นายอำเภอปชาและโครงการหมู่บ้านในฝัน : หน้า 17/108

เมื่อครั้งที่นายอำเภอปชา เป็น นายอำเภออยู่ที่อำเภอเขมราฐ จังหวัด อุบลราชธานี ได้มีโอกาสร่วมโต๊ะเสวยกับ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จ พระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ ในโอกาส นั้นสมเด็จฯ ได้ทรงเล่าเรื่องที่ทรงประสบ มาพระราชทานให้ฟัง จากเรื่องนั้นเป็น แรงบันดาลให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่ หัว ทรงพระราชนิพนธ์เพลง "ความฝัน อันสูงสุด” ในโอกาสเดียวกันนั้น พระบาท สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทาน ความเห็นว่า พระองค์ปรารถนาจะให้ชาว ไทยมีความเป็นอยู่อย่างพอดี มีความสุข อยู่ดีกินดี และพระราชทานความคิดเห็น เพิ่มเติมว่า ในการพัฒนาความเป็นอยู่ ของประชาชนนั้น ให้ทำจากเล็กไปหาใหญ่ อย่าทำอย่างใหญ่โตไปทีเดียว พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว มีรับสั่งสั้นๆ เพียงเท่านี้แต่นายอำเภอปชา นายอำเภอปชายื่นธูปอยู่อย่างนั้น เป็นเวลานาน แต่หลวงพ่อไม่เอื้อมมือมารับสักที ท่านรู้สึกแปลกใจ จึงแหงนหน้าขึ้นมอง แล้วก็ต้องตกใจ แทบสิ้นสติ เพราะใบหน้าของหลวงพ่อสำเนียง ได้เปลี่ยนเป็นใบหน้าของชายแก่ ผิวหนังเหี่ยวย่น ขึ้นไปอุบลราชธานีทันที เพื่อร่วมวาง โครงการปลูกข้าวให้ชาวบ้าน โดยวางแผน อายุราวสัก ๑๐๐ ปี ราษฎรจึงเกิดขึ้น ก็ได้รับความร่วมมือด้วย เป็นอย่างดีจากสารวัตรสุนทร ชื่นประเสริฐ ชักน้ำจากแม่น้ำโขงมาใช้ หลังจากเขียน คอยให้ความช่วยเหลือในการส่งเจ้าหน้าที่ เสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่ทันลงมือกระทำ ตำรวจ เข้ามาตรวจตราดูแลความสงบ สังขดุลย์ นายอำเภอปชา ก็ได้รับคำสั่งให้ย้ายไปอยู่ เรียบร้อย และพ.อ.จำนงค์ ที่อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี ขณะนั้นเป็นเลขานุการคณะปฏิวัติในสมัย แต่ก่อนที่จะนำท่านผู้อ่านเข้าสู่ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ทั้งสองท่านได้ ได้นำมาคิดพิจารณาวางแผนงาน และเริ่ม โครงการหมู่บ้านในฝันแผ่นดินธรรม ช่วยให้งานของนายอำเภอปชาสำเร็จลุล่วง แผ่นดินทอง เรามารู้จักนายอำเภอปชา อย่างรวดเร็ว และคอยให้ความช่วยเหลือ ก่อสานเป็นโครงการ โดยปรึกษากับ อาจารย์ประเชิญ กาญจโนมัย หัวหน้า หน่วยปราบวัชพืช กรมวิชาการเกษตร ซึ่งมีความชำนาญมากในเรื่องการปลูกข้าว อาจารย์ประเชิญให้ความสนใจและยินดี ช่วยเหลืออย่างเต็มที่ จากเย็นวันศุกร์หลัง เลิกงานแล้ว ได้เดินทางจากกรุงเทพฯ นายอำเภอปชา ลาภานันต์ กันสักหน่อยจะดีกว่าเพราะ ในด้านกำลังเจ้าหน้าที่ และบางครั้งก็ การจะคิดทำหมู่บ้านในฝัน มิใช่ การเงินด้วย ว่าจะเกิดขึ้นได้ในชั่วข้ามคืน แต่ได้สะสม มาตลอดเวลาทีละเล็กละน้อย จากแรกเริ่ม รับราชการ จวบจนกระทั่งเกษียณอายุ หรืออาจจะพูดได้ว่า เกิดขึ้นตั้งแต่ เติบโตเป็นตัวเป็นตนมาก็ได้ ที่เห็นอย่างเด่นชัดคือ ได้เข้าศึกษา ในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน แล้วเข้ารับราชการเป็นหัวหน้าสถานี ทดลองข้าวบางเขน โดยได้รับมอบหมาย ให้ทำหน้าที่ดูแลคนงานทั้งหมด เหมือน กับผู้ใหญ่บ้านดูแลลูกบ้าน นอกจากนั้น ยังต้องดูแลเรื่องความสงบเรียบร้อยของ การผูกมิตรกับนักปกครองด้วยกัน เป็นความจำเป็นของนักปกครอง วันหนึ่งท่านมีความคิดที่จะจัด งานสังสรรค์ขึ้น เพื่อทำความรู้จักกัน ใครมีความสามารถอะไรก็ทำอย่างนั้น ใครมีผลผลิตอะไรก็เอาเลี้ยงกัน ใครต้มเหล้าได้ เอาเหล้ามา ใคร จะกินปลา แผนกประมงไปเอามา เนื้อเอา ที่แผนกปศุสัตว์ ผักที่แผนกกสิกรรม.... เรียกว่าพร้อมทุกอย่าง แสนสะดวกสบาย มีเหล้าที่ไหนมีเรื่องที่นั่น ไม่ว่าจะ บริเวณโรงสูบ ซึ่งมักจะมีอันธพาลมามั่วสุม เป็นงานระดับชาวบ้าน หรือระดับข้าราช ก่อการทะเลาะวิวาทกันตลอดเวลา การ วันนั้นพอมีการเมาได้ที่ก็ได้เรื่อง ถึง การผูกมิตรกับตำรวจ ซึ่งเป็น ขนาดแทงกันตาย ผู้ต้องหาถูกจับได้ใน เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลบำบัดทุกข์บำรุงสุขของ เวลาต่อมา แล้วถูกฟ้องศาล ตำรวจได้ให้ กัลยาณมิตร ๑๕ Kalyanamitra.org