บทเรียนจากการโกง : หน้า 43/124

นิเลย” คหบดีนักนิยม ชมชอบดาบสมากยิ่ง ขึ้นไปอีก ดูสิ แม้ของ เพียงแค่เส้นหญ้าเส้น ฟาง ท่านก็มีปรารถนา ท่านช่างเคร่งครัดในศีล และเป็นผู้มักน้อยเสีย จริง ๆ...! วันต่อมา พ่อค้า ผู้หนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนของ คหบดี ได้มาหาซื้อ ของและได้แวะพักค้าง คืนที่บ้านคหบดีผู้นี้ คหบดีจึงเล่าสรรเสริญถึง เพียงเส้นหญ้าติดมวยผมยังอุตส่าห์เอามาคืนให้ ความดีของดาบสว่า เป็นผู้มักน้อยยิ่งนัก ท่านไม่ ยินดีในทรัพย์สมบัติ แม้เพียงเส้นหญ้า แต่เวลา นี้ท่านได้จากไปอยู่ที่อื่นเสียแล้ว ช่างน่าเสียดายนัก พ่อค้าฟังเพื่อนสรรเสริญคุณงามความดี มากมายของดาบส จึงถามว่า ทำไม” “เพื่อนได้ฝากอะไรไว้กับดาบสผู้นี้หรือเปล่า” "ฝาก... เราฝากทองคำไว้ ๑๐๐ แท่ง "รีบไปดูซิเพื่อน ว่าทองยังอยู่ที่เดิมหรือเปล่า” คหบดีรีบไปดูที่ฝังทอง ปรากฏว่า... ทอง ทั้งหมดได้หายไปแล้ว ทั้งสองจึงรีบเดินทางติดตาม ดาบสไปจนพบ ก็คาดคั้นถาม แต่ดาบสยืนกราน ปฏิเสธ แม้จะพูดดีก็แล้ว พูดขู่ก็แล้ว ดาบสก็ ปฏิเสธอยู่ร่ำไป จนกระทั่งทั้งสองคนต้องลงไม้ลง มือทุบตี ต่อย เตะ ดาบสเจ็บตัวเข้าก็ยอมรับ และยอมคืนทองให้ พ่อค้าได้พูดกับดาบสว่า "โธ่เอ๋ย เจ้าดาบสชั่ว ช่างประดิดประดอย ถ้อยคำพูดจาให้น่านับถือ ทำเป็นเคร่งครัด แค่ กลัวจะเป็นบาป แต่ว่าทองคำตั้ง ๑๐๐ แห่ง ท่าน ขโมยไปกลับไม่ติดใจเลยนะ” แก นี่แหละนะคะ คนเราลองเลวเสียแล้ว ก็จะ เลวจนข้ามชาติ หลาน ๆ จงกลัวเกรงความเลว ความชั่วเถอะนะคะ เรามาฝึกเป็นคนดีกันดีกว่า จะได้เป็นคนดีข้ามชาติไงล่ะ นิทานเรื่องนี้ นาอึดนำมาจาก "กุหกชาดก” ซึ่งในชาตินั้นดาบสโกง ได้มาเกิดเป็น พระภิกษุ โกง ในสมัยพุทธกาล ส่วนพ่อค้าผู้เป็นบัณฑิต ได้มาเกิดเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า น้าอีด Kalyanamitra.org กัลยาณมิตร ๔๑