การเดินทางในศรีลังกา : หน้า 68/112

หรือที่สมัยก่อนเรียกกันว่า ซีลอน (ชื่อเดียวกับชารสเยี่ยมที่ผลิตได้ที่นี่) ป้ามีความรู้สึกว่าประเทศนี้ช่างไม่ เจริญเอาเสียเลย ผู้คนก็มองดูเรา แบบแปลก ๆ แต่พอนั่งรถเข้าเมือง โคลัมโบ (เมืองหลวง) รถวิ่งผ่าน สี่แยกหลายแห่งป้าเริ่มเห็นมีต้นโพธิ์ ปลูก หรือขึ้นอยู่เกือบทุกสี่แยก แต่ละต้นโตใหญ่แผ่กิ่งก้านสวยงาม ตอนนี้แหละ ที่ชักจะเริ่มสนใจขึ้น มาบ้างแล้ว ยิ่งมองไปตามถนน เห็นผู้หญิงแต่งชุดขาวพราวไปหมด แม้กระทั่งเด็ก ตัวเล็ก ๆ จึงเข้าใจ และถึงบางอ้อทันทีว่า ที่ ผู้ใหญ่ท่านให้เอาชุดขาวมาด้วยน่ะ....คืออย่างนี้นี่เอง ซึ่งป้าเองนั้นนับว่าโชคดี ที่ได้อยู่ประเทศนี้นานหน่อย ทำให้มีโอกาสได้เห็นพิธีกรรมทางพุทธศาสนาที่ สวยงามและน่าสนใจมากของชาวสิงหล (ชาวสิงหล เป็นชนพื้นเมืองของประเทศศรีลังกา และเป็นคน ส่วนใหญ่ของประเทศ ส่วนคนทมิฬนั้น เป็นคน พื้นเมืองเหมือนกันแต่มีจำนวนน้อย อาศัยอยู่ทาง ตอนเหนือของประเทศ ไม่ได้นับถือพระพุทธศาสนา) SPLATIONS ที่นี่เขาปลูกฝังความเป็นพุทธ มามกะกันมาตั้งแต่เล็ก พวกเขา จึงเป็นชาวพุทธกันอย่างเต็มขั้น มี ศรัทธาเปี่ยมเต็มที่ และวันที่ป้าไป ถึงนี้เป็นวันวิสาขบูชา หรือวันเพ็ญ เดือนหก มีการตกแต่งประดับไฟ สวยงาม เป็นภาพประวัติของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งนั้น โดย แต่ละแห่งจะไม่ซ้ำกัน ดูสนุกสนาน สวยงาม ผู้คนตื่นเต้นทั่วกันทั้งเมือง ไฟประดับบ้านเราที่เห็นสวย ๆ พอไปเห็นของเขาแล้ว รู้สึกทันทีว่าสู้เขาไม่ได้ ที่ นั่นเขาตกแต่งและทำกันด้วยความศรัทธาจริง ๆ จึงมีความพิถีพิถันเป็นพิเศษ ป้าไปเที่ยวที่เมืองแคนดี้ (Kandy) เมือง ที่มีพระเขี้ยวแก้ว (ฟัน) ของพระพุทธเจ้าเก็บ รักษาไว้ ทุก ๆ ปี เมืองนี้จะมีงานเพื่อให้คนได้ ไปกราบไหว้บูชา พวกเขาจะเดินเข้าแถวเป็น ระเบียบเรียบร้อย แต่งตัวสีขาว และถือดอกไม้ ไปสักการะ เพียงแต่ประชาชนทั่วไปจะได้บูชาอยู่ bb กั ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org