จริยศาสตร์ในสังคมอเมริกัน : หน้า 64/112

พุทธศาสนา กับสังคม แต่สังคมอเมริกันในยุคปัจจุบัน จะพูด ถึงคำว่า Ethics หรือจริยศาสตร์กันเป็นส่วนมาก พยายามจะเลี่ยงการใช้คำว่า ศาสนาหรือคัมภีร์ ไบเบิ้ลมาใช้ในการตัดสินใจ เพราะคิดว่าจะทำ หรือนำเอาศาสนามาประยุกต์ใช้ ให้เกิดความลำเอียงไปในทางใดทางหนึ่งได้ง่าย ในตะวันออกกลาง จึงเกิดความตึงเครียดทาง การเมืองระหว่างโรมันกับผิว จนในที่สุดทหาร โรมันได้เข้าบุกทำลายโบสถ์หลังใหญ่ของชาวยิวที่นั่น ในราวคริสต์ศักราช ๗๐ หรือประมาณ พ.ศ.๖๑๑ ถึง ๖๑๓ การที่เยรูซาเล็มถูกทำลายในครั้งนั้น ส่งผลกระทบกับการเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรม แม้กระนั้นก็ตามจริยศาสตร์ในอเมริกานั้นก็มีฐาน ส่วนใหญ่มาจากความเชื่อในพระผู้เป็นเจ้าตาม คัมภีร์ไบเบิ้ลส่วนหนึ่ง และอีกส่วนหนึ่งมาจาก ฐานความเชื่อในศาสนาของยิว หรือยูดาย ซึ่ง แตกต่างกับทางยุโรปอย่างมากทีเดียว ในยุโรปนั้น ชาวยุโรปมักจะพูดถึงคริสเตียนอย่างเดียว และ ศาสนานั้นก็คือ ศาสนาคริสต์ ซึ่งถูกนำมาใช้ เป็นพื้นฐานในการตัดสินใจ ในการบริหารงาน และการทำงานอย่างใดอย่างหนึ่ง ส่วนในอเมริกา นั้นคริสต์ศาสนากับศาสนายูดายจะไปคู่กันตลอด ชาวยิวจำนวนมากได้อพยพเข้ามาอยู่ในอเมริกา และจำนวนไม่น้อยได้เข้ามามีอิทธิพลทางด้าน การศึกษา ปรัชญา การศาสนาและการเมือง จึงไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมนโยบายทางด้านการ เมืองของสหรัฐฯนั้น จึงเป็นไปเพื่อการเกื้อกูล อิสราเอลเป็นส่วนใหญ่ เพราะผิวนั้นมีอิทธิพลใน รัฐสภาของสหรัฐฯอย่างมาก มีคนหลายคนมอง เห็นวิสราเอล เหมือนเป็นรัฐหนึ่งของอเมริกา แต่อาตมาเห็นกลับกัน อเมริกาต่างหากที่อยู่ใต้ การปกครองของอิสราเอล ไม่โดยตรงก็โดยอ้อม เพราะอิทธิพลของวัฒนธรรมศาสนายูดายนั้น ได้ เข้ามาในอเมริกา ตั้งแต่ยุคเริ่มต้นเลยทีเดียว ชาวยิวเป็นชาติที่แปลก ตั้งแต่สมัย พุทธกาลมาตามประวัติศาสตร์ ชาวยิวเริ่มรวม ตัวกันได้ที่กรุงเยรูซาเล็ม มีประวัติที่ยาวนาน และเมื่อประมาณปี ๕๔๗ ก่อนคริสต์ศักราชใน ช่วงสมัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์ อยู่นั้น อาณาจักรบาบิโลน ได้ยกทัพเข้าตีอาณาจักร องยิวแตกสลายลง ทำให้ชาวยิวจํานวนมาก ต้องกระจัดกระจายไปในถิ่นต่าง า กัน แต่ ภายหลังก็กลับมารวมตัวกันใหม่ได้อีก และมี เยรูซาเล็มเป็นเมืองหลวงเหมือนเดิม สมัยต่อมา อาณาจักรโรมันเรืองอำนาจขยายอิทธิพลเข้ามา ของชาวยิวอย่างมาก กล่าวคือรูปแบบของ ศาสนายูดายแต่เดิมมีการทำพิธีบวงสรวงเทพเจ้า และการบูชายันต์กันในโบสถ์ใหญ่ มีนักบวชที่ เป็นผู้ประกอบพิธีอยู่ในวิหาร เมื่อวิหารสลายลง สรณะของชาวยิวก็สูญสลายไปด้วย หลังจากที่บ้านแตกสาแหรกขาด ชาวยิว ได้จัดประชุมรวมกันอีกครั้งหนึ่ง และมีการเขียน กฎหมายของตัวเองขึ้นมาใหม่ เป็นคัมภีร์ทาง ศาสนาชื่อว่า Tanah โดยมีจุดประสงค์เพื่อ รักษาเอกลัษณ์ของชาวยิวไว้ ไม่ว่าจะย้ายไปอยู่ ในถิ่นฐานใดก็ตาม ทำให้ผิวยังเป็นยิวอยู่ได้ ใน กฎหมายอันนี้ ก็มีกฎในเรื่องการชำระล้างบาป การประกอบพิธีต่าง ๆ ในวันตรุษและวันสารท ของชาวยิว การทำซิคอม ซีซั่น และการขลิบ หนังหุ้มอวัยวะเพศของผู้ชาย เป็นต้น หรือวิธี การรับประทานอาหาร เพราะคัมภีร์ต่าง ๆ นั้น สามารถนำติดตัวไปได้ง่าย ไม่ต้องอาศัยสถานที่ คนยิวแตกฉานซ่านเซ็นเข้าไปในส่วนต่าง ๆ ของ โรมัน และในยุคแรกของการอพยพของผิวก็ได้ รับปฏิกิริยาโต้ตอบเป็นอย่างมากจากชาวโรมัน 7 หรือประเทศต่าง ที่ตนเองเข้าไปเป็นเวลาถึง เกือบ ๒,๐๐๐ ปี ที่ชาวยิวต้องเร่ร่อนไปสู่แผ่นดิน ต่าง ๆ จนกระทั่งได้ประเทศของตัวเองหลังสงคราม โลกครั้งที่ ๒ มานี่เอง ทั้งหมดก็เป็นกุศโลบายในการรักษาชาติ ของตัวเองไว้ได้ แม้ไม่มีแผ่นดินจะอยู่ อ่านต่อฉบับหน้า ๖๒ ก ล ย า ณ ม ต ร