ข้อความต้นฉบับในหน้า
พระเจ้าอโศกมหาราช
ด
โดย วศิน อินทสระ
บท ๑๒ เดินทาง
งนั้น วิเนตาจึงกลับสู่ตำหนักด้วย
ดวงใจที่ชื่นบาน ส่วนอโศกเมื่อกลับสู่
ตำหนักแล้ว คอยเวียนถามตัวเองอยู่ว่า
อะไรทำให้ปฏิบัติต่อวิเนตาเยี่ยงนั้น ก็
หาคำตอบให้แก่ตนเองได้เพียงว่า “อารมณ์” อารมณ์
ที่ถูกจุดให้ขึ้นเพราะประกอบพร้อมด้วยเชื้อไฟ คือ
สถานที่ โอกาส และบุคคล
มีบ่อยครั้งเหลือเกินในโลกอันยุ่งเหยิงนี้ ที่สตรี
หยิบยื่นหัวใจอันมีค่ายิ่งของเธอ
เพียงเพื่อแลกกับ
อารมณ์ของชาย โดยที่เธอไม่รู้ว่านั่นเป็นเพียงอารมณ์
ของเขา มิใช่หัวใจหรือความรู้สึกอันแท้จริงอะไรเลย
ยิ่งถ้าเธอเคราะห์ร้ายไปสมาคมด้วยชายซึ่งมีลิ้นอัน
ราดรดฉาบทาไว้ด้วยน้ำตาลด้วยแล้ว
เธอจะลิ้มแต่
ความหวานซึ่งกระเซ็นออกมาจากปลายลิ้นของเขามีเว้น
แต่ละวัน แต่ทั้งนี้มิได้หมายความว่าชายที่พูดหวานหู
นั้นจะปราศจากความจริงใจ และความซื่อสัตย์เสีย
ทุกคนไป บางทีเธอก็รู้ว่านั่นเป็นอารมณ์ของเขามิใช่
หัวใจเขา แต่เธอก็ยินยอม ทั้ง ๆ ที่รู้นั่นเอง อะไร
ทำให้เธอยินยอม? เป็นเรื่องที่เธอตอบไม่ได้ ตอบ
ไม่ได้ว่าเพราะอะไร มีอยู่เหมือนกันมิใช่หรือที่สตรี
ยินยอมมอบกายให้โดยที่ใจไม่ยินยอม
สตรีทำได้
ในทำนองเดียวกัน บางคราวใจของเธอยินยอม แต่
เธอไม่ยอมมอบกายให้
ความจริงข้อหนึ่งซึ่งพวกผู้ชายมักจะมองข้ามไป
เสียคือ สตรีนั้นมีความฉลาดล้ำในเล่ห์กลของมนุษย์
และเหลี่ยมคูของผู้ชาย แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าชายเธอก็
มักแกล้งทำเป็นไม่รู้ พวกผู้ชายจึงเข้าใจว่าเธอโง่
ความจริงในเรื่องทํานองนี้ผู้ชายโง่กว่าผู้หญิงมากนัก
การที่เข้าใจว่าผู้หญิงโง่นั้น ทำให้ผู้ชายรุกล้ำเข้าไป
00000000,
beee
ในวงการชีวิตของเธออย่างทะนงและห้าวหาญ สตรี
ส่วนใหญ่มีสายเลือดมด และมีธาตุสำลีอยู่มาก ใน
ที่สุดเธอก็ยอม ยอมดื่มน้ำตาลและลอยคว้างเหมือน
สำลีเมื่อถูกแรงลม
ความจริงอีกข้อหนึ่งซึ่งส
นึ่งซึ่งสตรีได้ก้าวหน้าไปไกล
กว่าชายมาก คือมีความรู้สึกว่า มีบางสิ่งบางอย่าง
ในโลกนี้ที่ดีกว่า สดสวยกว่าความใคร่ทางร่างกาย
ดังนั้นความรักของเธอจึงละเมียดละไม อ่อนนุ่มและ
สูงส่งเหนือความใคร่ทางเนื้อหนัง ผิดกับความรัก
๑๐๒ กัลยา ณ มิตร
Kalyanamitra.org