การทำบุญและความเชื่อ : หน้า 100/112

ลิ้นไก่สั้นโผล่เข้าประตูมา "สวัสดีค่ะน้าเมธ น้าสายชวนคุณยาย พาหนูไปรดน้ำมนต์ที่วัดนะคะ” “ทำไม ที่บ้านไม่มีน้ำอาบหรือไง” "เอ๊ะ คุณนี่ ดูพูดจาเข้า เมาจนหัวจะ อิ่มแล้ว กลิ่นเหล้าเหม็นคลุ้งเขียว ไปอาบน้ำ เถอะจะได้สร้างเร็ว ๆ” พูด “ไม่ จะไปรดน้ำมนต์กับหลาน” แล้วนาเมธก็นอนเหยียดยาวลงข้าง ๆ คุณยาย "จะไปรดน้ำมนต์ให้หายเมาหรือหายบ้า อ้าว หลับซะแล้ว" สุดท้ายน้ำสายก็เลยหัวเราะ ดึกมากแล้ว พยายามข่มใจอย่างไรก็ไม่ หลับ จึงค่อย ๆ ลุกขึ้นย่องลงจากเตียงเบา ๆ เพราะกลัวคุณยายตื่น แล้วไปนั่งพับเพียบที่หน้า โต๊ะหมู่บูชา แสงไฟขนาดเจ็ดแรงเทียนที่เพดาน ส่อง พระพักตร์ของพระพุทธรูปปางสุโขทัยยิ้มละไมฉัน วางมือทั้งสองข้างซ้อนกันไว้บนตัก ในใจท่อง พุท-โธ อย่างที่คุณยายเคยสอนไปเรื่อย สงบใจได้เพียงครู่เดียว เสียงสนทนา เมื่อตอนหัวค่ำก็แทรกเข้ามาในความคิด "น้าเคยเห็นมาหลายคู่ ที่แต่งกันแล้ว อยู่ไม่ยึดเพราะเรื่องศาสนา” "ทำไมบางครอบครัวเขาอยู่กันได้คะ คนเราไม่จำเป็นต้องมีความคิดเห็นเหมือนกันไป หมดทุกอย่างไม่ใช่หรือคะน้าสาย “แม่ว่าเรื่องของเด็กคนนี้ สาเหตุคงเป็น เพราะว่า พ่อกับแม่เห่อที่มีลูก แย่งกันรักลูก แบ่งความรักไม่เป็น เหมือนเด็กแย่งของเล่นกัน อยากปั้นของนั้นให้เป็นอย่างใจนึกเพียงอย่างเดียว ไม่คิดถึงความรู้สึกของอีกฝ่ายหนึ่ง เมื่อตกลงกัน ไม่ได้ก็ต้องแยกกัน ลูกก็เลยกลายเป็นแพะรับบาป นัก ก็น่าสงสารที่แกมีโรคร้ายประจำตัว แล้ว ๆ ไม่กล้าเล่าให้ใครฟัง โถ พ่อคุณ คงปวดมาก กระทั่งดิ้นตกเตียงตายนั่นแหละ” "กรอมไม่อยากเป็นอย่างนั้นเลย” เสียง ฉันสั่น น้าสายรวบตัวฉันเข้าไปกอด "เวลาโกรธ คนเรามักจะทนอะไรได้หลายอย่าง พอหายโกรธ ความอดทนก็หมด แต่หลายคนต้องฝืนทน เพราะมีทิฐิแบบผิด ๆ พ่อกับแม่ของสุธีร์อาจจะ อยู่ในกลุ่มคนแบบนี้ก็ได้ สุธีร์ตายไปแล้วจริง ๆ แต่พ่อกับแม่ของเขากำลังตายทั้งเป็นเพราะ ความเสียใจ หนูว่าใครจะน่าสงสารมากกว่ากัน หากคิดตามแบบของเราชาวพุทธว่า การตายคือ การเปลี่ยนภพเปลี่ยนภูมิ คนดี ๆ อย่างสุธีร์คงมี ภพภูมิดี ๆ เป็นที่รองรับ ๆ “แต่นาสายคะ เขาอยู่กับพ่อ หนูไม่แน่ ใจว่าเขาจะได้ใส่บาตรทำบุญเหมือนอย่างเรา เห็น แต่ตอนสวดศพกับตอนเผาที่แม่เขาทำบุญให้ จะ ได้รับหรือเปล่าก็ไม่รู้..." "นอนต่อก่อนก็ได้” คุณยายกดหัวไหล่ ของฉันลง หลังการ “ใช่จ้ะ ถ้าเขายังมีความรักมีความเข้า ใจดีต่อกัน ชีวิตคู่นั้นเริ่มต้นจริง 1 แต่งงาน จะแต่งแบบตามประเพณีหรือตามใจฉัน ก็เหมือนกัน ถ้าอยู่ ๆ กันไปแล้วความรักความ เข้าใจมันหดลง ทีนี้ล่ะ ปัญหามันจะเกิด ที่ เคยทนกันได้ก็เริ่มทนไม่ได้ เคยชอบก็เปลี่ยน เป็นเกลียด ลงได้เกลียดแล้วทีนี้ก็พูดกันไม่รู้เรื่อง ไม่มีใครฟังใครต่อไปก็มีแต่ปัญหา” ๙๘ ก ล ย า ณ ม ต ร “หนูจะช่วยเตรียมของไปวัดค่ะ” "ตามใจ ยายเห็นแกลุกขึ้นมานั่งสมาธิ เป็นนานกลัวจะง่วง ไม่ง่วงก็ตามใจ” รีบจัดหมอน พับผ้าห่ม เก็บที่นอน แล้ว ออกไปล้างหน้าแปรงฟัน เสร็จแล้วจึงเข้าครัวไป ช่วยน้าสาย ถวายภัตตาหาร ถวายเครืองสังฆทาน