การสำรวจและการพัฒนาชุมชน : หน้า 20/124

สมเด็จย่า... เเม่ ฟ้ า ห ล ว ง ข อ ง ป ว ง ช น ไม่มีขาย ก็หาสูบยาก เวลาเดียวกันเราก็ทำ ทะเบียนในเขตดอยตุง ได้ทำการสำรวจไว้หมด บ้านนี้มีกี่คน เจ้าของบ้านชื่ออะไร ทั้งหมดเท่าไร ชายเท่าไร หญิงเท่าไร อายุเท่าไร ชื่ออะไร ทำ มาหากินอะไร รายได้แต่ก่อนเป็นยังไง เดี๋ยวนี้ เป็นยังไง ข้าวของมีอะไรบ้าง มีบุ้งกี่หลัง หลัง หนึ่งนอนกันกี่คน รายละเอียดต่าง ๆ พวกนี้ไม่ ได้ทำแบบสุ่มตัวอย่าง แต่เราเข้าไปตามพื้นที่ เข้าไปหาทุก ๆ คน เก็บข้อมูลเข้ามา เราก็รู้จำนวน คนที่อยู่ที่นี่ รู้จักเก็บหอมรอมริบ ตัวเองก็จะตั้งตัวได้ แต่ของ ทุกอย่างไม่ได้เสร็จเพียงวันเดียว ต้องการกาลเวลา พระราชภารกิจของสมเด็จย่า มีอีกมากคุยกันห้า คืนก็ไม่จบ..." นี่คือ... เพียงส่วนเสี้ยวของพระราชภารกิจ ของ "สมเด็จย่า” ที่ทรงงานเพื่อประโยชน์สุขของ ประชาชนทั้งแผ่นดิน ชั่วชีวิตนี้จะหาสตรีใดได้ เหมือนอย่างพระองค์ท่านอีก "สมเด็จย่า” ผู้ทรง เพียบพร้อมด้วยพระบุญญาบารมี มหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้ และพระ และถ้าไม่มี ความจริง เราก็ไม่ต้องการให้เขาไปที่อื่น "สมเด็จย่า” วันนี้เรา.... คงไม่มีพระมหากษัตริย์ ถ้าอพยพกันไปอยู่ที่อื่นก็อาจไปทำความเดือดร้อนอีก ผู้ทรงคุณธรรมอันประเสริฐดุจดังพระบรมโพธิสัตว์ แต่ในเวลาเดียวกัน คนต่างแดนเข้ามาเพื่อแย่ง อย่างพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลย การทำมาหากิน เราก็ไม่ยอม เรากำลังเริ่มทำบัตร เดชมหาราช ผู้ทรงเป็นที่รักยิ่งของประชาชน แต่ไม่ใช่บัตรประจำตัวของกระทรวงมหาดไทย ขอจงทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน... แต่เป็นบัตรคนบนดอยตุง ใครเข้า-ออก จากนั้น เราจะรู้แรงงานของหมู่บ้าน เมื่อเรามีงาน หมู่บ้าน ไหนมีแรงงานว่างอยู่ เราก็ดึงคนเหล่านั้นมา ทำงาน หมู่บ้านไหนมีเพียงพอแล้วก็ทำไป เราก็ มีงานเสริมให้ทำให้รู้จักอาชีพ ฉลาดพอ ขยันพอ ๑๘ กัลยา ณ มิตร