การเดินทางในกรุงปารีส วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 1 หน้า 51
หน้าที่ 51 / 108

สรุปเนื้อหา

มาจอดที่สถานีมาจากเมืองตูร์ หรือจาก ทิศทางที่มาจากเมืองตูร์ทุกขบวน เพราะ คิดว่าอาตมาคงจะพลัดหลงทางที่สถานี รถไฟแห่งใดแห่งหนึ่ง แต่ก็ไม่พบเลย ก็ เป็นเรื่องที่น่าประหลาดอย่างหนึ่งที่ว่า เมื่อ อาตมาเดินลงจากรถไฟออกมาทางประตู ทางออกนั้น ก็รู้ว่าจะพบกันที่นั่นแต่ก็ไม่ เห็นกันเลย เป็นเหตุการณ์ที่น่าประหลาด ทั้ง ๆ ที่สีจีวรที่ห่มอยู่ ก็ดึงดูดสายตาคน อยู่มิใช่น้อยอยู่แล้ว จากผู้โดยสารที่เดิน ทางมาในจำนวนนับร้อยนับพัน แต่เธอ กลับไม่เห็นอาตมา อาจจะเป็นเรื่องของ บุญบันดาล ทำให้อาตมาได้มาพบกับ เหตุการณ์ ได้รู้จักกับคนในรูปแบบต่าง ๆ ในครั้งนี้ก็เป็นไปได้ เลยได้นัดกันใหม่ที่จะ ให้คุณวารวรานั้นมารับอาตมาในวันรุ่งขึ้น หลังจากฉันเพลเรียบร้อยแล้ว เพื่อไปพบ กับท่านโสภิตะ ซึ่งเป็นพระภิกษุที่ท่าน เอกอัครราชทูตไท

หัวข้อประเด็น

- การเดินทางในกรุงปารีส

ข้อความต้นฉบับในหน้า

มาจอดที่สถานีมาจากเมืองตูร์ หรือจาก ทิศทางที่มาจากเมืองตูร์ทุกขบวน เพราะ คิดว่าอาตมาคงจะพลัดหลงทางที่สถานี รถไฟแห่งใดแห่งหนึ่ง แต่ก็ไม่พบเลย ก็ เป็นเรื่องที่น่าประหลาดอย่างหนึ่งที่ว่า เมื่อ อาตมาเดินลงจากรถไฟออกมาทางประตู ทางออกนั้น ก็รู้ว่าจะพบกันที่นั่นแต่ก็ไม่ เห็นกันเลย เป็นเหตุการณ์ที่น่าประหลาด ทั้ง ๆ ที่สีจีวรที่ห่มอยู่ ก็ดึงดูดสายตาคน อยู่มิใช่น้อยอยู่แล้ว จากผู้โดยสารที่เดิน ทางมาในจำนวนนับร้อยนับพัน แต่เธอ กลับไม่เห็นอาตมา อาจจะเป็นเรื่องของ บุญบันดาล ทำให้อาตมาได้มาพบกับ เหตุการณ์ ได้รู้จักกับคนในรูปแบบต่าง ๆ ในครั้งนี้ก็เป็นไปได้ เลยได้นัดกันใหม่ที่จะ ให้คุณวารวรานั้นมารับอาตมาในวันรุ่งขึ้น หลังจากฉันเพลเรียบร้อยแล้ว เพื่อไปพบ กับท่านโสภิตะ ซึ่งเป็นพระภิกษุที่ท่าน เอกอัครราชทูตไทยในกรุงปารีสให้ความ เคารพนับถืออย่างมาก เจ้าของโรงแรมและเจ้าของภัตตา วันรุ่งขึ้น ลูกชายเจ้าของภัตตา เศสอย่างหนึ่งที่จะนำสุนัขออกไปเดินเล่น จะเปิดน้ำให้ไหลชะสิ่งสกปรกต่าง ๆ บน คารมาที่โรงแรมตั้งแต่เช้า และนิมนต์ให้ ในยามเช้า ในประเทศนี้มีสุนัขอยู่ตาม ท้องถนนและทางเท้า น้ำที่ล้างจะไหลลง ไปฉันที่ภัตตาคาร ซึ่งเป็นเวลาที่ยังปิด สถิติถึงกว่า ๑๔ ล้านตัว ซึ่งมีการจด ท่อระบายน้ำขนาดมโหฬารใต้ดิน เป็น ร้านอยู่ เพื่อจัดอาหารถวายเป็นพิเศษ ทะเบียนกันอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ใน เอกลักษณ์พิเศษอย่างหนึ่งของมหานคร ชายหนุ่มผู้นี้เลี้ยงสุนัขไว้ตัวหนึ่ง เป็นสุนัข เมืองฝรั่งเศสนั้นขึ้นชื่อว่า เป็นเมืองที่มี แห่งนี้เวลาในรุ่งเช้าจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว ที่ใช้ในการบุกหิมะในการลากเลื่อน โดย สุนัขมากที่สุดในบรรดาประเทศทั้งหลาย เราเดินด้วยกันมาจนถึงเวลาฉันเพลที่ เฉพาะเขาให้ความดูแลเอาใจใส่สุนัขตัวนี้ ในยุโรป เวลาที่ออกมาเดินตามถนนก็มี ร้านอาหารนั่นอีกพอดี คุณวารวราก็ เป็นพิเศษ แล้วก็เป็นเพื่อนที่ใกล้ชิดสนิท ชาวฝรั่งเศสจำนวนไม่น้อย ซึ่งมาพร้อม ๆ มารับตามที่ได้นัดหมายนั้นทุกประการ เหมือนลูกของเขา พูดจากับมันด้วย กับสุนัขของตัวเอง ดูเหมือนว่าเจ้าของ ความอ่อนโยน แล้วสุนัขตัวนี้ก็ให้ความ สุนัขได้ฝึกสุนัขของตัวเองไว้อย่างดี เดิน การได้มาพูดจาคุยด้วยอย่างเป็นกันเอง สนิทสนมกับเจ้านายของมันอย่างดี ปฏิบัติ ไปตามถนนกับสุนัขโดยไม่ต้องมีสายจูง เขาเลี้ยงอาหารอีกหนึ่งมื้อ กับคณะคน ตามคำสั่งของเจ้านายทุกอย่างที่เขาสั่งมา สุนัขนั่นก็รู้ภาษาดีทุกอย่าง แล้วก็ติดตาม ทั้งหมดที่มาด้วยกัน เหมือนกับว่ารู้ภาษาคนอย่างงั้น แต่ว่าถ้า เจ้านายของมันอย่างไม่คลาดสายตา อาตมาในฝรั่งเศสครั้งนี้จึงจบลงด้วยดี ซ้ำ ลองพูดภาษาอังกฤษหรือภาษาไทยกับมัน ในปารีสนั้นมีการวางผังเมืองไว้ ยังได้เพื่อนใหม่ซึ่งก็ไม่เคยคิดฝันมาก่อนว่า แล้ว มันก็ฟังไม่รู้เรื่องเลย สุนัขตัวนี้ฟัง มากดี ถนนทุกสายนั้นจะปรับตรงดีที จะได้มาพบในสถานการณ์เช่นนี้เลย บ่าย เฉพาะภาษาฝรั่งเศสอย่างเดียวเท่านั้น เดียวรอบทิศ มองไปสุดสายตาในทุกย่าน วันนั้น คุณวารวราพร้อมกับเจ้าหน้าที่ หลังจากนั้นเขาก็นิมนต์อาตมาออกเดิน จะเห็นตึกสำคัญ ๆ ที่เป็นสถาปัตยกรรม สถานทูตไทยได้พาอาตมาไปพบกับท่าน ชมกรุงปารีสไปด้วยกัน แล้วก็จูงสุนัขนั้น ที่สวยงามมากที่สุด ของถนนแห่งนั้น โสภิตะ ซึ่งเป็นพระเถระจากศรีลังกา เป็น ไปด้วย ซึ่งเป็นธรรมเนียมของชาวฝรั่ง- เสมอไป ยามเช้าในกรุงปารีส เจ้าหน้าที่ อาจารย์สอนพุทธปรัชญาในมหาวิทยาลัย การหลงทางของ กัลยา ณ มิ ต ร ๔๙ Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More