การช่วยเหลือเด็กในโรงพยาบาล วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 1 หน้า 70
หน้าที่ 70 / 108

สรุปเนื้อหา

ความอบอุ่นไปตลอดฤดูหนาว ห้องพักของ ฉันมีหญิงโสดอยู่ประจำตัวมีห้องครัวเล็ก ๆ อยู่ตอนท้ายของห้องด้วย พออยู่คนเดียว สบาย ๆ และมีความสะดวกที่จะติดตาม ข่าวในสังคมโลกได้ ในเรื่องการฆ่าฟันกันนั้น เป็น ข่าวที่ครึกโครมอยู่ในหน้าหนังสือพิมพ์และ โทรทัศน์ทุกวี่ทุกวัน บางคนก็หวาดกลัว ไม่อยากจะแสดงความคิดเห็นว่าใครอยู่ ฝ่ายไหน แต่ฉันไม่สนใจ ฉันมาที่นี่เพื่อ เด็ก ๆ และฉันคิดว่าฉันต้องการจะช่วย เด็ก ๆ ที่นี่ให้เขามีความสุข ฉันอาจจะ ผิดกว่าคนอื่นสักหน่อยหนึ่ง ตรงที่ระยะ เวลาการเรียนการสอนสิ้นสุดลงแทนที่ฉัน จะไปเที่ยวที่อื่น ฉันจะไปอยู่ที่โรงพยาบาล ที่กรุงเบลฟาสต์ โรงพยาบาลขนาดใหญ่ ของรัฐบาลอังกฤษที่มาตั้งอยู่ที่นี่ อาจจะ เป็นที่แห่งเดียวกระมังที่ R.A. ไม่เคยเอา ระเบิดมาวางเลย แต่ผลงานของมันนั้น ทำให้คนที่เข้

หัวข้อประเด็น

- การช่วยเหลือเด็กในโรงพยาบาล

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ความอบอุ่นไปตลอดฤดูหนาว ห้องพักของ ฉันมีหญิงโสดอยู่ประจำตัวมีห้องครัวเล็ก ๆ อยู่ตอนท้ายของห้องด้วย พออยู่คนเดียว สบาย ๆ และมีความสะดวกที่จะติดตาม ข่าวในสังคมโลกได้ ในเรื่องการฆ่าฟันกันนั้น เป็น ข่าวที่ครึกโครมอยู่ในหน้าหนังสือพิมพ์และ โทรทัศน์ทุกวี่ทุกวัน บางคนก็หวาดกลัว ไม่อยากจะแสดงความคิดเห็นว่าใครอยู่ ฝ่ายไหน แต่ฉันไม่สนใจ ฉันมาที่นี่เพื่อ เด็ก ๆ และฉันคิดว่าฉันต้องการจะช่วย เด็ก ๆ ที่นี่ให้เขามีความสุข ฉันอาจจะ ผิดกว่าคนอื่นสักหน่อยหนึ่ง ตรงที่ระยะ เวลาการเรียนการสอนสิ้นสุดลงแทนที่ฉัน จะไปเที่ยวที่อื่น ฉันจะไปอยู่ที่โรงพยาบาล ที่กรุงเบลฟาสต์ โรงพยาบาลขนาดใหญ่ ของรัฐบาลอังกฤษที่มาตั้งอยู่ที่นี่ อาจจะ เป็นที่แห่งเดียวกระมังที่ R.A. ไม่เคยเอา ระเบิดมาวางเลย แต่ผลงานของมันนั้น ทำให้คนที่เข้ามาที่นี่หลายต่อหลายคนสิ้นใจ ไปแล้วเรียบร้อยก่อนที่จะมาถึงโรงพยาบาล ฉันมาช่วยงานที่นี่ในห้องเลี้ยงดูเด็ก ๆ เด็กเล็กซึ่งป่วยด้วยโรคเรื้อรังต่าง ๆ ฉันเข้า ไปดู ใช้เวลากับพวกเขาทั้งวัน วันเสาร์ วันอาทิตย์นี้น่าเห็นใจนะ ในช่วงเวลาซึ่ง บ้านเมืองอาจจะเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงได้ อย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย อย่างที่นี่ไม่มีใครสนใจ เด็กเล็ก ๆ เลย พ่อแม่ก็ไม่กล้ามาดู เพราะ กลัวจะถูกทำร้าย อาจถูกลูกหลงจากใคร คนใดคนหนึ่ง ใครเป็นคนต่างชาติของที่นี่ ก็เป็นข้อดีอีกอย่างหนึ่ง คือเริ่มสัมผัสกับ ความจริงของชีวิตมนุษย์ เพราะมันมี สภาวะที่เหมือน ๆ กันอยู่อย่างหนึ่ง คือ ความต้องการที่พึ่งของเด็ก ๆ ที่เล็กที่สุด จนกระทั่งโต ไม่มีใครเลยที่ไม่ต้องการที่พึ่ง แม้กระทั่งฉันเอง คลอร์เดีย ฉันเองก็ต้อง การที่พึ่ง แม้งานสอนของฉันนั้นดูเหมือน จะต้องดูแลเด็กชั้นเล็ก ๆ ฉันก็ตั้งใจ สอนอย่างเต็มที่ ไม่ยอมพูดภาษาอังกฤษ ๖๘ กัลยา ณ มิ ต ร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More