การบวชและการต่อสู้กับกิเลส : หน้า 113/124

ธ ร ร ม ธ า ร า ร ธ ๓๗. ที่ไหนมีอยากที่นั่นมีทุกข์ วันรุ่งขึ้น พี่ชายใหญ่ซึ่งเป็นนายตำรวจได้มา ที่บ้านและถามอาตมาด้วยเสียงเครียด ๆ ว่า "พี่ได้ ข่าวว่าแกจะบวชจริงไหม?” "จริงครับ” อาตมาตอบ 3. "คุณแม่บอกว่า แกจะบวชแล้วไม่สึกจริงหรือ เปล่า?” "เวลานี้ยังบอกไม่ได้ ขอให้ผมตัดสินก็แล้วกัน” อาตมาตอบหลังจากคิดอยู่เป็นเวลานาน พี่ชายใหญ่ จ้องดูอาตมา คล้ายกับเห็นอาตมาเป็นคนแปลกหน้า แล้วถามสั้น ๆ ว่า “แกคิดดีแล้วหรือ?” ”คิดดีแล้ว” "ที่ว่าคิดดีแล้วน่ะ แกหมายความว่าอย่างไร?” “น้องคิดว่า ชีวิตฆราวาสไม่มีอะไรนอกจาก เป็นทาสกิเลสตัณหาของตัวเอง วันหนึ่ง ๆ ไม่เห็น มีอะไร นอกจากวิ่งเต้นตัวเป็นเกลียวหาสิ่งต่าง ๆ มาบำเรอความอยาก ความสุขมีนิดหน่อย แต่ความ ทุกข์และภาระที่จะต้องแบกหามมีมากกว่า ในที่สุดก็ ตายอดตายอยากด้วยกันทั้งนั้น” "แกพูดอย่างกะพระโสดาบัน” พี่ชายใหญ่ พูดพลางหัวเราะอย่างแค้น ๆ "พูดอย่างนี้แสดงว่า แกไม่คิดจะสู้กับโลกแกยอมแพ้โลกอย่างราบคาบ แล้วก็คิดจะหนีเอาตัวรอด ใช่ไหมล่ะ?” "ก็แล้วแต่พี่จะคิด แต่สำหรับน้องกลับเห็นว่า คนบวชนั่นแหละคือคนที่คิดสู้โลก พยายามจะเอา ชนะโลก เพราะเขาไม่ยอมตกเป็นทาสกิเลสตัณหา เขาพยายามจะเอาชนะกิเลสตัณหา คนที่ไม่บวช นั่นแหละ คือคนยอมแพ้โลกตกเป็นทาสกิเลสตัณหา ของตัวเอง ปล่อยตนไปตามกระแสโลกแล้วแต่โลก จะพัดพาไปทางไหน” พี่ชายนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “แกพูดเข้าที่ดี แต่พี่ก็ยังเห็นว่า แกพยายามเอาตัวรอดอยู่นั่นเอง อย่าลืมนะว่าแม่แก่แล้ว แกจะใจดำพอที่จะทิ้งแม่ไป เชียวหรือ?” คนเราควรจะเอาตัวรอดเสียก่อน จึงควรช่วยคนอื่นให้รอด ถ้าตัวยังไม่รอดจะช่วยคนอื่นให้รอดได้อย่างไร เรา ต้องว่ายน้ำเป็นเสียก่อน จึงควรช่วยคนจมน้ำ ถ้า ว่ายน้ำไม่เป็นขึ้นไปช่วยคนจมน้ำ ในที่สุดก็จมน้ำ ตายทั้งสองคน สำหรับแม่นั้นน้องไม่ได้คิดจะทิ้ง ตรงกันข้ามน้องจะให้ที่พึ่งอันประเสริฐ คือบุญแก่แม่ บุญจะช่วยให้แม่มีความสุขทั้งในชาตินี้และชาติหน้า ถ้าน้องเป็นฆราวาสอยู่กับแม่ อย่างดีก็อาจจะเป็น ที่พึ่งแก่ท่านได้ด้วยกำลังกาย และกำลังทรัพย์ จนถึง อายุขัยของท่านเท่านั้น แต่ถ้าน้องบวช ท่านจะได้พึ่ง บุญกุศลจากน้องต่อไปอีกหลายภพหลายชาติที่เดียว” "แกพูดจาหลักแหลมมาก” พี่ชายใหญ่พูด พลางหัวเราะ "อยากทราบว่าแกไปนอกน่ะ ไปเรียน เคมีหรือเรียนศาสนากันแน่ นี่หมายความว่า แกจะ ไม่เลี้ยงแม่ใช่ไหม?” rene - "เลี้ยง แต่ว่าเลี้ยงด้วยอาหารอันประเสริฐคือ "น้องยอมรับว่า น้องพยายามเอาตัวรอด บุญ ส่วนการเลี้ยงด้วยข้าวปลาอาหารนั้น น้อง ที่ไหนมีอยากที่นั่นมีทุกข์ Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๑๑๑