การพัฒนาทางอารมณ์และจิตใจของเด็กทารก : หน้า 100/108

ผู้อุ้มชูเลี้ยงดูตนได้ สามารถที่จะบอกตำแหน่งหรือทิศทางของ กิริยาท่าทีของเด็กที่เปลี่ยนไป เราก็สามารถ เสียงที่ได้ยิน แล้วจำแนกออกว่าเป็นเสียง ที่จะแก้ไขได้ก่อนที่เด็กจะต้องร้องออกมา ของแม่ พ่อ หรือผู้คุ้นเคยหรือไม่ รวมทั้ง ในทางตรงกันข้าม ถ้าหากเด็ก รู้สึกได้ว่า ผู้พูดมีอารมณ์ดีหรือไม่ดีได้ ร้องแล้ว ผู้ที่เลี้ยงดูเด็กไม่พยายามสังเกต เป็นต้น จริงอยู่เด็กทารกไม่สามารถที่จะ และเข้าใจในเด็ก และไม่แก้ไขสาเหตุ เพียง พูดคุยตอบโต้เป็นคำพูดได้ แต่จะมีกิริยาท่าที แต่จับขวดนมใส่ปาก เด็กอาจจะเงียบได้ก็ ที่ตอบสนอง เช่น กระพริบตาหรือหันไป จริง แต่ก็อาจจะเป็นการตอบสนองที่ผิด มอง หรือเคลื่อนไหว เป็นต้น และทำให้เด็กพยายามชดเชยการขาดความ เมื่อพ่อหรือแม่พูดคุยด้วย เด็กก็ อบอุ่นทางจิตใจ โดยการกินเพิ่มขึ้นจน ในปัจจุบันได้มีการพิสูจน์อย่าง จะมีการเคลื่อนไหวร่างกายส่วนต่างๆ ขยับ อ้วนหรือจนกระทั่งมีปัญหาแสดงออกมา ในรูปของความผิดปกติทางอื่น ๆ ได้ ดัง นั้นแม้การเจริญเติบโตทางร่างกายจะเป็น ไปได้ตามปกติ แต่การพัฒนาทางอารมณ์ และจิตใจจะไม่เจริญขึ้นเท่าที่ควร ผู้ที่เลี้ยงเด็ก แม้กระทั่งในวัยทารก แน่ชัด จากการทดลองทางวิทยาศาสตร์ แขนขา หรือทำปาก คือ.... ออ... ตามไป ในแง่ต่าง ๆ แล้วว่า ทันทีภายหลังคลอด ด้วยอย่างสอดคล้องกัน ในบางครั้งที่แม่ให้ เด็กทารกเหล่านี้ สามารถที่จะมองเห็น ความสนใจแก่ผู้อื่นนานเกินไป เด็กทารก ได้ยิน และมีประสาทสัมผัสรับรู้ต่าง ๆ ได้ดี อาจจะพยายามเรียกร้องความสนใจกลับ เกือบเท่ากับของผู้ใหญ่ รวมทั้งการรับรส คืนสู่ตนเอง โดยการที่ขยับแขนขาป่ายไป การดมกลิ่น และสัมผัสต่าง ๆ ด้วย นอก มาบนใบหน้าแม่ หรือทำเสียง อือ...ออ... เกิดใหม่ ๆ จากนี้ยังสามารถจะแยกจำแนกได้ว่า ผู้ใด ขัดจังหวะได้ เป็นพ่อแม่ ผู้คุ้นเคย หรือคนแปลกหน้า ได้อย่างชัดเจน ๆ จึงควรที่จะได้รับทราบว่า ประสาทสัมผัสและอารมณ์ได้มีอยู่พร้อม นอกจากนี้เด็กยังสามารถที่จะรับ ในสัญชาตญาณของเด็กอยู่แล้ว การให้ รู้อารมณ์ของผู้ที่เลี้ยงดูตนได้ด้วยเป็นอย่างดี ความรัก ความเอาใจใส่อย่างใกล้ชิดจะมี เด็กทารกสามารถจะมองเห็นได้ รับรู้ถึงความอบอุ่น ความรัก และความ ความสำคัญอย่างยิ่งต่อการพัฒนาความ ตั้งแต่เกิด แต่จะไม่เห็นชัดเท่าผู้ใหญ่ ระยะ อ่อนโยนที่ผู้ใหญ่มีต่อตนได้ ถ้าหากลอง สมบูรณ์ทางจิตใจและอารมณ์ของเด็ก ที่ ที่เด็กเกิดใหม่เห็นชัดที่สุดคือ ระยะประมาณ สังเกตดูจะพบว่า เมื่อใดที่พ่อหรือแม่หรือ จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ เป็นกำลังที่สำคัญ ฟุต ซึ่งเป็นระยะพอที่จะเห็นหน้าแม่ ผู้เลี้ยงเด็กมีอารมณ์เสีย หงุดหงิด หรือโกรธ ของชาติในอนาคต ขณะอุ้มให้นมได้ แล้วท่าทีต่าง ๆ ของเด็กก็จะเปลี่ยนไปแทน จากการทดลองตรวจสอบถึง ที่จะยิ้มตอบหรือจ้องมองหน้า เด็กทารก สภาพการเห็นของเด็กทารกเหล่านี้ พบว่า จะกลับก้มหน้า หลบตา หรือทำเป็นสนใจ ในระยะแรกเด็กไม่สามารถที่จะจ้องมองได้ดี สิ่งอื่นแทน และบางครั้งก็อาจถึงกับร้องไห้ และนานเท่ากับเด็กโตหรือผู้ใหญ่ การมอง และกวนบ่อย ๆ ก็ได้ นั้นบางครั้งอาจจะเป็นแต่เพียงการเหลือบ การร้องของเด็กทารก มักจะมี มองเท่านั้น จะมองบ่อยมากหรือไม่ ขึ้นอยู่ สาเหตุใหญ่ ๆ อยู่เพียงไม่กี่ประการ เป็นต้น กับว่า เป็นผู้ที่คุ้นเคยมากน้อยเพียงใด ว่า จากการหิว รำคาญจากอุจจาระ และเมื่อโตมากขึ้น ก็จะสามารถที่จะจ้องมอง หรือปัสสาวะที่เปรอะเปื้อนอยู่ไม่สบายกาย ได้นานขึ้น และสามารถที่จะบอกได้ว่า เช่น ร้อน อึดอัด หรือเย็นไป หรือไม่ก็ต้อง ใบหน้าที่เห็นเป็นใบหน้าคนหรือสิ่งมีชีวิต การที่จะได้รับการปลอบประโลมจิตใจ หรือ รวมทั้งบอกได้ว่าเป็นใบหน้าของผู้ที่คุ้นเคย อารมณ์ที่ไม่ค่อยสบาย การร้องนั้นเป็น เช่น พ่อแม่หรือไม่ ถ้าหากตั้งใจสังเกตดี ๆ สิ่งที่ง่ายที่สุดที่เด็กสามารถจะเรียกร้อง เราจะสามารถบอกถึงความสามารถของ ความสนใจของผู้อื่นมาหาตนเองได้ แต่ถ้า การตอบสนองของเด็กในข้อนี้ได้ หากเราสามารถสังเกตพบได้ก่อนว่า เด็ก การได้ยินก็เช่นกัน เด็กทารก ไม่สบายหรือรำคาญจากสิ่งใด โดยดูจาก ๙๘ กัลยาณมิตร Kalyanamitra.org