ความสัมพันธ์ในครอบครัว : หน้า 101/113

ไม่หย่อน หากกลับมาบ้านก็จะเอา แต่นอนหัวทิ่มหัวตำ พ่อกับแม่ของภรรยาของผม นั้น อยู่บ้านอีกหลังหนึ่งต่างหาก แต่ อยู่ในบริเวณเดียวกัน ทั้งสองท่าน ไม่เคยปริปากพูดจากับลูกสาวสักคำ หนำซ้ำแล้วสองตาของทั้งสองท่าน ไม่เคยที่จะเหลือบแลสิ่งใด ที่เกี่ยว เนื่องกับตัวลูกสาวเลยแม้แต่น้อย “พ่อ...แม่...ลูก... ในบ้านนี้เขา ยังไงกันครับยาย” อดรนทนไม่ได้ผมก็เลยถาม ยายยวมหญิงชราข้าเก่าขึ้นมาในวัน หนัง “ต่างคนต่างอยู่ค่ะ คุณ “รู้แล้ว... ที่ถามก็เพราะผม 66 อีกแล้ว..แต่มีข้อแม้นะคะ...ยายไม่ พูดเฉพาะกับคุณผู้ชายเท่านั้น ส่วน คุณท่านทั้งสองกับคุณหนูด้วย.. ยายยังต้องพูดเหมือนเดิมอยู่นะคะ” “ตามใจ.. ผมก็แค่คนอาศัย จะไปบงการเปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี่ให้ ท่านๆ ที่เป็นเจ้าของบ้านได้ยังไงกัน” “วัย...คุณผู้ชายไม่ใช่ผู้อาศัย สักหน่อย... คุณผู้ชายเป็นสามี จดทะเบียนสมรสกับเจ้าของบ้าน ก็ ต้องถือว่ามีส่วนเป็นเจ้าของบ้านด้วย สิคะ” ปู่กับคุณย่าที่ล่วงลับไปแล้วโอนให้ เธอไว้ตั้งแต่ก่อนที่ท่านทั้งสองจะ “อะไรนะ... ยายว่าบ้านหลัง นี้เป็นของใคร...” พ่อกับแม่ของภรรยา ของผมนั่น อยู่บ้าน “เป็นของคุณหนูเธอค้า...คุณ อยากรู้สาเหตุว่าทำไมมันถึงได้เป็น อีกหลังหนึ่งต่างหาก อย่างนี้” แต่อยู่ในบริเวณเดียว ล้มเจ็บลง.. มรดกที่คุณหนูได้รับ “เรื่องมันยาวค่ะ” กัน ทั้งสองท่านไม่เคย ไม่ใช่แค่บ้านกับที่ดินอย่างเดียวนะ “ยาวเท่าละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ที่ยายชอบดูใช่ไหม” “ยาวกว่านั้นอีกค่ะ.... เพราะ คะ.. ยังมีตึกให้เช่าที่ปากซอยอีก ปริปากพูดจากับลูก สาวสักคํา หน่าา ว่ามันผ่านมาหลายปีแล้วเรื่องก็ยัง แล้วสองตาของทั่ง ไม่จบ” สองท่านไม่เคยที่จะ “ทำยังไงมันถึงจะจบลงได้ เหลือบแลสิ่งใด ที่ ล่ะยาย” เกี่ยวเนื่องกับตัวลูก “บ่าวก็ไม่ทราบเหมือนกัน สาวเลยแม้แต่น้อย ค่ะ” หลายคูหาและเงินฝากในธนาคาร อีกหลายล้าน.. ทั้งหมดนี้เป็นของ คุณหนูคนเดียว คุณท่านทั้งสอง เป็นแค่ผู้อาศัยไม่มีสิทธิ์อะไร” “ยายเอานิยายอะไรมาพูด” “เรื่องจริงทั้งนั้นค่ะ... ยาย อาศัยบ้านนี้อยู่มาตั้งแต่ตัวกระเปี๊ยก ตื้นลึกหนาบางทุกอย่างในบ้านนี้ “นี่ยาย.... ผมไหว้ล่ะ.. ยาย 99 จะเรียกตัวเองกับผมยังไงก็ได้...แต่ ยายรู้หมด... ที่คุณหนูเธอโตเป็นตัว เป็นตนขึ้นมาก็เพราะยายเป็นคน คำว่าบ่าวนั้นอย่าเอามาใช้กับผมเลย.. ได้ยินยายพูดทีไรผมรู้สึกพิลึก ๆ ยังไงไม่รู้” “ค้า...ต่อแต่นี้ไปยายจะไม่พูด เลี้ยงเธอตั้งแต่เธอยังนอนแบเบาะ” “จ้างผมก็ไม่เชื่อ... พ่อแม่ที่ ไหนจะใจ ไม่ยอมแตะต้องเลี้ยงดู ลูกในไส้ของตัวเอง... ดูอย่างตาหนู มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๙