ความสำคัญของพระยามิลินท์ : หน้า 87/124

เป็นพิเศษ ความเป็นมาของพระยามิลินท์นั้น (ภาพบน) พื้นที่ทำเกษตรกรรม ใกล้ เส้นทางสายการาโกรัม (Karakoram Highway) ซึ่งเชื่อมต่อระหว่าง ปากีสถานกับจีน เส้นทางสายนี้ทอด ผ่านในระหว่างเทือกเขาสำคัญ คือ หิมาลัย การาโกรัม และพาเมียร์ ใน อดีตเส้นทางสายนี้เป็นเส้นทางสายไหม โบราณระหว่างตะวันออกกับตะวันตก เส้นทางการาโกรัมมีความยาวประมาณ ๑,๒๘๐ ก.ม. ผ่านช่องแคบ ข้าม ทะเลทรายและที่ราบสูง คดเคี้ยวไป ตามทิวเขาบนหลังคาโลก” ต่อมา รัฐบาลจีนและปากีสถานได้ร่วมมือกัน พัฒนาเส้นทางสายนี้ให้สะดวกแก่การ สัญจร ซึ่งต้องใช้เวลาถึง ๒๐ ปี และ ได้เปิดให้ใช้ได้อย่างสมบูรณ์ในปี พ.ศ.๒๕๒๙ (ค.ศ.๑๙๘๖) ด้วย ดังนั้น ความเก่งกล้าด้านการรบ จึงเป็นส่วนหนึ่งของอีกส่วนคือ ต้องทรง เป็นปราชญ์ด้วย เราทราบแน่ชัดตรงที่ว่าพระยามิลินท์นั้น เป็นทหารที่อยู่ในกองทัพของพวกกรีก และเป็นผู้ปกครองนครสำคัญคือ บารีกาซา (Barygaza) หรือเมืองบรอช (Bharuch) ซึ่งเป็นแหล่งการค้าทางทะเลที่สำคัญบน เส้นทางสายแพรไหม ความเป็นมาในส่วนว่าด้วยการ ปกครองของพระยามิลินท์นั้น เป็นเรื่อง น่าพิศวงที่สุด เพราะพระยามิลินท์ได้จัด ตั้งกำลังราชรถ วิ่งตรวจการอยู่อินเดียเหนือ เฉพาะอย่างยิ่งเข้ามาใกล้พรมแดนลุ่มน้ำ หลายแห่ง ความสำคัญของพระยา - มิลินท์นั้น ไม่ใช่แต่จะเป็นผู้ทรงไว้ซึ่งความ สามารถเชิงตรรกะ ดังปรากฏในเอกสาร มิลินทปัญหาเท่านั้น แต่พระยามิลินท์ ยังมีนายทหารติดตามที่เป็นปราชญ์สัญ แนวคิดกษัตริย์นักปราชญ์นั้นว่า ชาติยิวเข้ามาในกองทัพ และกลุ่มพวก กันว่า อริสโตเติ้ลเมื่อเป็นพระอาจารย์ ยิวนี้เองมีอิทธิพลมหาศาลในเมืองท่าอีก ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์นั้น ได้ประ หลายเมือง รวมทั้งได้มีการติดต่อเชื่อม สิทธิ์ประสาทว่า การที่จะเป็นกษัตริย์ที่ โยงไปยังอาณาจักรอื่น ๆ ด้วย สมบูรณ์ได้นั้นก็จำต้องรู้ธรรมะไว้เป็นหลัก พระยามิลินท์ ได้ก่อให้เกิดปัญหา หลักการปกครองที่สำคัญที่สุดคือ ต้องมี ทางวิชาการสองด้าน ซึ่งจำเป็นต้อง มีคุณธรรมความดีควบไปกับ กล่าวโดยละเอียดต่อไปนั่นคือ พระยา ความสามารถในการปกครองมนุษย์ทั้ง มิลินท์นั้นเมื่อสวรรคตได้มีพิธีกรรมที่ยิ่ง หลาย การที่กษัตริย์เป็นปราชญ์ด้วยทำ ใหญ่ และเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว ให้เกิดลัทธิเทวราชาขึ้น ความคิดเทว ได้มีการ "แย่งอัฐิ” ด้วย ทำให้เชื่อกันตาม ราชานี้ว่ากันแล้วเป็นเรื่องที่หลายฝ่าย พุทธนิยมว่า พระยามิลินท์นั้นสำเร็จ ธรรมะ เข้าใจผิด คิดว่าเทพคือเทวดาแบบเหาะ เหิรเดินฟ้า แต่ความจริงเทพก็คือผู้รู้ ผู้รู้ คือผู้มีปัญญาในยุคสมัยนั้น และเทวดา ก็คือ เหล่าผู้รู้ปัญญาชนที่รู้แจ้งแทงตลอด เพราะมีภูมิปัญญาที่ใฝ่ธรรม เรื่องราวของพระยามิลินท์นั้น หาก จะเขียนกันจริง ๆ ก็คงจะได้สักร้อย หน้าขึ้นไป และในที่นี้เห็นว่าปัญหามิลินท์ เป็นเรื่องที่ไขความกระจ่างเกี่ยวกับพุทธ 29 กาลได้แยะ ดังนั้นก็จะให้ความสนใจ Kalyanamitra.org อรหันต์ไปโน่น ทั้งที่หลักฐานทางตะวัน ตกกลับเชื่อว่า เรื่องราวว่าพระยามิลินท์ สำเร็จอรหันต์นั้น สงสัยกันว่า เป็นเรื่อง ที่มาแต่งกันเองภายหลัง - ความลับต่าง ๆ ทางวิชาการ เกี่ยวกับพระยามิลินท์จะว่ากันต่อไปใน ตอนหน้า อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๘๕