ปรัชญานิยาย : หน้า 117/124

ปรัชญานิยาย โดย อาจารย์วศิน อินทสระ ความเดิม อุตตราอุบาสิกา เป็นหญิงที่ใฝ่ในธรรม แต่ต้องไปแต่งงานกับชายที่มีมิจฉาทิฐิ ไม่ ด้วย อนุญาตให้นางทำบุญในพระพุทธศาสนา ใจที่กระหายอยากทำความดี นางจึงไปจ้างนาง สิริมา หญิงงามเมืองมาเป็นภรรยาของสามี ตัวเองชั่วคราว เพื่อให้สามีเปิดโอกาสให้นาง ได้ทำบุญ วันหนึ่งสามีเห็นสภาพของนางขมุกขมัว เหงื่อโทรมตัว เพราะช่วยคนใช้ดูแลเรื่องอาหาร ที่จะถวายพระภิกษุสงฆ์ ก็หัวเราะเยาะนางสิริมา เห็นเข้า เข้าใจผิดคิดว่าสามี-ภรรยา เขาหยอกล้อ กัน ความหึงหวงผสมกับความโกรธทำให้ลืมตัว คิดจะทำลายนางอุตตราให้เสียโฉม จึงตักเนยใส ที่กำลังร้อนราดศีรษะนางอุตตรา แต่ด้วยอำนาจ แผ่เมตตาของนางอุตตรา ทำให้เนยใสที่กำลัง ร้อนนั้น กลับเย็นเหมือนน้ำธรรมดาทุกครั้งไป 1115 อุ ต ต ร า . อ BC ภาพประกอบ : วัลลภ นิลถนอม บ า ง ก า (ผู้ใช้เมตตา 1 เป็น อาวุธ) หอมค พ อดีคนใช้ของนางอุตตรา "สหาย ไฉนท่านจึงทำกรรมหนัก | โดยความผลุนผลันไม่ทันคิดให้รอบคอบ ซึ่งเพิ่งตื่นจากอาการตก อย่างนี้เล่า” ข้าพเจ้าเสียใจ อุตตรา ข้าพเจ้าเสียใจ ตะลึงเห็นดังนั้น จึงช่วย - ขณะนั้นเองสิริมาจึงสำนึกตัวได้ เหลือกินใจ อุตตรา าพเจ้าเสียใจ กันทุบตีนางสิริมาจนล้ม ว่าตนเป็นคนภายนอกมารับจ้างเขาเพียงชั่ว “สิริมา ข้าพเจ้าเป็นคนมีบิดา ถ้าบิดาของข้าพเจ้ายกโทษให้ท่านได้ "บิดาที่ท่านพูดถึงนี้คือ ปุณณ เศรษฐีใช่ไหม” - ราบลงกับพื้น หญิงคนใช้ ๑๕ วันเท่านั้น ตัวทำร้ายเขาโดยเขาไม่ มีหลายคนด้วยกัน เขากำลังโกรธจัด มีความผิด แต่เมื่อตนถูกทำร้ายบ้าง เขา ข้าพเจ้าก็ยกโทษให้ นางอุตตราห้ามไม่ไหว จึงขอให้หญิงคน ยังช่วยเหลือเราดีเหลือเกิน แต่ตนเลว ใช้ที่ยืนอยู่บนตึกลงมาห้ามดึงตัวหญิงคน เหลือเกิน คิดดังนี้แล้วจึงขอโทษนางอุตตรา ใช้เหล่านั้นออกไป แล้วเธอมาประคบ หมอบลงที่แทบเท้าแล้วกล่าวว่า นางสิริมาด้วยน้ำอุ่นทาด้วยน้ำมันช่วย "อุตตรา โปรดยกโทษให้ข้าพเจ้า บำบัดอาการซ้ำ พลางกล่าวว่า ดวยเถิด ข้าพเจ้าทำกรรมหนักไปแล้ว “ท่านปุณณเศรษฐีนั้นเป็นบิดาของ ข้าพเจ้าในวัฏฏะ แต่พระสัมมาสัมพุทธ เจ้าเป็นบิดาของข้าพเจ้าในวิวัฏฏะ ถ้า กัลยาณมิตร ๑๑๕