและสุภาพเรียบร้อยเข้า ไหนเข้าได้ดีด้วย ฟุ้งเฟ้อเกินนักก็หมดเปลืองมาก จะเอาที่ไหนใช้จ่ายการจำเป็น อย่างอื่นอีกได้เล่า ควรจะสงวนใช้แต่พอควรกันกับผลที่ตนหาได้หรือประหยัดยั้ง ไว้บ้าง ดังคำโบราณว่า "หาเมื่อดีไว้กินเมื่อไข้" ด้วยไม่จำเป็นจะต้องแข่งขัน กับท่านที่บริบูรณ์ ผ่อนผันใช้จ่ายแต่การที่ควรเพียงแต่ไม่ปฏิกูลเหลือเกินเท่านั้น ก็ไม่มีท่านผู้ใดจะติฉินนินทาได้เท่านั้นก็เห็นว่าพอแล้ว ถ้าเราขึ้นฟุ้งเฟ้อเป้อเย้อ กระฐินบกเกินไปจะไม่ดี ควรสงวนเสงี่ยมตนเช่นเขาว่า "หวีหัวแต่พอเกล้า กิน เหล้า แต่พอเมา” ถ้าหาไม่จะเกิดความเดือดร้อน และชักนำให้เราประพฤติชั่วได้ ด้วยความประมาท เพราะธรรมดาคนเมื่อทำชั่วหลวมตัวเข้าไปมาก เหลือที่จะ แก้ไขด้วยทางตรง ๆ ที่สุจริตแล้วมันก็ต้องเลยแก้ไปด้วยทางคดที่ทุจริต เสียผู้เสียคนไปด้วยความจำใจแลจวนตัวเข้า อีกอย่างหนึ่งอย่าให้เป็นเช่นแม่ค้าขายผักฤาของต่าง ๆ คอนเรือกระเดก ๆ ขายของยังค่ำ และตื่นไปซื้อของและทำของขายฤาเที่ยวเร่ขายเหน็ดเหนื่อยไม่ใช่ น้อย พอต่ำลงก็ไปดูเกฤาละคร และประพฤติเล่นการพนันต่าง ๆ กลับมาก็ เตรียมทำของ ฤาแต่มืดก็ต้องไปซื้อของขายของอีก เวียนกระทำเช่นนี้เสมอ ได้กำไรมาก็พอหมดไปกับยี่เกละคร และการเล่นต่าง ๆ เช่นนี้ เป็นที่น่าอนาถใจ เต็มที่ เปลืองแรงเปลืองอายุไม่น้อย ยังจะซ้ำเสียอะไรต่ออะไรอีก ในประเภท เช่นนี้ไม่น่าประพฤติเลย ออกสนุกสนานบ้างก็เพียงแต่ชั่วครั้งชั่วคราวเถิด” Kalyanamitra.org กัลยา ณ มิตร ๕๕