มหาวาตภัยและการภาวนา : หน้า 22/108

แต่แรงพายุพัดต้านอยู่ข้างนอก ทำให้ผลัก ไม่ออก สู้แรงลมพายุไม่ได้ ความรู้สึก อย่างเดิมเกิดขึ้น คือไม่ให้ลงข้างล่างจะมี อันตราย ! เมื่อไม่สามารถลงมาข้างล่างได้ ก็ต้องตัดใจอยู่ข้างบน อยู่กับพระบูชาและ รูปเหมือนหลวงพ่ออีกหลายองค์ที่มีอยู่ จึง ถูกพายุดีดังเพล้ง! ท่าน ตกใจลืมตาขึ้นจะลุกขึ้นไป ปิดหน้าต่างให้ แต่ก็ลุกไม่ได้ เหมือนกับมีคนมากดไหล่ เอาไว้ไม่ให้ลุก นึกได้ถึงคำ อธิษฐานเมื่อครู่ว่า ถ้าพายุ ยังไม่สงบจะไม่ลงไป จึงนั่ง ทำภาวนาต่อ แต่เสียงพายุ ที่พัดอื้ออึงรอบกาย รบกวน ความรู้สึกของท่านเหลือเกิน นายอำเภอปชา ลืมตา ขึ้น พลันสายตาก็สบกับ ใบหน้าที่สงบนิ่งของพระบูชาบนหิ้งที่ ท่านบูชาเมื่อครู่นี้ ความสงบแผ่ซ่านเข้า เต็มจิตใจ ท่านหลับตาลงเบา ๆ นั่งสมาธิ ทำภาวนาไปเรื่อย ๆ เวลาผ่านไปนาน เท่าไรไม่รู้ได้ จิตดิ่งลงสู่ภวังค์ความสงบ มารู้ตัวอีกทีก็เป็นเวลาตี 4 ของวันรุ่งขึ้น เสียงพูดจ้อกแจ้กจอแจฟังไม่ได้ศัพท์ดังอยู่ จุดธูปขึ้นบูชาพระ แล้วปักธูปลงบน ข้างล่าง ท่านลุกขึ้นยืน ชะโงกหน้าออก กระถาง แต่ธูปที่ปักกลับหักลงต่อหน้า ต่อตา ท่านรู้สึกใจเสีย ! ท่านพยายามใหม่ จุดธูปอีกสาม ดอกพร้อมกับปักลงที่กระถางธูปใบเดิม ไปทางหน้าต่างห้อง ผู้คนทั้งหลาย พา กันยกมือไหว้ท่าน ด้วยความสงสัย ท่านได้เดินลงมา ข้างล่าง แล้วก็ต้องมหัศจรรย์ใจอย่างมาก ปรากฏว่าธูปหักอีกเป็นครั้งที่สอง เพราะภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าคือบ้านเรือน ท่านจุดใหม่เป็นครั้งที่สาม แต่ บริเวณโดยรอบถูกกวาดเรียบราบไม่มีเหลือ คราวนี้ท่านอธิษฐานเสียงดังแข่งกับเสียง แม้แต่อาคารที่ทำงานก็ถูกพายุพัดหลังคา พายุที่พัดอื้ออึงว่า "ถ้าไม่ยอมให้ลงไปข้างล่างเพื่อ ดูแลชาวบ้านก็ไม่ว่า จะนั่งอยู่ที่นี่จนกว่า พายุจะสงบ แต่ว่าถ้าจะมีอะไรเกิดขึ้น จะ เปิด แต่เรือนหลังที่ท่านนั่งสมาธิอยู่นั้น ไม่มีอะไรเสียหายเลยแม้แต่อิฐก้อนเดียว ! นายอำเภอปชาเดินกลับขึ้นห้อง พัก ยกมือไหว้พระบนทิ้งบูชา นึกขอบคุณ พังหรือเสียหายอย่างไรในบริเวณที่ต้อง สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ที่ช่วยคุ้มครองทุกสิ่ง ดูแลก็ไม่เป็นไร แต่ขอชีวิตคนทุกคนไว้ ต่อจากนั้น ท่านนั่งสวดมนต์ ภาวนา ความรู้สึกกลัวเกิดขึ้นเป็นพัก ๆ สวดมนต์ไม่ใคร่จะปะติดปะต่อกัน สวดไม่ จบบท ลืมหัวลืมท้าย พออธิษฐานแล้ว ก็นั่งสมาธิ ขณะนั้นเสียงบานกระจกเหนือหน้าต่าง ๒๐ กัลยา ณ ม ต ร ทุกคนที่นี่ให้ปลอดภัย ท่านพินิจมองพระบน หิ้งบูชานั้นเป็นครูใหญ่ พร้อมกับรำพึงขึ้น เบา ๆ ว่า "หลวงปู่ทวดเจ้าไกร" Kalyanamitra.org (อ่านต่อฉบับหน้า)