ข้อความต้นฉบับในหน้า
เรื่อง : สุวรรณี สุวรรณนภาศรี
ภาพ : ปราโมทย์ ณ ระนอง
ดยุทธการ
CWเด็จพระเรคอร
มหาราช
ข้าพเจ้าเขียนเรื่องนี้ขึ้น ในฐานะที่ข้าพเจ้าเป็นประ
ชาชนชาวไทยคนหนึ่ง ที่มีความ "รักชาติ" เช่นท่านทั้งหลาย ธิราช
และโดยความรักชาตินี้ ข้าพเจ้าย่อม "เทิดทูน วีรกษัตริย์
ของชาติด้วย
ในระหว่างนั้น ในปี พ.ศ.๒๑๓๓ พระมหาธรรมราชา
กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาประชวรและเสด็จสวรรคต
สมเด็จพระนเรศวรทรงพระชนมายุได้ ๓๕ พรรษา ได้เสด็จขึ้น
เถลิงถวัลยราชสมบัติแทน พร้อมกับทรงสถาปนาสมเด็จพระ
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช วีรกษัตริย์มหาราชอีก อนุชาธิราช พระเอกาทศรถ ขึ้นเป็นพระมหาอุปราช แต่ทรงให้
พระองค์หนึ่ง ที่ข้าพเจ้าเทิดทูนบูชาเหนือเศียรเหนือเกล้า
พระองค์ทรงเป็นทั้งจอมทัพผู้สามารถ สร้างชาติไทย
ให้เป็นอิสระจากข้าศึก นำความสงบมาสู่แผ่นดิน อวยทางให้
พระพุทธศาสนาปักหลักมั่นคงสถาพร
พระองค์ทรงเป็นธรรมราชา ตัดสินพระทัยโดยธรรม
มิได้ลุแก่โทษาคดี ทรงเป็นผู้มั่นคงในบวรพระพุทธศาสนา และ
ทรงเคารพในถ้อยคำของพระเถระผู้หวังดี
ด้วยเชิงยุทธอันหาญกล้า ด้วยพระปรีชาอันปราดเปรื่อง
และด้วยธรรมอันเป็นหลักในพระทัย ประเทศไทยจึงได้อาศัย
ท่านจากวันนั้น จนมาเป็นชาติไทยตราบเท่าทุกวันนี้
วันนั้น วันที่ ๒๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๑๓๕
เป็นวันแห่งชัยชนะ วันแห่งอิสรภาพ
วันนี้
วันที่
ทุก ๆ ๒๕ มกราคมของทุกปี คนไทย
พระเกียรติยศสูงเสมอพระองค์ เมื่อสมเด็จพระนเรศวรเสวยราชย์
ได้เพียง ๓ เดือน ก็เกิดศึกหงสาวดีขึ้นอีก เจ้าฟ้าไทยใหญ่เมืองดัง
ก่อความกระด้างกระเดื่องแข็งเมืองขึ้น ประกอบกับกรุงศรีอยุธยา
มีการเปลี่ยนพระเจ้าแผ่นดิน น่าจะเกิดความไม่เรียบร้อยในขณะนั้น
จึงย่อมเป็นโอกาสดีที่ข้าศึกจะยกทัพเข้ามาโจมตี
ในการศึกครั้งนี้ พระเจ้าหงสาวดี
ทัพหนึ่ง ยกไปตีเมืองทั้ง
าวดีให้จัดทัพเป็น b
ทัพ
อีกทัพหนึ่งยกมาตีเมืองไทย โดยมีพระมหาอุปราชาเป็น
ทัพหลวง ยกเข้ามาทางด่านเจดีย์สามองค์ ซึ่งใช้เวลาเดินทาง
บุกป่าฝ่าดงมาเพียง ๑๕ วัน ก็เข้าเขตแดนไทย เป็นการศึกที่
กระชั้นชิด ไม่ให้ไทยได้มีเวลาเตรียมตัว
ทางฝ่ายไทย สมเด็จพระนเรศวรทรงเห็นว่าจวนตัว จะ
ทุกคนในแผ่นดินไทยต่างน้อมรำลึกถึงพระคุณอันใหญ่หลวง ที่ เรียกรวมไพร่พลเข้าพระนครก็ไม่ทัน หากจะตั้งรับในเมืองคงไม่ดีแน่
พระองค์ทรงมีต่อปวงอาณาประชาราษฎร์ และถือเอาวันนี้เป็น
"วันกองทัพไทย"
จากวันนี้ นับย้อนหลังไปประมาณ ๔๐๐ ปี พระเจ้า
หงสาวดีนันทบุเรง ได้ยกกองทัพมาตีกรุงศรีอยุธยาอยู่หลายครั้ง
แต่ไม่สำเร็จสักทีก็ทรงพระวิตก ด้วยเกรงว่าประชาราษฎรจะ
พากันดูหมิ่นในพระบรมเดชานุภาพบ้าง เกรงว่าถ้าขืนปล่อยไว้
จึงให้รีบจัดทัพหลวงยกออกไปจนถึงเมืองสุพรรณบุรี (ซึ่งขณะ
นั้นพม่ายกทัพมาถึงกาญจนบุรีแล้ว) แล้วซุ่มรอไว้ และแต่ง
กองทัพน้อยไปล่อข้าศึกที่เมืองกาญจน์
พม่าโดยพระมหาอุปราชาเข้ามาถึงเมืองกาญจน์ ได้ต่อ
สู้กับทัพล่อของไทยเพียงเล็กน้อย ทัพล่อก็ถอยหนี กองทัพ
หงสาวดีได้ใจบุกเข้าติดตาม จนหลงมาถึงที่ซุ่มทัพของสมเด็จ
นานไป ชาติไทยจะยิ่งกล้าแข็ง จะปราบปรามยากขึ้นบ้าง พระนเรศวร จึงถูกระดมตีแตกพ่าย แม่ทัพนายกองถูกฆ่าบ้าง
พระองค์ทรงพระวิตกอยู่เสมอมา
ถูกจับบ้าง ทัพไทยไล่ติดตามไปจนถึงทัพหลวงของพม่าตีทัพหลวง
กัลยาณมิตร