มงกุฎทองของชนเผ่าเร่ร่อน : หน้า 84/124

มงกุฎอ่อนของชนเผ่าเร่ร่อน มงกุฎทองนี้เป็นเครื่องประดับศีรษะ ที่กลุ่ม นักโบราณคดีชาวโซเวียต (มี วิคเตอร์ อีวาโนวิช ซาริอานดี้ ผู้ทำสารคดีเรื่อง BACTRIA ซึ่งตีพิมพ์ ลงวารสาร National Geographic ฉบับมีนาคม ๒๕๓๓ ร่วมด้วย) พรรณนาว่า เป็นลวดลายที่ สวยงาม มีรูปแบบเฉพาะ มีองค์ประกอบ 5 ชิ้น 4 ชิ้นเป็นรูปแฉกเหมือนพัดถูกเจาะรูเป็นสายรัดศีรษะ เป็นเครื่องประดับของเจ้าหญิงของชนเผ่าเร่ร่อน ปกติพระนางจะไม่ทรงสวมมงกุฎเลย แต่จะทรง กับฉลองพระองค์อันสวยงามเฉพาะในวาระพิเศษ นอกจากนั้นจะพับเก็บไว้ในกระเป๋าในเวลาออกไป ข้างนอก ๔๒ กัลยา ณ มิตร ศิลปวัตถุที่ขุดได้ที่ทิลล์ยา เท็ป (TillyaTepe) นี้ มาจากที่ห่างไกลตามเส้นทางสายไหม แต่งาน ศิลปะพื้นเมืองอย่างเช่น มงกุฎทองนี้ ส่วนใหญ่ เป็นวัฒนธรรมแบบผสม ชนชาติบาคเตรีย ปกครองตนเองเมื่อกว่า ๔,๐๐๐ ปีก่อน แต่ใน บางครั้งก็ถูกปกครองโดยจักรพรรดิผู้ทรงอำนาจจาก อาณาจักรอื่น เช่น อาณาจักรเปอร์เซียนในยุค อะเซมินิด (Achaemenid period), เคยตก เป็นอาณานิคมของกรีก ในรัชสมัยของอเล็กซาน เดอร์มหาราช, เคยอยู่ภายใต้การปกครองของ อาณาจักรคูซาน (Kushan) ซึ่งเป็นชนเผ่าเร่ร่อน และถูกรุกรานจากอาณาจักรไซเธียนส์ (Scythians) ทางตะวันออก ซึ่งล่าอาณานิคมในพื้นที่เอเชีย- กลางตั้งแต่เหนือจดใต้ในยุคมืด (The Dark Pe riod) ของบาคเตรีย มงกุฎทองนี้จึงเป็นเครื่อง แสดงถึงสถานะของสตรีสูงศักดิ์ในวัฒนธรรมของ คูชาน ซึ่งเป็นประเพณีอย่างหนึ่งในชนเผ่าเร่ร่อน (มงกุฎนี้มีความสูง ๑๓ ซ.ม.)