การฝึกสติและวินัยในพระพุทธศาสนา : หน้า 84/108

หลวงพ่อตอบ ? บ้ฌหา ส่วนอาบัติที่รองๆลงมา จะเป็นสังฆาทิเสส หรืออาบัติ อะไรก็ตาม อาบัติสังฆาทิเสสเป็น อาบัติหยาบแต่พอแก้ไขได้ แต่การ แก้ไขนั้นจะต้องมีการประจาน ประจานก็ประจานกัน อย่าอาย เพราะเมื่อใดที่นึกถึงคราวที่เราถูก ประจาน วันหลังจะได้ไม่เผลอสติ ๆ ไปทำสังฆาทิเสสเข้าไปอีก ส่วน พระวินัยอื่น ๆ นอกนั้น เล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นปาจิตตีย์ หรือเป็นอะไรก็ตาม อย่าไป มองข้ามว่า เป็นเรื่องเล็กน้อย ขอให้ทราบไว้ว่า วินัยเหล่านั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบัญญัติขึ้น มาเพื่อฝึกสติ เราเรียกว่าวินัยสติยกตัวอย่างง่าย ๆ เช่น พระภิกษุ ไปยืนปัสสาวะ นอกจากไม่งามแล้วยังต้องอาบัติ ถึงปาราชิกไหม ก็ไม่ถึงหรอก แต่ถ้าท่านนั่งปัสสาวะ นั่งถ่ายอุจจาระ นอกจาก ไม่เผลอสติแล้ว ท่านจะได้พิจารณาความไม่งาม พิจารณาอสุภ พิจารณากายคตาสติของท่านด้วย ใจของท่านจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน นี้เป็นบทฝึกสติทั้งนั้น วินัยที่เห็นว่าเป็นเรื่องเล็กเรื่องน้อย ไม่มีใครเดือดร้อน อย่าไปคิดเช่นนั้น ถ้าไม่ทำ ก็แสดงว่าสติยังไม่แก่กล้า อินทรีย์ ยังหย่อนอยู่ต้องรีบแก้ไข พยายามทำตามพระวินัยเหล่านั้นให้ได้ โอกาสที่จะปฏิบัติมรรคมีองค์ ๘ ได้อย่างครบครันก็จะเกิดขึ้น แต่ก็มีบางอย่างในยุคนี้ ที่เกิดทำไม่ได้กันขึ้นมา หรือ ๘๒ กัลยา ณ มิตร บางทีบางครั้งได้ บางครั้งไม่ได้ เช่น พระภิกษุสามเณร ไม่ ควรจะไปจับเงินจับทองเลย แต่จริง ๆ แล้วเราก็ต้องจับกัน เพราะไม่เช่นนั้นขึ้นรถเขาก็ไม่ยอมให้ขึ้น แต่ในกรณีอย่างนี้ เมื่อ ไปทำเข้าไปแล้ว ไปจับเงินจับทองเข้าไปแล้วก็ขอให้รู้ว่านี่ก็อาบัติ เราจะพยายามไม่ทำอย่างนั้นอีก ถ้าจำเป็นต้องทำก็รีบปลง อาบัติเสีย แล้วพยายามหลีกเลี่ยงให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ ยกตัวอย่างเช่น หลวงพ่อเองรับหน้าที่ว่าจะต้องช่วยกัน ดูแลบริหารการเงินของวัดด้วย เวลาจะสั่งจ่ายเงินเป็นต้นว่า ใน การก่อสร้างต่าง ๆ เพื่อให้หลีกเลี่ยงการผิดวินัย ก็สั่งจ่ายในรูป ของเช็คไปเสีย ก็เบาลงไป อาบัติแม้เล็กน้อย อย่ามองข้าม เพราะ นั่นคือบทฝึกสติ ขอฝากไว้ด้วย Kalyanamitra.org