ความหนักของขันธ์ ๕ : หน้า 13/113

ยากแค้นนัก หนักด้วย ลำบากด้วย ฝืดเคืองด้วย คับแค้นด้วย คับแคบ ด้วย ลำบากทั้งนั้น ขันธ์ ๕ เป็น ของหนักจริง ๆ ไม่ใช่ของเบา ไป ไหนก็ไปเร็วไม่ได้อุ้ยอ้าย เมื่อเจริญวัย วัฒนาเป็นลำดับแล้ว ก็ไปได้ด้วย ตนของตนเอง แต่ว่าเป็นกายหนัก เหาะเหินเดินอากาศไม่ได้ ไปเร็ว ไม่ได้ ต้องไปตามกาลสมัย ตามกาล ของขันธ์นั้น ไม่ใช่หนักพอดีพอร้าย หนักกายต้องบริหารมากมาย ผู้เกิด มานั้นต้องบริหารขันธ์ ๕ นั้นด้วย รักษาตัวเองอีก ตัวของตัวเองรักษา ตัวเองก็ไม่ค่อยไหว บางคนถึงกับ ให้คนอื่นเขารักษาให้ ต้องให้เขา ใช้สอยไปต่างๆ นานา รักษาขันธ์ ๕ ของตัวไม่ได้ต้องบากบั่นตรากตรำ มากมายในการเล่าเรียนศึกษา กว่า จะรักษาขันธ์ ๕ ของตนเองได้ จนกระทั่งรักษาขันธ์ ๕ ของตนได้ พอรักษาขันธ์ของตัวได้ขันธ์ ๕ ก็ เก่าคร่ำคร่า หนักเข้าขันธ์ ๕ ของ ตัวเองก็พยุงตัวเองไม่ไหว พยุงตัว ไม่ไหวต้องอยู่กับที่ขยับได้บ้างไป ต้องดูแลรักษา ครั้นเจริญวัยวัฒนา โน่นมานี่ได้บ้าง แต่หนักเข้าก็ลุกไม่ ตัวของตัว เมื่อหลุดจากมารดาบิดา ขึ้น หนักเข้าก็หมด ลมอัสสาสะ บริหารรักษาแล้ว ตัวของตัวต้อง ปัสสาสะเข้าโลงไป ๔ คนนั่นแหละ ต้องหาม ๔ คนก็เต็มอึดเชียวหนา มันหนักขนาดนี้ หนักอย่างโลก ๆ ไม่ใช่หนักอย่างธรรม ๆ หนักอย่าง ทางธรรมน่ะ นั่นลึกซึ้งแบกขันธ์ทั้ง ๕ นำขันธ์ทั้ง ๕ ไปมากมายนัก ใน มนุษย์โลกนี้แบกขันธ์ทั้ง ๕ ไปมาก มายนัก ภาระคือ ขันธ์ ๕ นี้หนัก ไม่ใช่หนัก แต่ในมนุษย์โลกนี้ ไป เกิดเป็นเทวดาก็หนักอีก ไปเกิดเป็น พรหมก็หนักอีก ไปเกิดเป็นอรูป พรหมก็หนักอีก หนักทั้งนั้น ไม่ใช่ เบา ถ้าไปเกิดเป็นสัตว์นรกหนักขึ้น ไปกว่านั้นอีก ในสัญชีว กาลสุตต สังฆาฏ โรรุว์ มหาโรรุว์ ตาป มหาตาป อเวจี หนักขึ้นไปกว่านั้น มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๑