การฉันมื้อเดียวและฉันเจ : หน้า 80/124

เข้าไปได้นิด ๆ หน่อย ๆ ตามช่องหู ตามช่องจมูก มันก็ซึมเข้าไป เหมือนลูกไก่อยู่ในไข่ ถ้าใครเคยหยิบเอาลูกไก่ที่แม่ไก่มันฟัก พอ ใกล้ ๆ จะออก เราไปยกหูฟังเถอะ เสียงดิ้นขลุกขลัก ๆ อยู่ในไข่ ถ้าถามว่ามันหายใจไหม มันได้สูดหายใจเป็นเสียงแรง ๆ อย่างนี้ แต่มันก็หายใจแบบชนิดซึมเข้าไป เวลาต้มไข่ เราจะเห็นมีจุด บ้าน ๆ อยู่จุดหนึ่ง ไข่กลม ๆ พอต้มแล้ว เราแกะเปลือกมันมี บริเวณหนึ่งบ้านเป็นแอ่ง ตรงนั้นแหละ เป็นช่องสำหรับอากาศ เข้าได้หน่อยหนึ่ง อากาศชนิดนี้มันค่อย ๆ ซึมเข้าไปในตัวไก่ แล้ว ลูกไก่ก็สามารถมีชีวิตอยู่ได้ เราเองก็เหมือนกัน พอใจเป็นสมาธิ แม้ไม่หายใจ แต่ว่าอากาศมันซึมผ่านผิวบาง ๆ ในตัวของเราเข้า ไปได้ เพราะฉะนั้นไม่ตายหรอกไม่ต้องกลัว มีสิ่งอยู่ในโลกนี้ อย่างด้วยกันที่ไม่หายใจ แต่ไม่ตาย คือ ไม่ตาย 9. ๒. ๓. ทารกที่อยู่ในครรภ์มารดา ไม่หายใจแต่ไม่ตาย ลูกไก่ที่อยู่ในไข่ ไม่หายใจแล้วก็ไม่ตาย ๔ - ผู้ที่ทำสมาธิ พอใจเป็นสมาธิ มันไม่หายใจหรอก แต่ ๔. พระอรหันต์ที่เข้านิโรธจะไม่หายใจ ฉันเจ - ฉันสองมือ เพื่อความบริสุทธิ์ ความเคร่ง หรือมิจฉาทิฐิ (พระเรียนถามมา) .. ถาม การฉันมื้อเดียวต่อวัน ฉันเจ และฉันสองมื้อต่อวัน อันไหนมีอานิสงส์มากกว่ากัน ผมได้ยินคนต่างจังหวัดยกย่องพระ ที่ฉันเจ และฉันมื้อเดียวมาก นี่เป็นสิ่งที่ต้องระวังให้ดี คือ มีความเข้าใจผิดกันอยู่ ตลอดมาในเรื่องของฉันเจ เราต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ความ บริสุทธิ์ของมนุษย์นั้นอยู่ที่ "อาหาร" หรือว่าอยู่ที่ "การอบรมใจ กิเลสของเราหมดได้ หรือความบริสุทธิ์ของใจจะเกิดขึ้นได้นั้น อยู่ ที่การอบรมใจใช่ไหม อยู่ที่มรรคมีองค์ ๘ อบรมได้นานเท่าไร ๒๘ กัลยา ณ มิตร ความบริสุทธิ์ใจมากขึ้นเท่านั้น อาหารไม่สามารถทำให้ใจ บริสุทธิ์ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าการกินเจทำให้ใจบริสุทธิ์ได้จริง วัวควายคงไปนิพพานก่อนมนุษย์แล้ว เพราะมันกินหญ้าทั้งชาติ แต่ว่าทั้ง ๆ ที่ควายมันกินหญ้าอยู่นี้ ก็ยังไม่เห็นไปสวรรค์หรือไป นิพพานเลย เพราะฉะนั้น อย่าเที่ยวไปฉันให้มันยุ่งไป ฉันตามที่ เขาถวายมาเถอะ ทำตนให้เขาเลี้ยงง่าย ผู้ที่ขอให้มีการฉันเจคน แรกในโลกนี้ คือ พระเทวทัต ไปขอพระพุทธเจ้าว่า "พระพุทธเจ้า ข้า ต่อแต่นี้ไปพระองค์จะต้องบัญญัติแล้วว่าพระภิกษุจะต้องฉันเจ ตลอดชีวิต พระพุทธเจ้าบอกพระเทวทัตว่า ใครอยากจะฉันเจ ก็ฉันไป ใครไม่อยากฉันก็ตามใจ พระภิกษุต้องเลี้ยงง่าย พระองค์ ตรัสไว้อย่างนี้ เพราะฉะนั้น ถ้าใครมีโรคประจำตัว ซึ่งฉันเนื้อ สัตว์ไม่ได้ เลยจำเป็นต้องฉันเจ ก็ฉันไป แต่ถ้าไม่มีโรคภัยไข้เจ็บ อะไรละก็ เอาอาหารเจมาให้ฉัน ก็ฉันได้ อาหารทั่วไปมาให้ก็ ฉันอีก ฉันมันทั้งสองอย่าง ถ้ามัวแต่ฉันอาหารเจคิดว่าจะได้บุญ อย่างนั้นอย่างนี้ ถือว่าเป็นมิจฉาทิฐิ เพราะไปหลงผิดว่าอาหาร ทําให้บริสุทธิ์ได้ ส่วนการฉันสองมื้อกับฉันเจ อย่างไหนจะมีอานิสงส์ มากกว่ากัน ดังที่บอกแล้วว่าเจหรือไม่เจอย่าไปใส่ใจ ส่วนฉันสอง มื้อนั้น พระองค์ไม่ได้ห้ามไว้ ฉะนั้นการฉันของพระภิกษุอนุญาต ให้ฉันสองมื้อได้ หลังวิกาลจึงจะห้าม เพราะฉะนั้นจะฉันมื้อเดียว หรือสองมื้อก็ตามแต่สะดวก ยกเว้นถ้าเราอยู่ธุดงค์ ต้องการที่จะ Kalyanamitra.org