นิทานหมีและไม้ตะคร้อ : หน้า 104/112

ใ นอดีตกาล เมื่อครั้งพระเจ้า พรหมทัตครองกรุงพาราณสี ณ ชานเมืองนอกพระนคร มีบ้าน ช่างไม้อยู่บ้านหนึ่ง เป็นช่างทำ เกวียน ทำรถลาก ซึ่งสมัยนั้นเขาใช้ไม้มาทำโครงรถ ทำล้อและดุมรถ ไม่มีการใช้ตะปูเลย ช่างไม้จะ ต้องรู้จักชนิดของไม้ที่มีความแข็งพอที่จะนำมาทำ รถและส่วนต่าง ๆ ของรถได้ดี จึงจะทำรถได้ แล้วเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ที่เป็นต้นเหตุ ให้หมีและไม้ตะคร้อเป็นศัตรูกันก็เกิดขึ้น วันหนึ่ง ขณะที่เจ้าหมีกำลังนอนหลับ อยู่ที่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งนั้น มีลมพัดมาเย็น ๆ และ พัดแรงขึ้นเป็นระยะ ๆ บ้าง กิ่งไม้กิ่งหนึ่งซึ่งแก่ และแห้งได้หักตกลงมาถูกคอของเจ้าหมี มันตก ใจมาก รีบวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว เพราะคิดว่า เป็นเสือหรือราชสีห์ตะปบ พอวิ่งไปได้ระยะหนึ่ง ก็รู้สึกว่าไม่มีใครวิ่งตามมา จึงหันกลับไปมอง มันโกรธมาก อยากรู้ว่าอะไรนะที่มาทำร้ายมัน ลอบทำร้ายเสียด้วย มันไม่เคยทำร้ายใครลับหลัง แล้วใครล่ะที่ทำกับมันอย่างนี้ เจ้าหมีเดินย้อนกลับมาที่ต้นไม้ที่มันนอน หลับ ก็เห็นกิ่งไม้กึ่งหนึ่งตกอยู่ มันกระทืบกิ่งไม้ นั้น พร้อมกับร้องขู่ตะคอก “ชะ ชะ เจ้าไม้ตะคร้อ มาหล่นโดนหัว ข้าได้ เฮ้ย ไอ้รุกขเทวดา เจ้าทนไม่ได้หรือไงที่ ข้ามานอนหลับใต้ต้นของเจ้า ทีพวกกวาง พวก เก้งมานอน เจ้ายังทนได้ แต่พอข้านอน เจ้าหน ไม่ได้ แกล้งทำกิ่งไม้หล่นใส่หัวข้า จำไว้ รออีก หน่อยเหอะ ข้าจะแก้แค้นเจ้าให้ได้ ข้าอยากจะ เห็นเจ้าถูกขุดรากถอนโคน ท่อนน้อยนัก" นั่นเป็นท่อนเล็ก ที่ชายป่าไม่ไกลจากที่มันนอนมากนัก เข้าไปทักทายทันที มันตรง "ช่าง แหม วันนี้พากันมาตั้ง ๒-๓ คน คงจะมาช่วยกันหาไม้ดี 7 ไปท่าเกวียนอีกนะ” “ใช่จ้ะ คุณหมี คุณอยู่ในป่าใหญ่ คง รู้ว่ามีไม้ดี ๆ เนื้อแข็ง ๆ อยู่ที่ไหนบ้าง ที่ เหมาะสำหรับทำเกวียน ถ้าจะกรุณาบอกพวก ฉันหน่อยก็จะดีนะ” ๆ “จะเป็นไรไปล่ะ ไม้ดี ๆ ที่เหมาะจะทำ เกวียนน่ะแถวนี้มีอยู่ถมไป พวกฉันเรียกว่าไม้ ตะคร้อ ใช้ดีกว่าไม้รังหรือไม้ตะเคียนอีกนะ” "ไม้ตะคร้อ ชื่อแปลกนะ ฉันไม่เคยใช้ ไม้ตะคร้อทำเกวียนเลย ช่วยพาฉันไปดูหน่อยได้ ไหมจ๊ะ" "ได้ แถวนี้อุดมด้วยไม้ตะคร้อเขียวละ ท่านสังเกตดูเลย ไม้ต้นไหนที่มีกิ่งเหนียวแข็ง และย้อยลงมา ไม้นั้นพวกเราเรียกว่าไม้ตะคร้อ เป็นไม้ที่เหมาะกับการทำเกวียน โดยเฉพาะทำ ล้อ ดุม และงอนรถ ซึ่งต้องการความแข็งแรง ทนทานมาก” หมีบอกช่างไม้แล้วก็ทำเดินเลี่ยงไปเสีย รุกขเทวดาเห็นการกระทำของเจ้าหมีโดยตลอดก็ คิดว่า ตัวของเรานั้นไม่เคยคิดกลั่นแกล้งเจ้าหมี แต่มันมาคิดทำร้ายต้นไม้ที่เราอาศัยอยู่ได้ ต้นไม้ถูกตัดมาก รุกขเทวดาก็จะลำบาก เราจะ เลย ให้เจ้าหมีใจโหดได้รับผลตอบแทนด้วย รุกขเทวดาจึงจำแลงเป็นชายชาวป่า เดิน มาหาช่างไม้ “ช่าง ท่านกำลังจะตัดไม้เอาไปทำอะไร น่ะ” "อ๋อ เอาไปท่าเกวียนไงล่ะ เราเป็นช่าง ท่ารถ "ไม้นี้ตัดไปทำรถก็คงจะดีนะ แต่จะให้ เจ้าหมีได้พบช่างไม้กับพวกอีก ๒-๓ คน ดูมีค่า ได้ราคาดี ดูสง่างามน่าเกรงขาม ก็น่า แล้วเจ้าหมีก็เที่ยวเดินตามหาชายผู้หนึ่ง ซึ่งก็คือนายช่างไม้นั่นเอง ๑๐๒ ก ส ย ๆ ณ ม ต ร Kalyanamitra.org