ข้อความต้นฉบับในหน้า
จะสิ้นชาติ สิ้นแผ่นดิน สิ้นกษัตริย์
ผู้วางแผน ขอให้นึก ตรึกตรองดู
ขอย้อนกล่าว เล่าความ ไปตามเรื่อง
แต่ก่อนไป ใครพบหน้า เพื่อพาที
เมื่อสิบสอง พฤษภา
สองห้าน
ที่วินเนอร์ คาเฟ่ เฮฮากัน
ในงานนี้ ได้มี พี่เติมศักดิ์ (๑๒)
ทั้งนัดแนะ มอบหมาย หลายกระบวน
เป็นภาระ หน้าที่ หนีไม่ได้
ทั้งเงินทอง ของใช้ อย่าได้ยืม
ควรมอบหมาย รายการ งานหน้าที่
ไม่เด่นด้อย ทุกข์นัก หนักอุรา
เมื่อตกลง ปลงใจ กันได้แล้ว
ให้เตรียมโล่ห์ อย่างเด่น เป็นรางวัล
ค่าจารึก ประกอบตรา ภาษาอังกฤษ
คิดเดี่ยวนั้น เขียนเดี๋ยวนั้น ทันอุรา
วันเวลา เดินทาง วางกำหนด
กลัวใครช้า เพราะไม่คุ้น จะวุ่นวาย
พอสมควร แก่เวลา จึงลากลับ
บ่ายสามโมง เคลื่อนไป หลายนาที
แต่ฟังข่าว เล่าไป ในภายหลัง
จนสองทุ่ม สามทุ่ม กลุ่มกับงาน
ส่วนตัวเรา นั่นก็ จะขอนัด
ด้วยทราบว่า ท่านประสงค์ จำนงใจ
โดยเดินทาง ร่วมไป ในคณะ
ไม่เป็นหญิง เดียวดาย ให้อาทร
เวลาค่า
เย็นสิบสอง พฤษภา เวล
ได้รู้จัก คุ้นหน้า พาใจเบา
ค่าเครื่องบิน เราจ่าย ใครจะด่า
แต่หญิงไทย คงไม่ว่าง เหมือนอย่างเคย
เมื่อคำนับ กราบลา ท่านมาแล้ว
ทั้งเสื้อ Coat ของพี่วิทย์ (๑๗) มิดชิดดี
เนื่องจากรัฐ ขาดอาวุธ สุดอด
เพื่อให้รู้ เมื่อจะรบ งบต้องมี
อันเกี่ยวเนื่อง เดินทาง กลางวิถี
ใครจะมี ขอเสนอ เมื่อเจอกัน
จึงชวนชี้ ทุกนาย ให้ผายผัน
มื้อกลางวัน อย่างย่อ ๆ พอสมควร
ผู้ชวนชัก เชิญชิม ให้ยิ้มสรวล
จนทั่วถ้วน ทวนต้น กลัวคนลืม
หัวหน้าใหญ่ Brief ช้า ๆ ทำหน้าขรึม
ทำหน้าซึม ต่างแดน แสนระอา
ทุกคนมี ภารกิจ ไม่อิจฉา
คราวเฮฮา ก็สนุก สุขด้วยกัน
โดยคุณแก้ว” ถูก Take เป็นเอกฉันท์
เพื่อมอบกัน กับฝรั่ง ตอนสั่งลา
ผู้ที่คิด ได้ไว ไม่กังขา
ไม่หวือหวา ค่าคม คือสมชาย
แจ้งจนหมด แต่คุณ "ทุ่ม” (๑๔) กลุ่มไม่หาย
Check-in สาย แยกกัน มันไม่ดี
น้อมคำนับ แก่กัน พลันลุกหนี
ไม่เร็วรี่ ข้าไป พอได้การ
ผู้ที่ยัง ติดต่อ ขอประสาน
พอกลับบ้าน เมาเป๋ เดินเซไป
ให้ชี้ชัด แจ่มแจ้ง แถลงไข
จะ Tour ไป กับพี่ตุ้ย) ลุยลอนดอน
แต่) ก็จะ ไปได้ ไม่ถ่ายถอน
ให้คนค่อน เคียดทิ้ง ตะบึงเอา
ไปเรียน ท่านที่บ้าน เป็นงานเหมา
ท่านบอกเรา ซื้อตั๋ว อย่ากลัวเลย
เพียงแต่ว่า ตอนดูงาน อย่าพาลเฉย
แลนเสบย ออก Shopping ก็ยิ่งดี
ก็รีบแนว มาจัดของ ให้ผ่องศรี
Suit อย่างดี อวดใคร ไม่อายตา
๔๔ กัลยา ณ ม ต ร
Kalyanamitra.org