การสร้างพระอุโบสถและพระประธาน : หน้า 77/112

ในรัชกาลที่ 9 นับว่าฉันโชคดีมากเลยที่ได้กราบ พระประธาน แล้วยังได้ถวายบังคมพระบรมอัฐิ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ไปด้วยพร้อม ๆ กัน an k ชั้น ชั้นบน พระอุโบสถเดิมมีขนาดเล็ก กว้างยาว ถึงเสาประธาน ๑๖ ต้น ภายในพระอุโบสถเท่า นั้น รัชกาลที่ ๓ โปรดให้ขยายออกไปทั้ง ๒ ด้าน องค์พระประธานเลยดูเล็กไปถนัดใจ พระองค์จึง ทรงแก้ไขด้วยการเสริมฐานเป็น ให้คงรูปทรงเดิมเป็นประดิษฐานพระประธาน ฐานชั้น ๒ ใหญ่ขึ้นมาหน่อยประดิษฐานพระ อัครสาวกของเก่า ๒ องค์ ฐานขั้น ๓ ซึ่งใหญ่สุด ประดิษฐานพระอรหันต์ที่หล่อใหม่อีก 4 รูป ฐานทั้ง ชั้นปั้นลายกุดั่น ทาสีแดงปิดทองประดับกระจก มีรูปเทวดา ยักษ์ ครุฑนั่งประนมมือหล่อ ด้วยดีบุกปิดทองเรียงรอบฐาน งามจริง ๆ เลย นอกจากนี้ พระองค์ยังโปรดฯให้สร้างเครื่อง สมณบริโภคขนาดใหญ่ โต๊ะหมู่บูชาชุดพิเศษ คือหมู่ ๑๒ และธูปเทียนแพหลวงขนาดใหญ่ ถวายพระประธาน พูดถึงรูปเทียนแพ ฉันไปได้ ความรู้มาจาก ท่านพระครูสุนทรโฆษิตว่า ดอก ไม้ธูปเทียนแพของหลวง เทียนรองรูปนะ ดอก ไม้อยู่บนนั้นแน่นอน ถ้าของประชาชน ดอกไม้เทียน รูป คือรูปที่รองเทียนจ้ะ เพราะรูปแข็งกว่าเทียน ที่พื้นด้านข้างฐานพระประธาน มีช้าง ทองเหลือง 6 เชือก สร้างสมัยรัชกาลที่ ๕ คือในงานพระบรมศพสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทา กุมารีรัตน์ วัดต่าง ๆ ทำของประดับประกอบ ด้วยดอกไม้ไฟ วัดโพธิ์หล่อช้าง ๒ เชือกนี้ เมื่อ งานแล้วเสร็จ รัชกาลที่ ๕ โปรดให้นำมาถวาย พระประธานเป็นพุทธบูชา ฉันชอบใจมากก็คือภาพเขียนบนผนัง ระหว่างหน้าต่างพระอุโบสถ เป็นเรื่องราวของ พุทธสาวกแต่ละองค์ ท่านพระครูสุนทรโฆษิตบอกว่า ล้วนแต่เป็นเอตทัคคะทั้งสิ้น คือเป็นพุทธสาวกผู้ ยอดเยี่ยมในทางใดทางหนึ่งเป็นพิเศษ ท่านเคย เล่าแต่ละช่วงภาพให้ฟัง ฉันลืมเกือบหมดแล้ว รู้แต่ว่าสนุกดี ถ้าเด็ก ๆ คงชอบ เสาประธานมี ๑๖ ต้น แต่ละต้นเขียนสีน้ำมันเป็นลายดอกไม้ ก้านแย่งสลับนกน่ารักจัง ฉันถ่ายไว้หลายภาพ ถ้าไม่เสียจะส่งมาให้ดูนะ อีกอย่างที่ชอบก็คือ บานหน้าต่าง ด้านนอกเป็นรูปแก้วชิงดวงประดับ กระจกปิดทอง ด้านในซิแจ๋วจริง ๆ เป็นรูปตรา พัดพระราชาคณะชั้นต่าง ชั้นราช ชั้นเทพ ชั้นธรรม ชั้นพุทธ ได้ความรู้ดีนะมาเที่ยววัดนี้ ตอนขอบล่างของบานหน้าต่างประมาณสักคืบ เก่า ๆ เคยฟัง เป็นนิทานที่พวกเราเมื่อเด็ก 1 คือเรื่องตากับยาย ปลูกถั่วปลุกงาให้หลานเฝ้า หลายไม่เฝ้าไปเล่นว่าว... ไปจนจบเรื่อง ก็บาน หน้าต่างแยะนี่ ก็เล่าได้จบ ฉันจะชอบใจจริง ๆ คิดถึงว่าคนสมัยก่อนท่านช่างฉลาดนะ คนเฒ่า คนแก่มาวัดมาฟังเทศน์ แต่ต้องเลี้ยงหลาน ก็ เอาหลานมาด้วย สอนหลานด้วยภาพสนุกดี นับเป็นการเรียนธรรมะขั้นพื้นฐานเชียวนะ เด็ก ก็ไม่ชนดีด้วย ภาพทั้งหลายที่ฉันกล่าวมาล้วน เขียนด้วยช่างหลวงวังหลวง และช่างหลวงวัง หน้าในรัชกาลที่ ๓ ทั้งสิ้น เรียกว่าระดมช่างฝีมือ เอกทั้งนั้น ฝีมือจึงงามจัด ดูจะงามกว่าวัดอื่นที่ นี่เป็นความเห็นส่วนตัวของฉันเท่านั้น เคยดูมา ห้ามเบญจ์เถียงจ้ะ โอ้ย! เมื่อยมือแล้วละ เบญจล่ะเบื่อ อ่านเบื่อเที่ยววัดรึยัง นี่พรรณนาอย่างหยาบ ๆ เฉพาะพระอุโบสถนะ ยังยาวถึงเพียงนี้ ฉะนั้น วันนี้ฉันจึงขอจบก่อนนะ จะว่าขี้โกงก็เอาเถอะ ไว้คราวหน้าขอต่อเรื่องเที่ยววัดโพธิ์อีกหน่อยแล้วกัน เบญจคงไม่ว่ากระไรนะจ๊ะ หวังว่าเธอคงสบายดี และไม่ตาลาย หรือองกับการเขียนของเรานะ โธ่... อุตส่าห์ เรียบเรียงแล้วนา ด้วยรักและผูกพันฝันถึง ลักขณา สกุนะสิงห์ ก ล ย า ณ ม ต ร ๗๕