การสนทนากับหลวงปู่คำแสน : หน้า 67/108

ขยับจีวรสีแก่นขนุน คงประมาณ ๒๐ เศษ ๆ เธอก้าวเข้ามานั่ง อาสนะของท่าน ลงและกราบหลวงปู่คำแสนอย่างเคารพ หยิบม้วนเทปบันทึกเสียงขนาดเล็กออกมา นอบน้อม หลังจากที่วางห่อกระดาษสี ตั้งไว้ เพราะท่านรู้ว่าในการถามและ น่าตาลขนาด ใหญ่ห่อหนึ่ง รูปร่างเหมือน ซองจดหมาย หรือเอกสารขนาดใหญ่แล้ว เธอทักทายญาติโยมที่อยู่ที่นั่นอย่างนุ่มนวล เป็นภาษาไทย สำเนียงแปลง ๆ คล้าย ๆ ตอบปัญหาต่าง ๆ นั้น นับเป็นขุมทรัพย์ แห่งปัญญาซึ่งไม่มีวันที่จะหาที่ไหนได้อีก และเป็นสิ่งที่มีคุณค่าอย่างมากสำหรับ หนังสือการตอบ กับจะเป็นชาวฝรั่งเศส แต่ความชำนาญ ชาวพุทธในประเทศ ในการพูดภาษาไทยนั้น ค่อนข้างจะเป็นที่ ปัญหาต่าง ๆ ของหลวงปู่คำแสนได้ถูก ประทับใจของคนที่อยู่โดยรอบ ทำให้ จัดพิมพ์ขึ้นเผยแพร่กระจายไปทั้งภาษาไทย ทุกคนในที่นั้นคิดว่าเธอคงอยู่ในประเทศ และภาษาต่างประเทศ คลอเดียเองก็ ไทย มาเป็นเวลาอย่างน้อยคงจะเกือบ เคยชินกับการถูกบันทึกเสียงลงในเทปนั้น ๑ ปีแล้ว และเธอก็ได้แนะนำกับทุกคนว่า เมื่อมีการสนทนาปัญหากับพระอาจารย์คน เธอชื่อ ตลอร์เดีย เธอได้มาปฏิบัติธรรมที่ สำคัญอยู่ไม่ใช่น้อย คลอร์เดียหยิบเอกสาร วัดป่าอุดมพร นี้ได้เกือบสัปดาห์แล้ว ชุดหนึ่งออกมาจากห่อกระดาษที่เธอเก็บไว้ และมีความประสงค์จะไต่ถามปัญหา อย่างที่เธอบอกว่าเอกสารชุดนี้เป็นเอกสาร ที่เพื่อนเธอได้บันทึกไว้ และส่งให้เธอเมื่อ ไม่กี่เดือนมานี้ เป็นเรื่องราวที่แปลก ส่วนตัวกับหลวงปู่คำแสน และ ประสบการณ์เกือบ ๕๐ พรรษา ของหลวงปู่คำแสนนั้น ได้ทำให้ท่าน ประหลาดที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ เธอเอง ตระหนักถึงปัญหาความซับซ้อนของจิตใจ ก็สงสัยในความลึกลับของเรื่องนี้ ความหลากหลายในเรื่องความคิดเห็นของ อยากจะถามพระอาจารย์ที่มีความสามารถ ชาวตะวันตกที่มีอยู่ไม่น้อย ท่านเคยอบรม ทางด้านสมาธิจิต เพื่อที่จะทำให้เรื่อง ชาวตะวันตกมานับเป็นร้อย ๆ คน แต่ ต่าง ๆ นั้น กระจ่างออกมาแก่เธอได้ ละคนก็มีปัญหาแตกต่างไป มีความแตกต่าง คลอร์เดียนั้นอ่านจดหมายที่เขียนเป็นภาษา ไปคนละแบบ ซึ่งไม่เหมือนคนไทย การสอน คนชาวตะวันตกนั้น หลวงปู่คำแสน ทราบดีว่า คนพวกนี้ชอบการตอบปัญหา อย่างตรงไปตรงมา ไม่ชอบการหลีกเลี่ยง ปัญหาหรือตอบเกิน และอยากที่จะรู้ยอม ลงทุนที่จะประพฤติปฏิบัติได้ ถึงขนาดเอา ชีวิตเป็นเดิมพัน กิริยาท่าทางของคลอร์เดีย ฝรั่งเศสและค่อย ๆ แปลออกมาอย่าง กระท่อนกระแท่นเป็นภาษาไทย โดยมี ญาติโยม ๒-๓ คนที่อยู่ใกล้ชิดคอยเกลา ภาษาให้หลวงปู่คำแสนฟัง เริ่มต้นของ บันทึกนั้นมีใจความว่า ที่แสดงออกมา การกราบ การไหว้ (BELFAST) การสนทนาปราศรัยกับญาติโยม แสดง ๑๙ ก.ค. ๑๙๖๙ ให้เห็นว่า คลอร์เดียนั้นเป็นผู้ที่เคยผ่าน คอร์เดียที่รัก การอบรมมาจากพระไทย และจากวัฒน ธรรมไทยมาไม่น้อยทีเดียว การถามปัญหา ของเธอนั้นก็มีแก่นสารสาระที่น่าฟังอยู่ ไม่น้อยทีเดียว ทันทีที่คลอร์เดียเริ่มจะถาม ปัญหากับหลวงปู่คำแสน ลูกศิษย์ลูกหา เธอคงจะจำฉันได้ถึงแม้ว่าฉันจะ ไม่ได้เขียนจดหมายมาหาเธอเป็นเวลานาน เกือบปี เมื่อครั้งที่เธอเขียนจดหมายมาหา ฉันคราวที่แล้ว ที่โรงเรียนแห่งนี้ ฉันเอง ไม่ค่อยมีเวลาจะเขียนตอบ จึงได้ทิ้งเรื่อง ราวเสียจนเนิ่นนานมาถึงบัดนี้ เหตุที่ฉัน ที่อยู่ใกล้เคียง พระภิกษุที่นั่งอยู่ใกล้ เขียนจดหมายฉบับนี้นั้น ไม่ใช่เพื่อที่จะขอ Kalyanamitra.org กัลยา ณ ม ต ร ๖๕