จิตใจของทหารในสงคราม : หน้า 37/108

ตาย ในสมรภูมิ - ทหารปลายแถวผู้รักชาติ ความคิดมาก่อนการกระทำ วางแผนก่อนลงมือ สังหรณ์ใจก่อน จึงเกิดเรื่องเหล่านี้ แสดงให้เห็นว่า เรื่องละเอียดมาก่อนเรื่องหยาบ เมื่อมนุษย์จะทำสงครามกัน กระแสของบรรยากาศของโลกจะ เปลี่ยนไป ความเครียด กลัว วิตกกังวล ความก้าวร้าว ชิงชัง หวาดกลัว ฮึกเหิม บ้าระห่ำ ฯลฯ ย่อมเกิดขึ้น การประชุมลับ หรือไม่ลับ บางทีลับจนกระทั่ง คิดออกมาโดยไม่ บอกใคร แต่ไม่ว่าจะลับหรือไม่ลับก็ตาม พวกโอปปาติกะ (โอ-ปะ-ปา-ติ- กะ) หรือพวกที่ตายจากความเป็นมนุษย์แล้วเขารู้ แล้วเขาก็มารอ....ก็เรา กำลังจะไปเป็นพวกกับเขานี่ โธ่... ใคร ๆ ก็อยากมีเพื่อนเยอะ ๆ จริงมั้ย แต่อย่าคิดว่า ทหารที่ฆ่ากันตายในสงครามจะตกนรกกันทั้งหมด นะครับ ไม่แน่หรอก เพราะว่าถ้าทหารเหล่านี้ พื้นเดิมเป็นคนมีบุญ มีจิตใจ สูง มีคุณธรรมและที่ไปทำการรบ ก็ไม่ใช่เพราะกระหายสงคราม หรือมีจิต คิดจะฆ่า แต่ตั้งจิตเอาไว้ว่า จะเสียสละชีวิตทำประโยชน์ให้ผู้อื่น คือปกป้อง พระพุทธศาสนาไม่ให้ถูกทำลาย ปกป้องพี่น้องประชาชน อันหมายรวมถึง ประเทศชาติให้อยู่ร่มเย็นเป็นสุข ปกป้องประมุขของชาติให้เป็นศูนย์รวม น้ำใจ รวมความอบอุ่นใจ เป็นขวัญและกำลังใจของประชาชน ถ้าคิดอย่างนี้... ถึงตายในสงคราม โอปปาติกะที่เป็นเทวดาก็จะ มารับไปหรือถึงไม่มารับไป จิตที่เป็นบุญก็จะนำตัวเองไปสุคติได้เอง ไม่ต้อง อาศัยใคร กัลยา ณ มิ ต ร ๓๕ Kalyanamitra.org