ประสบการณ์หลังความตายของแม่ชีถนอม : หน้า 69/124

third house, I saw my mother stand- ing. At first I couldn't recognize her, because she looked younger than before she died. "When I realised that it was my mother a voice came: "Tanome, come and see your mother. It was really my mother. I cried out and ran to her". Tanome and her mother were happy to see each other. Her mother asked her to go upstairs, so she went. Up- stairs were many people--mostly women wearing nice clothes. On the table there was a lot of fruit, and people came and took fruit to eat. Tanome wanted to eat, but when she went to take the fruit, she couldn't touch it; it all disappeared. When Tanome's mother saw that she wanted to eat, she said, "Your fruit is in my room." Tanmoe went to her mother's room. When she opened the door, she saw on the table the leftover rice, fish and ba- nanas that she had offered to the monks many years ago. "O Lord!" she cried. Her mother said, "That is what you have given in your life. You will receive whatever you have given. "Tanome was very hun- gry, so she ate all of it. She was very thirsty because the rice was leftover and old. When asking forwater, she woke up in the present life again. She realised that whatever you have done will be preserved for you, just like the Lord said: "Dharma sus- tains those who practice Dharma." After this experience, Tanome vowed that she would enter the sisterhood. She just gave her life to Lord Bud- dha and became a nun. 26 September Seattle, U.S.A. ตามถนนสายหนึ่ง ที่ปลายทางมีทางแยก ออกเป็น ๓ สาย ทางแยกซ้ายมือเงียบมาก มากวางกองเต็มไปหมด เมื่อยายตรงเข้าไป จะหยิบกินด้วยความหิว ก็ไม่สามารถแตะ ในครั้งนั้นเองยายได้เกิดมีความรู้สึกขึ้นในใจว่า แยกตรงไปข้างหน้ามองไปเห็นภูเขา และ ต้องได้ มันหายวับไปกับตา ทางแยกขวามือมีบ้านอยู่หลายหลัง มีผู้อาศัย อยู่ในบ้านส่วนมากเป็นผู้หญิงทั้งสาวและแก่ LENTE 201A นั่นเองสติของยายได้กลับคืนมาอีกครั้ง และ ทุกสิ่งที่ได้เคยกระทำแล้วจะอยู่ในใจของเรา ตลอดเวลา เช่น ใครทำกรรมใดไว้จะดีหรือ ตอบที่ดี ครั้งยังมี จากประสบการณ์ที่ได้เจอมาใน ครั้งนี้ ทำให้แม่ชีถนอมได้ตั้งใจด้วยการ ตั้งจิตอธิษฐานบวชเป็นแม่ชี อุทิศชีวิตถวาย เมื่อแม่เห็นดังนั้น จึงให้ยายไปอีกห้อง ซึ่งเป็นห้องของแม่เอง เมื่อเปิดประตูเข้าไป ชั่วก็ตามตนจะต้องเป็นผู้รับผลของกรรมนั้น แต่ทุกคนสวยงามมาก ยายมองเข้าไปที่ และมองไปที่โต๊ะอาหารพบว่าของเหลือ ๆ ที่ ซึ่งเหตุการณ์ที่ยายได้พบในครั้งนี้เป็นคำ บ้านหลังแรก และหลังที่สอง หลังที่สาม และ ภายในบ้านหลังที่สามนี่เอง ยายได้พบกับ แม่ที่ล่วงลับไปแล้วยืนอยู่ ครั้งแรกยายจำแม่ ไม่ได้ เพราะว่ามองดูสาวและสวยกว่าตอน ก่อนจะที่เสียชีวิต เมื่อจำได้ว่าเป็นแม่ ก็มีเสียงเรียก ชื่อ ถนอมเข้ามา มาหาแม่ เป็นแม่จริง ๆ ด้วย ยายร้องเรียกพร้อมกับวิ่งเข้าไปหา ทั้ง สองดีใจมากที่ได้พบกันอีกครั้ง แม่ได้ให้ยาย ขึ้นไปบนบ้าน ข้างบนแม่ชีถนอมพบคนอีก หลายคน ส่วนมากเป็นผู้หญิง แต่งตัวด้วย อยู่บนโต๊ะ มีข้าว ปลา และกล้วย เป็นสิ่งที่ ยายเคยใส่บาตรเมื่อหลายปีก่อน ชีวิตอยู่นั่นเอง โอ! คุณพระช่วย ยายร้องขึ้นด้วย ความตกใจ แม่ของยายจึงได้พูดขึ้นว่า สิ่ง เป็นพุทธบูชาเพื่อรับใช้พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เหล่านี้เป็นของที่ยายได้ใส่บาตรขณะยังมีชีวิต อยู่ ยายจะมีกินได้ในส่วนที่ทำบุญไว้เท่านั้น วันที่ ๒๖ กันยายน เพราะว่าเมื่อครั้งยังมีชีวิตอยู่ยายทำบุญใส่ ซีแอตเติล ประเทศสหรัฐอเมริกา บาตรไว้น้อยเหลือเกิน ดังนั้นจึงมีอาหาร เพียงเล็กน้อยเท่าที่ทำไว้เท่านั้น ด้วยความ หิว ยายจึงรีบกินอาหารเหล่านั้นจนหมด เสื้อผ้าที่สวยงาม บนโต๊ะมีผลไม้เป็นจำนวน และเกิดหิวน้ำมาก ขณะที่ร้องขอน้ำกินอยู่ Kalyanamitra.org กัลยา ณ ม ต ร ๖๗