คุณธรรมและการฝึกฝน : หน้า 11/112

คุณธรรมในตัวเองเท่าที่พบก็มีเป็นลำดับ ๆ อย่าง ที่ว่ามาแล้ว ถ้าไปดูในมงคล ๓๘ ท่านก็จะได้เห็น มักมีความรู้สึกว่า ความสุขความสบายที่ได้นี้ยัง น้อยกว่าที่คนอื่นได้ มันน่าจะได้มากกว่านี้ แต่พอลำบากเข้าสักหน่อยกลับมีความรู้สึกว่า เรา ลำบากที่สุดในโลก เพราะฉะนั้น จึงต้องฝึก - อย่างที่หลวงพ่อเห็น คารโว จ มีความเคารพ อย่างยิ่ง นิวาโต จ มีความถ่อมตน สนตุฏฐี จ มีความสันโดษ กตัญญุตา มีความกตัญญู กาเลน ธมฺมสฺสวน ฟังธรรมตามกาล เอตมุมคลมุตตม์ ทั้งหลายนี้เป็นมงคล มีความเคารพแล้วก็มีความกตัญญู ๒ ตัวนี้เมื่อก่อนหลวงพ่อมองไม่ออก แต่เมื่อมาเจอ เข้ากับตัวเองแล้วมันก็มองออก แต่กลัวว่าพวก เราจะมองกันไม่ออกเลยต้องยกขึ้นมา เผื่อว่าใน เวลาภายภาคหน้า ขณะที่พวกเรากำลังบำเพ็ญ บารมีอยู่ดี ๆ เกิดมีการกระทบกระทั่งกันขึ้น จะได้ อด ๆ ทน ๆ กันไป อย่าปล่อยให้มีความท้อถอย เกิดขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวิตของนักปฏิบัติธรรม อย่างพวกเรานี้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุด ไม่ต้องให้ถึง ขนาดมีการยั่วเย้า เย้ายวนอย่างคนที่อยู่ในทาง โลก แค่ติดสุข อยากให้มีความสะดวกสบายให้ ยิ่ง ๆ ขึ้นไปก็แย่แล้ว คนเราพอติดสุขติดสบายเข้าไปแล้วมัน ความอดทนของเราให้ดี และวิธีฝึกก็ไม่มีอะไรดี เท่าการนั่งสมาธิ เมื่อตอนเริ่มสร้างวัดใหม่ ๆ พอคุณยายสังเกตเห็นว่าพวกเราชักเหนื่อยจัด ชักจะมีความเห็นไม่ตรงกันขึ้นมา ท่านจะไม่ให้ ไปนั่งสมาธิกันทั้งกลุ่ม จะมานั่งประชุมออก ความเห็นอะไรกันไม่ได้ทั้งนั้น พอออกจากสมาธิ เออ... ไอ้ที่ขุ่น ๆ ขวาง ๆ กัน ไม่รู้มันหายไป ไหนหมด ออมชอมกันได้ คิดอยากจะสร้างวัด ให้เสร็จแล้วก็ให้ดีที่สุดเท่านั้น เดี๋ยวนี้หลวงพ่อธัมมชโยก็ยังนำวิธีของ - เดี๋ยวนี้หลว คุณยายมาใช้กับพวกเรา จะเห็นเสมอว่าหลวงพ่อ เองมักเคี่ยวเข็ญให้ท่านหมั่นนั่งสมาธิกัน จริง ๆ แล้วเคยตั้งเป็นกติกากันในวัดเลยว่า ภาคเช้าเป็น เวลาของการนั่งสมาธิ ฉันเพลแล้ว ภาคบ่ายถึง ค่ำ ใครมีหน้าที่อะไร มีงานอะไร ค่อยไปดูไป ทำกัน หลวงพ่ออยากให้ทุกคนในวัดของเรา รักษาธรรมเนียมนี้ไว้ให้ดี ๆ พอนั่งสมาธิจนใจมันยกขึ้นมาพอสมควร ต้องรีบยกระดับความเคารพให้สูงขึ้นอีก ไตร่ตรองคุณงามความดีของท่านให้ถ้วนถี่ แล้ว คิด กั ล ย า ณ ม ต ร ๙