ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของชาวกรีก-อิหร่าน : หน้า 42/112

พวกกรีก หรือกรีก-อิหร่าน หรือพวกเมซิโดเนีย - คำว่าชาวอินเดีย จึงคือชาวกรีก-อิหร่าน หรือเมซิโดเนีย ที่อพยพลงใต้ หรือไม่เช่นนั้นก็ คือพวกโตคารี ซึ่งเป็นอินโด-ศากยะนั่นเอง แต่ W.W.Tarn ระบุว่า เหตุการณ์ที่เกิด ศึกและพวก เซเลฮุดซี ส่งเสริมให้ไปตั้งเมือง ใหม่ ๆ เกิดขึ้นในช่วงก่อนคริสตกาลนับร้อยปี ซึ่งจะทำให้เรากำหนดได้ว่า ประมาณพุทธศตวรรษ ที่ ๑ Gn ในปี ค.ศ. ๒๐๖ หรือประมาณพุทธ ศตวรรษที่ ๕-๖ นั้น ดิมิตรีอุส (บุตรชายคนโต ของยูไทเดอมัส) เริ่มเติบโตขึ้น ส่วนดิโอโดตุส (Diodotus) มาแต่งงานกับเจ้าหญิงเซเลสุดซี ส่วน ปโตเลมีที่ ๓ ยึดนครหลวงของพวกเซเลฮุดซีไว้ได้ และเกิดสงครามกลางเมืองด้วย สำหรับคำว่า "ศกะ"นั้น คำโบราณมา จากเปอร์เซียอ่านว่า พวกศากยะ หมายถึงพวก ชาวอิหร่าน ซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของรัสเซีย หรือ อัฟริกาเหนือ รวมทั้งบริเวณเมืองเปศวร ภาษาของพวกนี้ บางส่วนคือภาษาปา ลาวีและปาลาวะ ซึ่งดั้งเดิมอยู่อินเดียเหนือ พวกชอบทอง ข้อสรุปคือ หากจดหมายเหตุจีนอธิบาย เกี่ยวกับเซเลสุดซี ทางภาคใต้ของไทย เราก็จะ เห็นได้ว่า พวกนี้มีพฤติกรรมคล้ายกันคือ เป็น ชอบแกะสลัก ซึ่งปัจจุบันนี้ถ้า ใครไปยังหุบเขาสวัต (Swat) หรือพบพวก ชุมชนซึ่งฝรั่งเรียกว่า ลูกหลานอเล็กซานเดอร์ใน อัฟกานิสถานแล้ว ก็จะพบพฤติกรรมเหมือน ชนชาติทางภาคใต้ของไทย ซึ่งมีทักษะด้านแกะ สลัก และทางลุ่มน้ำเจ้าพระยา หรือไปทางเขมรต่ำ จะพบภาชนะทองเหลืองโบราณสลักเป็นรูป สวัสดิกะ นักโบราณคดีไปถามพวกรัสเซียตอนใต้ และพวกชนชาติทางอัฟกานิสถาน ซึ่งแต่งกาย คล้ายพวกชนภูเขาในไทย พวกนี้จะบอกว่า บ้านเกิดเมืองนอนของเขานั้น อพยพมีญาติอยู่ ห่างจากรัสเซียใต้มาทางเอเชียอาคเนย์ไกลแสนไกล และเรียกตามตำนานว่าดินแดนแห่งสหรือสยาม (Tsiam) - โบราณคดีอิหร่านที่ชื่อ Archaeological History of Iran เขียนโดยอาจารย์ E.Herz- feld ตีพิมพ์ในปี ค.ศ.๑๙๓๕ (หน้า ๗) ระบุ ชัดเจนว่า พวกอิหร่านจำนวนหนึ่งได้เคยอพยพ ลงใต้นานมาแล้ว เพื่อลงสู่ทะเล ชนชาติเหล่านี้เคยปกครองพวก กินปลา อาศัยอยู่ชายฝั่งทะเล และบริเวณปากแม่น้ำ ใกล้ ๆ ชายทะเลอีกด้วย ๆ ชนชาติเหล่านี้นักประวัติศาสตร์โบราณคดี ยังไม่เคยทราบชัดว่า มีชนชาติใดที่ถูกปกครอง โดยคนเชื้อสายที่มีถิ่นและแลกเปลี่ยนถิ่นฐานที่ ไกลมาก ๆ เช่น เซเลฮุดซี ปกครองเซเลสุดซี ในเขตชายฝั่งอันดามัน แต่ที่ชัดเจนแล้วคือ พวกชนชาติเหล่านี้ กุมการค้าในเส้นทางแพรไหม และเดิมเส้นทาง บกจะมีชาวพุทธ เดินทางระหว่างจีน-โรมัน-กรีก บาคเตรีย ต่อมาเมื่อเปิดเส้นทางทะเลระหว่าง จีน-โรมัน ก็เชื่อได้ว่า การคุมเมืองท่าสำคัญที่ สุดก่อนเข้าจีน และอยู่ครึ่งทางก็คือ เมืองท่า บริเวณภาคเอเชียอาคเนย์ สัญลักษณ์ของพวกชนชาติเหล่านี้ คือ ตรีศูร ยังพบได้แม้กระทั่งปัจจุบัน บริเวณศิลปะ ถ้ำของพังงา เทพยเจ้าโปชัยดอนนั้นทรงอาวุธคือ ตรีศร พระเจ้าอโศกเคยส่งทูตไปยังนครภายใต้ การปกครองของกรีก เฉพาะอย่างยิ่งพวกกัม โปชา (Kambojas) และกาเฟียสถาน (Kafiris- tan-กาปิเสนะ) ซึ่งมีนครชื่อ กาปิสะ เมือง กัมโปชานี้มาจากชื่อกษัตริย์กัมพูชะ (หรือกัมไบ ซิส ตามภาษากรีกเรียก) กัมโปชาจึงเป็นต้นราก ซึ่งสัมพันธ์กับเมืองกัมโปชาในเอเชียภาคอาคเนย์ ดังนั้นจึงกล่าวกันว่าศิลปวัฒนธรรมของพวกนี้ มี อิทธิพลอย่างยิ่งต่อเขตปกครองต่าง ๆ อ่านต่อฉบับหน้า CO ก ล ย า ณ ม ต ร