มารยาทในการเข้าหาผู้ใหญ่ : หน้า 89/108

ไปเสีย งานก็จะไม่ได้ ๑๖ จงเลือกโอกาสเข้าหาผู้ที่นายใช้ไปด้วยกิจธุระ ๔ ข้อนี้จำให้ขึ้นใจ เมื่อเลือกที่นั่ง ได้ถูกต้องแล้ว คราวนี้ก็ต้องระวังเรื่องท่านั่ง ให้ดี หลายคนยังไม่เข้าใจ เวลาไปคุยกับพระ เราไปหาท่านด้วยธุระอันใดของนายเราก็ดี หรือจะเข้าหานายเราก็ดี ควรจะมี ชอบนั่งขัดสมาธิ เขาไม่ทำกันนะ เพราะ - กิริยาอย่างนี้ คือถ้าท่านพูดอยู่กับใครหรือทำการอะไรอยู่คามือ เราต้องควรยับยั้งรั้งรอคอย ท่านั่งสมาธินั้น เขาเรียกว่าสมาธิบัลลังก์ - ให้ท่านพูดหรือท่าเสร็จธุระขาดตอนเสียก่อน จึงร่ำเรียนสม่ำเสมอกิจการของเราจึงจะควร เป็นท่านั่งของผู้ใหญ่ เช่นกษัตริย์เวลา : อย่าทะลึ่งขวางกลางปล้องส่วนควันเข้าไปเวลานั้นจึงจะดี เว้นไว้แต่การด่วนสำคัญจริง ๆ ปกครองประเทศท่านใช้ท่านั่งสมาธิบัลลังก์ • ซึ่งจะช้าเวลามิได้ ถ้าเช่นนั้นก็เป็นการจำเป็นอยู่กรากใส่ก็ควร และอีกนัยหนึ่งเราจะเข้า หรือผู้พิพากษาว่าคดีความก็ขึ้นบัลลังก์ แต่ ไปร่ำเรียนอะไรต่อนาย จะเป็นเรื่องส่วนตัวขอความเมตตาหรือธุระอันใดก็ดี ถ้าแม้ท่านยัง เราไปหาผู้ใหญ่ ไม่ควรนั่งขัดสมาธิ ให้นั่ง - ขุ่นหมองหรือมีโทสะอะไรอยู่ก็ควรยับยั้งเหมือนกัน จงหาช่วงโอกาสที่เวลาท่านสบายและปกติ พับเพียบแทน ท่านั่งพับเพียบต่อหน้าผู้ใหญ่ - การที่เรามีความประสงค์ในท่าน จึงจะสำเร็จสมประสงค์ของเรา ถ้าเราไม่มีความฉลาดหา ก็อย่ายึดจัดเดี่ยวท่านจะหมั่นไส้ เพราะมัน - โอกาสที่ควร การที่คิดไว้หวังจะสำเร็จก็อาจละลายกลายเป็นผิดเสียทีไปได้ หรืออีกนัยหนึ่ง เกินไป ส่วนท่ายืน ท่าเดินก็สำคัญ เหมือนกัน จะเดินตึง ๆ พรึ่บพรั่บเข้าไป แบบทหาร เข้าไปหาผู้ใหญ่แล้วยืนอกแอ่น นั้นไม่ควร ถึงฝึกทหารก็เถอะ ไปเจอผู้ใหญ่ สูงอายุเข้า ท่านตกใจเป็นลมไปจะยุ่งอีก เล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ขอให้ระวังกันให้มาก อย่ามองข้ามไป เพราะบางทีเรื่องบางเรื่อง ท่านเต็มใจจะช่วยอยู่แล้ว แต่มาดของเรามัน น่าหมั่นไส้ เลยไม่ช่วย ปล่อยทิ้งเสีย เลยยุ่ง ใหญ่ อย่างเราจะสอนหนังสือให้น้อง แต่ น้องมันยืนท้าวเอว เพราะท่ามันไม่น่าสอน เลยไม่อยากลอน มันน่าเคาะหัวเสีย ด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นไปฝึกมารยาทการยืน เดิน นั่ง นอน ให้ดี ไม่อย่างนั้นจะหมด เสน่ห์แล้วเสนียดจะเข้ามาแทน • . • • ว่าคนชั้นสูงกว่าเราก็ดี หรือชั้นเสมอกับเราก็ดี เข้าพูดกิจการอันใดที่ติดต่อพัวพันกันอยู่ สองคนแล้ว เราไม่ควรจะสอดพูดอะไรขวางลิ่มเข้าไปให้เขาค้างเป็นอันไม่ควร เสียกิริยาไป เว้นไว้แต่เป็นการด่วน และข้อสำคัญอันที่ควรข้าไม่ได้ นี้เป็นเรื่องมารยาทธรรมดา ๆ นี้ ของท่านค้างอยู่ เราก็ควรจะเข้าไปเงียบ ๆ • เองว่า ถ้าหากผู้บังคับบัญชาใช้ให้เราไป อาจนั่งรอก่อน หากท่านเงยหน้าขึ้นมาก็จะ สำหรับข้อย่อยสุดท้ายในข้อที่ ๑๕ • ติดต่อกับใครก็ตาม ถ้าเขากำลังติดประชุม คือ ถ้าเราเป็นผู้ถือจดหมายไปติดต่อผู้ใหญ่ หรือพูดคุยปรึกษางานอะไรกันอยู่ ก็ ต้องรู้ว่าจะต้องคอยรับตอบด้วยหรือไม่ เมื่อ แน่นอนว่าเราต้องรอจังหวะ ไม่ใช่พรวดพราด รับงานจากนายมา อาจถามท่านเลยว่าจะ เข้าไป อย่าว่าแต่คนอื่นเลย แม้เป็นผู้บังคับ ให้รอคำตอบจากทางนั้นเลยไหม เราจะได้ บัญชาของเราเองก็เช่นกัน ถ้าหากว่าท่าน รอรับคำตอบมาเลย ไม่ต้องเสียเวลาเที่ยวไป - กำลังทำอะไรอยู่ เทียวมาอีก • อย่าเข้าไปทันทีเดี๋ยวจะ • • สะดุด เพราะบางทีท่านกำลังคิดงานอะไร พูดกับเราเอง ถ้าท่านไม่พูดด้วยก็แสดงว่า ท่านอาจจะกำลังคิดอะไรค้างอยู่ ก็ให้นั่งรอ ไปก่อน เว้นแต่เป็นเรื่องด่วนคอขาดบาด ตายจริง ๆ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง สำหรับกรณีเช่นนี้เกิดขึ้นกับ หลวงพ่อบ่อย ๆ บางทีกำลังเขียนหนังสือ ความคิดไหล่กำลังหัวแล่นดี ถ้าใครมาบัด Kalyanamitra.org กัลยา ณ ม ต ร ๘๗