ความเห็นอกเห็นใจ : หน้า 106/124

นี้สิ่งแวดล้อมทั้งทางด้านร่างกายและสังคมยังเปิดโอกาส ให้เขาใช้ความเป็นผู้ชายอย่างเต็มที่อีกด้วย ดังนั้นจึง ไม่ต้องสงสัยเลยที่ผู้ชายบางคนใช้สิทธิเสรีแห่งความ เป็นชายเสียจนเกือบไม่เหลือความเป็นคนอยู่ในเรือน ร่างและจิตใจของเขา ต่อโศกมิใช่เป็นคนฉวยโอกาส มิใช่เป็น คนเห็นแก่ตัวในเรื่องเพศ สิ่งหนึ่งซึ่งติด มาตั้งแต่เยาว์ คือความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น การกระทำบางอย่างแม้จะรู้สึกตะขิดตะขวง ใจสำหรับตน แต่เห็นว่าเป็นการอำนวยความสุข ความปราถนาแก่ผู้อื่นแล้ว ถ้าไม่เป็นอันตรายเกินไป อโศกก็มักจะยอมทำ การที่เขาพูดจาปราศรัยและ ปฏิบัติต่อวิเนตาด้วยท่าทีที่ปรากฏมาแล้ว ก็เป็นด้วย วิสัย มุ่งแต่ความสุขความสมปรารถนาของผู้อื่นเป็น ที่ตั้ง เมื่อรู้ว่าผู้ใดไม่ต้องการเรื่องใด อโศกจะงดเว้น การกระทำอย่างนั้นโดยเด็ดขาด มีบางครั้งเหมือนกัน ที่วิเนตารู้สึกว่าเธอทำบาง อย่างไม่เหมาะสมแก่ฐานะและภาวะของเธอ ทำไม เธอจึงลงไปหาเขาที่อุทยาน เธอนั่งอยู่ได้ใกล้ ๆ เขา ในขณะที่เขานอนหลับ เธอมองดูเขาอย่างเพลิดเพลิน ทำไมเธอจึงลงไปสนทนากับเขาในเวลาค่ำคืนดึกดื่น ทั้ง ๆ ที่เขามิได้เชิญชวนเป็นเรื่องที่เธอตอบไม่ถูก เธอไว้ใจเขา-ถูกแล้วเธอไว้ใจเขา แต่ผู้ชายยังอยู่ใน วัยหนุ่มแน่น ดูเหมือนยังอยู่ในวัยเริ่มจะเป็นหนุ่ม ด้วยซ้ำไป จะไว้ใจได้เสมอไปหรือ! คราวนี้อาจไว้ใจได้ แต่สักครั้งหนึ่งเขาอาจลืมตนเผลอไผลไขว่คว้าเอาด้วย อารมณ์คะนอง ซึ่งพลุ่งขึ้นจนสุดจะยับยั้ง ถ้าการณ์ เกิดขึ้นเช่นนั้นเธอจะป้องกันตัวเองได้เพียงใด เมื่อคิดมาถึงเพียงนี้ วิเนตารู้สึกเสียววาบเข้า ในทรวง เธอสะท้านถอนใจ ศักดิ์ศรีของหญิง เกียรติยศของหญิง เธอได้ประคับประคองรักษา พอประมาณแล้วหรือ! จริงอยู่ สตรีไม่อาจครองใจ ชายได้เพราะไว้ตัวเกินไป แต่ไม่ควรปล่อยให้ หละหลวมเกินไปมิใช่หรือ แต่สิ่งที่รู้สึกว่าหละหลวม เธอได้ทำมาแล้ว จะเรียกคืนมาได้อย่างไร ความรู้สึก เสียใจในการทำอะไรตามอารมณ์ตัวทำให้วิเนตาร้องไห้ ร้องไห้เพราะคำนึงว่าถ้าเขาไม่มีเยื่อใยต่อตน เขาจะ มิดูหมิ่นเอาหรือ! แต่แล้วความคิดอย่างหนึ่ง ก็ค่อย ๆ เลื่อน ไหลเข้ามาปลอบใจเธอว่า ก็จะประหลาดอะไรในเมื่อ เธอรักเขา ความรักเป็นสิ่งสูงส่งสวยงามมีความนิ่มนวล ละเมียดละไมแทรกซึมอยู่อย่างประหลาด การแสดง อะไรออกมาตามความรู้สึกของหัวใจเป็นความผิดจนถึง จะต้องได้รับการดูหมิ่นเที่ยวหรือ ถ้าอย่างนั้นการมี เล่ห์กลมารยา การหลอกลวงก็เป็นสิ่งที่ควรยกย่อง เชิดชูกระมัง หามิได้ ทุกคนชอบความสุจริตในเมื่อ เธอได้กระทำอะไรลงด้วยความสุจริตใจ และสิ่งนั้น ไม่ก่อความเดือดร้อนให้ใคร เธอจะมีความผิดอะไร อันควรแก่การตำหนิอีกหรือ วิเนตาเธอยังอยู่ในวัยต้นแห่งชีวิต เห็นโลก และชีวิตมาน้อย จะตกลงใจในเรื่องทำนองนี้ได้ถูกต้อง อย่างไร เรื่องอะไรดีอะไรชั่วอะไรถูกอะไรผิด แม้ ๑๐๔ กัลยา ณ มิตร Kalyanamitra.org