ข้อความต้นฉบับในหน้า
(ซ้าย) ผังเมืองซีอานในปัจจุบัน
(ล่าง) แผนที่ที่ตั้งเมืองฉางอานโบราณ
(ล่างสุด) รูปหินสลักรูปสัตว์ ที่สุสานจักรพรรดิ
Huo Qubing แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก
Xianyang
(Qin)
เส้นทางสายไหม นั่นก็คือ พระพุทธศาสนา
ได้ไม่
๗
"ซิงเจี๊ยวจื่อ” คือสถานที่ที่ได้ฝังพระ
ภิกษุผู้มีชื่อลือเลื่องในพุทธศาสนา เมื่อศตวรรษที่
๗ รูปหนึ่งไว้ ท่านผู้นั้นคือ “พระถังซัมจั๋ง"
ผู้ได้เขียนหนังสือสำคัญเล่มหนึ่งไว้คือ “ซีอิ๋ว”
อันเป็นต้นกำเนิดนิยายเรื่องไซอิ๋ว หรือที่แปล
ได้ว่า การเดินทางสู่ตะวันตก
จักรพรรดิถังเก่าจง แห่งราชวงศ์ถัง
ทรงสลดพระราชหฤทัยอย่างยิ่งตอนที่พระถัง
ซัมจั๋งถึงแก่มรณภาพลง และตรัสว่า จีนได้
Fengjing Haojing
(W Zhou) (W Zhou)
Chan
Xi'an
(Ming)
(Modern)
สูญเสียสมบัติแห่งชาติไปเสียแล้ว ในช่วง ๑,๓๐๐
ปีที่ผ่านมานี้ ซึ่งเจี้ยวจื่อเป็นวัดที่สำคัญใน
พุทธศาสนาวัดหนึ่ง กิจกรรมอันสำคัญของ
พระถังซัมจั๋งที่ทำให้ท่านมีชื่อเสียงก็คือ ท่าน
ได้เดินทางตลอดไปจนถึงอินเดีย... ซึ่งในสมัย
นั้นถือเสมือนว่าอยู่ไกลสุดโลก... เพื่อจักนำ
มาซึ่งพระไตรปิฎก
นับแต่ท่านถังซัมจั๋งได้ออกเดินทางจาก
เมืองฉางอานไปจนกระทั่งกลับมา ระยะการ
เดินทางรวมทั้งสิ้น ๒๕,๐๐๐ ก.ม. ซึ่งต้อง
ใช้เวลาเดินทางไม่ต่ำกว่า ๑๖ ปี ท่านได้นำ
พระสูตรในศาสนาพุทธ เป็นจำนวนถึง ๖๕๗
ม้วนมาจากอินเดีย และต้องใช้ม้าต่างถึง ๒๔
ตัวกว่าจะขนมาได้หมด
- พอกลับมาถึงจีน ก็เริ่มงานอันหนักหน่วง
ในการแปลออกเป็นภาษาจีนทั้งหมด อิทธิพล
ในการเดินทางของท่านต่อประเทศจีนนั้นมีค่า
อันมิอาจประเมินได้ และสิ่งที่ท่านปฏิบัติเป็น
ผลสำเร็จนั้น ก็ได้นำไปในฐานะที่เป็นผู้บุก
เบิกเส้นทางสายไหม
เอกสารทางพุทธศาสนามากมายที่ได้
เก็บรักษาไว้ ณ ที่วัดซิงเจี๊ยวจื่อ แม้ว่าจะไม่
มีข้อมูลพิสูจน์ได้ว่า นี่คือพระสูตรตัวจริงที่
ท่านถังซัมจั๋งได้นำมาก็ตาม แต่ท่านสมภาร
วัดชิงเจี้ยวจื่อ ก็ได้ประคับประคองสิ่งเหล่านี้
ด้วยความเคารพอย่างยิ่ง แม้ในประเทศ
กัลยาณมิตร ๒๗