ผลกระทบจากการท่องเที่ยวต่อปะการัง : หน้า 84/112

1983 1989 0 น หยดย้อยนั้นเปราะบาง มีชีวิตอยู่ในบริเวณช่อง แคบ ๆ ที่อุณหภูมิของน้ำควรจะคงอยู่ในระดับ ๗๐ ฟาเรนไฮต์ มีอาหารไม่มากนัก และมีสาร พิษน้อย แต่ที่อุทยานน้ำ Pennekamp นี้ น้ำ มีอุณหภูมิต่ำถึง ๖๐ ฟาเรนไฮต์ ในหน้าหนาว มีอาหารและสารพิษในปริมาณมากเกินไป นอก จากนี้ การท่องเที่ยวตามแนวปะการังได้ส่งผล ถึงระบบนิเวศน์วิทยาที่บอบบางของ Pennekamp ด้วย ในช่วงปี ค.ศ.๑๙๕๐ ในขณะที่นักดำ น้ำรู้สึกว่าเป็นผู้บุกเบิกซึ่งกำลังสำรวจดินแดน มหัศจรรย์ หลังจากที่ Jacques Consteau ได้เป็นผู้ร่วมสร้างฟองใต้น้ำขึ้น เหล่า นักดำน้ำทั้งหลายได้ใช้เครื่องมือเหล่านี้แข่งขัน Yves กันไปยังแนวปะการังใต้น้ำ ในขณะที่ไม่มีกฎหมาย จำกัดเรื่องการแทงปลา หรือการเก็บสะสมปะการัง และหอย คนดำน้ำที่เลินเล่อได้แทงปลากันไปเป็น ต้น ๆ เมื่อได้มีบทความเปิดเผยเรื่องอุทยาน ใต้น้ำนี้ในปี ๑๙๖๒ เรือและนักดำน้ำได้หลั่งไหล กันเข้ามายังแนวปะการัง ทำให้เกิดแรงกดดันใหม่ ต่อสภาวะแวดล้อมใต้น้ำอุทยาน Pennekamp ซึ่งงดงามและไปถึงได้ง่าย กลายเป็นจุดหมาย อีกแห่งหนึ่งของนักประดาน้ำ มีผู้เข้ามาชมเกือบ สองล้านคนต่อปี นับโดยเฉลี่ย และจะทวีคูณขึ้นเป็นสองเท่าในช่วงวันสุดสัปดาห์ ที่อากาศอบอุ่น ๓,๐๐๐ คนต่อวัน เรือและผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมจากเรือทำ ให้น้ำเป็นพิษ รวมทั้งถ้วยโฟม กระป๋องอลูมิเนียม แก้ว ถุงพลาสติก และตาข่ายจับปลายาวเป็น ไมล์ด้วย ขยะเหล่านี้ไม่ได้ไปไหน ไม่ค่อยผุพัง และทำลายได้ยาก คนว่ายน้ำนับพันทั้งชน ทั้งกระแทก แนวปะการังเหล่านี้ ถ้าเหนื่อยนักก็ขึ้นไปยืน บนปะการัง ซึ่งดูแล้วเหมือนกับยืนบนก้อนหิน แต่การโดนเท้า รองเท้า ถังดำน้ำ และเท้ามนุษย์กบ แตะเพียงเบา ๆ ก็ทำให้ส่วนที่มีชีวิตของปะการัง อ่อนแรงลงได้แล้ว แล้วพวก Algae ก็จะทำลาย สต ก ล ย า ณ ม ต ร