ประสบการณ์การท่องเที่ยวในศรีลังกา : หน้า 67/112

ด้ 5 ลั ง ก า ป้าติ๋ว ก ารเดินทางไปยังที่ต่าง 1 ย่อมได้ ประสบการณ์ และความเพลิดเพลิน บ้างไม่มากก็น้อย ผู้เขียนเอง เป็น คนที่ชอบเที่ยวเอามาก ๆ เรียกว่าชอบจนติดเป็น นิสัย เมื่อมีโอกาสผ่านมาเป็นต้องรีบฉวยไว้เสีย ทุกครั้ง ไม่ว่าการท่องเที่ยวนั้น ๆ จะใกล้หรือไกล เพียงไหน ก็ไม่เคยนึกรังเกียจ เพราะคิดว่าเป็น กำไรชีวิต ที่ได้เห็น ได้รู้ ได้สัมผัสชีวิตในที่ต่าง ๆ ซึ่งไม่เหมือนกัน ดังนั้น พอมีจังหวะ ที่ทางหนังสือวารสาร กัลยาณมิตรเปิดโอกาสให้ จึงรีบรับปากที่จะฝาก เรื่องราวต่าง ๆ ไว้ เผื่อจะเป็นประโยชน์สำหรับ อีกหลาย ๆ ท่านที่ยังไม่ได้ไปเยือนในท้องที่ ที่ป้า (ขอใช้เป็นคำแทนตัวของผู้เขียนต่อไป)ได้ไปมาแล้ว ๆ อย่างเมื่อครั้งที่ป้าได้ไปประเทศศรีลังกา ถึงเวลาจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม แต่ความ ประทับใจนั้นยากที่จะลืมได้ ทำให้นึกได้เป็นแห่ง แรกสำหรับการเขียนเล่าเรื่องการท่องเที่ยวสู่สายตา ของท่านผู้อ่าน ก่อนเดินทาง ท่านผู้ใหญ่ที่เคยไปมาแล้ว ต่างแนะให้เตรียมชุดขาวไปด้วย เพราะคนพื้นเมือง ที่นั่นส่วนใหญ่กว่า ๙๐ เปอร์เซนต์เป็นชาวพุทธ และเป็นพุทธศาสนิกชนที่เคร่งเสียด้วย ซึ่งป้าก็ มิได้ติดใจซักถามอะไรมากนัก นอกจากตระเตรียม ไปด้วยตามคำแนะนำ ครั้งแรกที่เหยียบย่างสู่ประเทศศรีลังกา กั ล ย า ณ ม ต ร b&