การบริหารเวลาในครอบครัว วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 4 หน้า 35
หน้าที่ 35 / 112

สรุปเนื้อหา

อย่างไม่รู้ว่าทรัพย์ หรือความสบาย ความฟุ่มเฟือยทั้งหลายนั้น เพียรหามาเพื่อ ความสุขหรือว่าความทุกข์ เฮ้อ....เหนื่อย...นี่เพียง แค่เขียนเป็นตัวหนังสือยังเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าเป็น ของจริงจะสักปานไหน... มาเอียงหูเข้ามาจะกระซิบเบา ๆ ให้ ฟังว่า "ความสุข...ความรัก...และความอบอุ่น ในครอบครัวของคุณน่ะ....อยู่ใกล้แค่เอื้อม” เปล่านะ ...ไม่ได้พูดเล่น...ทำได้จริง ๆ และก็ทำมาแล้ว เสียด้วย ความรักที่ห่อหุ้มคุณ และทุกคนในครอบครัวของ คุณเข้าไว้ด้วยกัน ยัง...ยังไม่พอ สบายกาย สบายอารมณ์ นั้นไม่ถือว่าเป็นสุข ดูเถอะแม้ตัวอักษรก็แตกต่าง กันอยู่อย่างเห็นชัด ๆ ว่า ส บ า ย นั้นไม่ใช่ ไม่เหมือนกับ สุ ข สุขนั้น จะต้องมีแต่ความแช่มชื่น มอง ไปทางไหน มองอะไร สามารถค้นความสวย ความมีค่าออกมาได้ทั้งนั้น ใช่แล้ว...กำลังจะบอกว่า

หัวข้อประเด็น

- การบริหารเวลาในครอบครัว

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อย่างไม่รู้ว่าทรัพย์ หรือความสบาย ความฟุ่มเฟือยทั้งหลายนั้น เพียรหามาเพื่อ ความสุขหรือว่าความทุกข์ เฮ้อ....เหนื่อย...นี่เพียง แค่เขียนเป็นตัวหนังสือยังเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าเป็น ของจริงจะสักปานไหน... มาเอียงหูเข้ามาจะกระซิบเบา ๆ ให้ ฟังว่า "ความสุข...ความรัก...และความอบอุ่น ในครอบครัวของคุณน่ะ....อยู่ใกล้แค่เอื้อม” เปล่านะ ...ไม่ได้พูดเล่น...ทำได้จริง ๆ และก็ทำมาแล้ว เสียด้วย ความรักที่ห่อหุ้มคุณ และทุกคนในครอบครัวของ คุณเข้าไว้ด้วยกัน ยัง...ยังไม่พอ สบายกาย สบายอารมณ์ นั้นไม่ถือว่าเป็นสุข ดูเถอะแม้ตัวอักษรก็แตกต่าง กันอยู่อย่างเห็นชัด ๆ ว่า ส บ า ย นั้นไม่ใช่ ไม่เหมือนกับ สุ ข สุขนั้น จะต้องมีแต่ความแช่มชื่น มอง ไปทางไหน มองอะไร สามารถค้นความสวย ความมีค่าออกมาได้ทั้งนั้น ใช่แล้ว...กำลังจะบอกว่า ความเครียดน่ะ เกิดจากการไม่ได้พักผ่อน ความไม่เข้าใจเกิด จากการไม่อยู่ใกล้ชิด และทุกอย่างเกิด จากความไม่มีเวลา... แน่นอนทุกคนยอมรับ แต่ทว่าหากคุณ เป็นนักบริหาร หากคุณเป็นนักการธนาคาร หากคุณเป็นนักวิชาการ คุณย่อมจะต้องบริหาร เวลาของตัวเองให้ได้เสียก่อน การทำงานของคุณ จึงจะบรรลุผลสำเร็จ พา ถูกต้อง...หาเวลา หาวันวาง ๆ สบาย ๆ ให้ตัวเอง และครอบครัวสักหนึ่งหรือสองวันเท่า นั้นในรอบ ๔๕ วัน หรือหนึ่งเดือน แล้วทิ้ง ภารกิจทั้งหลายไว้เบื้องหลัง (คิดเสียว่าคุณได้ตาย จากภาระเหล่านั้นไปแล้วสักสองสามวัน) ครอบครัวหนีออกไปให้พ้นจากตัวเมือง หนีออก ไปให้ไกลจากกรุงเทพฯเมืองสับสน พากันไป สัมผัสแหล่งธรรมชาติ ป่าเขาลำเนาไพร ไปฟัง เสียงน้ำตกนกร้อง ไปปล่อยใจให้กลืนไปกับสีเขียว ของใบไม้ ให้เข้ากันได้กับแสงสีทองของตะวัน ยามฟ้าสาง ให้ลื่นไหลเข้าไปเป็นอันหนึ่งอัน เดียวกันกับเสียงเพลงใบไม้ หรือการเคลื่อน ไหวกรายตัวของหมู่เมฆ สุขนั้น ไม่ว่าจะได้ยินเสียงใด ย่อมจะ เข้าใจ และเห็นประโยชน์ได้ทั้งสิ้น สุขนั้น จะต้องเห็นใครต่อใคร เป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง ทำได้...ง่ายนิดเดียว เมื่อกายสบาย... ด้วยการหลับตา ก็ควรปล่อยใจให้สบายตาม ย้อนความนึกคิดเข้าไปไว้ข้างใน ปล่อยกายให้ สัมผัสกับความสบาย ปล่อยอารมณ์ให้คลุกเคล้า ทานอาหารง่าย ๆ นอนง่าย 1 สบายเหมือนคุณเป็นคนไม่มีภาระ...นอกจาก ทำตัว ไปกับบรรยากาศธรรมชาติ ปล่อยใจให้ลึกลงไป ในความเป็นตัวของตัวเอง กับใจของตัวเอง ใจ ก ล ย า ณ ม ต ร ๓๓
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More