การวาดภาพและการสื่อสารด้วยภาษา : หน้า 71/108

กับฉันเลย แต่ความเป็นผู้ชำนาญในเรื่อง การวาดภาพของฉัน สามารถวาดภาพให้ เด็กเล็ก ๆ อายุ ๗-๘ ขวบเหล่านี้คิดตาม แล้วก็พูดออกมา เป็นคำศัพท์ต่าง ๆ จาก ศัพท์ภาษาฝรั่งเศสง่าย ๆ ที่เราเรียนกัน เขาเริ่มเข้าใจ เราเริ่มพูดกันด้วยภาษา ฝรั่งเศสในชั้นเรียน มันเป็นความภูมิใจ ของฉันมาก คลอร์เดีย ที่ฉันไม่เคยคิดมา ก่อนว่า ฉันจะมีความสามารถในการ เขียนภาษาเลย ฉันภูมิใจในภาษาฝรั่งเศส ภูมิใจในศิลปินคนสําคัญที่เขียนเรื่องราว ต่าง ๆ ไว้มากมาย ตั้งแต่เล็ก ๆ ฉันชอบ บทประพันธ์ตอนหนึ่งของวิคเตอร์ฮูโกมาก ที่เคยบรรยายเกี่ยวกับใบไม้ร่วงอันเศร้า เขาบอกความจริงว่า พ่อแม่ของเขานั้นจะ รันทด หดหู่ใจ ดูเหมือนจะเป็นสภาวะ ไม่กลับมาที่บ้านอีกแล้ว ห้องนอน ห้องน้ำ ของเมืองนี้ ฉันคงอยู่ได้ไม่นานเท่าไหร่ รองเท้า ผ้าห่ม ทุกอย่างนั้นก็จะไม่มีพ่อแม่ จนกระทั่งเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นใน เขามาใช้อีกต่อไป วันที่เกิดเหตุการณ์นั้น แอนดรูว์อยู่ที่บ้านกับคุณป้าพอดี พ่อแม่ วันหนึ่ง วันหนึ่งสิ่งที่ฉันเห็น เป็น เรื่องที่แปลก ฉันเห็นแอนดูรว์ พูดกับอะไร สักอย่างหนึ่ง ตาเขาจ้องไปบนโต๊ะที่ว่าง เปล่า เป็นโต๊ะเรียนที่เขานั่งอยู่นั่นเอง ใน ขณะที่เพื่อน ๆ ออกไปวิ่งเล่นกันที่สนาม คลอร์เดีย ฉันเห็นเด็กคนหนึ่งใน ของเขามาฝากไว้ มันเหมือนกับเป็นลาง เด็กเล่นข้างนอก แอนดรูว์กำลังพูดกับอะไร ชั้นเรียน แกเป็นเด็กผู้ชายน่าตาน่ารักมาก อะไรสักอย่างหนึ่ง เหมือนอย่างที่คน สักอย่างหนึ่ง พูดแล้วเขาก็หยิบสิ่งนั้น คนหนึ่งทีเดียว แกชื่อแอนดรูว์ ไซมอน อังกฤษมักจะเชื่อถือกันเสมอ แล้วก็อำลาลูก ซึ่งฉันเองก็มองไม่เห็น วางมันลงกับพื้น ครูด้วยกันเล่าได้ฉันฟังว่า เขาเป็นลูกของ อันเป็นสุดที่รักคนเดียวจากไปชั่วกาล ท่าทางเขามีความสุขมากทีเดียว ทำสีหน้า นักธุรกิจที่มีชื่อเสียงครอบครัวหนึ่ง แต่ทั้ง นาน....อนิจจา! มันเป็นการเดินทางไกล แววตา เขาเดินไปพร้อม ๆ กับอะไรสัก พ่อและแม่ของเขานั้นถูกลอบวางระเบิดใน ที่ไม่มีวันกลับมาอีกเลย อย่างหนึ่งอย่างรักใคร่สนิทสนม เขามีสิ่ง รถตายเมื่อปีที่แล้วนี้ แต่แอนดรูว์ไม่ได้ หลังจากนั้นแอนดรูว์ก็เปลี่ยน อะไรที่ฉันมองไม่เห็นเด็กคนนี้คงมีอะไร ติดรถคุณพ่อคุณแม่ไปด้วย จึงรอดตาย แปลง เขาเป็นคนเงียบขรึมไม่พูดจา นั่ง สักอย่างหนึ่งในตัวเอง คงจะเป็นโรคจิต ปัจจุบันแอนดรูว์อยู่กับคุณป้าคนหนึ่ง ซึ่ง เงียบอยู่คนเดียว จากเดิมที่เคยเป็นเด็กร่าเริง ประเภทหนึ่ง เธอก็รู้ไม่ใช่หรือคลอร์เดีย อยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนแห่งนี้นัก คุณป้าส่ง แจ่มใส ครูหลายคนบอกว่าเห็นเขานั่ง ในขณะที่เธอเคยเรียนจิตวิทยามาก่อนว่า ให้เขาเล่าเรียนต่อไปในโรงเรียนนี้ฉันนึกถึง เหม่อลอยตามองออกไปสุดลูกหูลูกตา ไม่ เด็กก็เป็นโรคประสาทได้พอ ๆ กับผู้ใหญ่ได้ จิตใจของเด็กในวัยนี้ ในวัยที่กำลังต้องการ ตั้งใจฟังครูสอน การเล่าเรียนเขียนอ่าน เหมือนกันเมื่อความเครียดขึ้นมาถึงจุดหนึ่ง ความอบอุ่นจากพ่อแม่ ทั้งความรักความ ของเขานั้นตกต่ำลงตลอด ครูทุกคนที่นี่ให้ คลอร์เดีย ฉันเห็นแอนดรูว์ทำอยู่อย่างนี้ เอาใจใส่ แต่แล้วฉันก็อดเอ็นดูแกไม่ได้ ไม่รู้ ความเห็นใจแอนดรูว์อย่างเต็มที่ไม่รู้เหมือน บ่อย ๆ และเขาหยิบอะไรสักอย่างออกจาก จะทำอย่างไร เมื่อพ่อแม่ของเขาทั้งคู่จู่ ๆ กันว่า ถ้าเขาโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ก็คงจะ ย่าม วางไว้บนโต๊ะ แล้วก็พูดกับสิ่งนั้น วันหนึ่งก็ต้องจากไปอย่างไม่มีวันกลับ ต้องเป็นบ้าหรือโรคจิตเข้าไปแล้ว นี่เป็น บางทีมันคงเป็นตัวอะไรสักอย่างหนึ่งที่ฉัน ฉันไม่รู้ว่าที่นี่เขาต้องบอกลูกหลานหรือ เด็กเล็ก ๆ ที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ ไม่รู้เลยว่า มองไม่เห็นเหมือนกับเขากำลังลูบหลังสุนัข เด็ก ๆ กันอย่างไร เพราะถ้าคุณพ่อคุณแม่ สงครามมีไว้ทำไม ทำไมต้องมีการก่อ หรือหลังแมวสักตัวหนึ่ง ซึ่งมีขนปุกปุย ของเขายังอยู่เขาคงเดินทางไปต่างประเทศ การร้าย ทำไมต้องมีการลอบวางระเบิด น่ารัก ดูเหมือนจะเป็นของเก่าแก่ซึ่งเขารัก แล้วก็ไปที่ไกล ๆ อย่างไม่มีวันกลับ หรือ ทำไมคนเราต้องมาฆ่ากัน มันเป็นสิ่งที่ทำให้เขาอบอุ่น Kalyanamitra.org มันมาก กัลยาณมิตร ๖๙