ประสบการณ์การปฏิบัติธรรม : หน้า 72/113

ประสบการณ์ ภายใ จ า ก ก า ร ป ฏิ บั ติ SSS จ.เชียงใหม่ ไปสู่การเป็นครอบครัวธรรมกาย ขอพรมากมาย ขนาดนี้แล้ว ดิฉันยังขอให้พระธรรมกายช่วยเมตตา แสดงให้ทราบด้วยว่า ท่านได้รับทราบและให้พรแก่ ดิฉันแล้ว ไปจากโบสถ์ด้วยความอิ่มเอมใจว่า การไปปฏิบัติ ธรรมครั้งนี้ของเราต้องก้าวหน้าแน่นอน ประมาณ ๓ ทุ่มคืนนั้น ทางวัดได้จัดรถทัวร์ พาหนะนำนักปฏิบัติธรรมออกจากวัด รุ่นพี่คน เมื่อดิฉันลืมตาขึ้นก็เห็นภาพพระธรรมกาย หนึ่งได้พูดกับดิฉันว่า เพื่อนอีกคนหนึ่งจะมาด้วย สีฟ้าเทาชัดเจน เด่นจากฝาผนังโบสถ์ ซึ่งเป็นสีเทา เคลื่อนเป็นแถวออกจากหลังพระธรรมกายทั้ง ๒ ด้าน แต่ละด้านเคลื่อนไปจนสุดฝาผนังด้านหลัง ภาพนี้ เห็นต่อเนื่องตลอดเวลา ดิฉันมองแล้วมองอีก หลับตาลงแล้ว ลืมตาขึ้นใหม่ หันซ้าย หันขวา ก็ เผอิญใกล้วันสอบเข้ามหาวิทยาลัยของลูกเลยไม่มา ดิฉันฟังแล้วใจฝ่อไปถนัด เพราะเราเองก็เหมือน กัน ลูกชายคนโตกำลังจะสอบวันที่ ๓ เมษายนนี้ แล้ว ยังทิ้งลูกมาได้ ก่อนตัดสินใจมารุ่นนี้ คิดอยู่ ครู่หนึ่งเช่นเดียวกัน แต่ถ้าไม่ได้มารุ่นนี้ก็จะไม่ว่าง ยังคงเห็นอยู่ ดิฉันคิดว่าหรือตาเราคงพร่าจากแสง แล้ว อย่างไรก็ได้ดูแลลูกก่อนสอบ ๒ วัน และดูแล ที่ส่องกระทบเหมือนดังที่ดิฉันได้เคยพบภาพอย่างนี้ เต็มที่ในขณะสอบอยู่แล้ว ให้กำลังใจตัวเองแล้วนั่ง มาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ครั้งนั้นองค์พระเคลื่อนออก กำหนดดวงแก้วใสไปเรื่อย ไปจนถึงฝาผนังโบสถ์ด้านข้าง เป็นแถวยาวเหยียด เมื่อเล่าให้ใคร ๆ ฟัง เขามักบอกว่า เนื่องจากเรา วันจันทร์ที่ ๒๙ มีนาคม ๒๕๑๖ เดินตากแดดเข้าไป เมื่อเข้ามาในโบสถ์ มองไปที่ พระธรรมกาย ซึ่งมีแสงไฟส่องมา จึงเกิดอาการ ตาพร่า แต่ครั้งนี้แน่ใจได้ว่า เมื่อเข้าไปในโบสถ์ กราบพระธรรมกาย ดิฉันนั่งมองพระยังเห็นเงา หลายเงาขององค์พระ ๒-๓ เงา ตามลำแสงที่ ประมาณ ๑๐.๓๐ น. ยานพาหนะน่านัก ปฏิบัติธรรม ถึงจุดหมายปลายทางคือ รอยัลปิง รีสอร์ต เป็นรีสอร์ตที่สวยงามเป็นระเบียบ เห็น แล้วจิตใจรู้สึกสดชื่น หายเพลียจากการเดินทางไป ได้มากทีเดียว ยิ่งเห็นน้อง ๆ ผู้รับบุญเป็นพี่เลี้ยง มายืนรอต้อนรับ มีการถ่ายทำบันทึกเทปวีดีโอ ยิ่งดู น่าตื่นใจ (นึกในใจว่าอะไรกันขนาดนี้ ภาพองค์พระที่เคลื่อนออกจากด้านหลังองค์พระ ภายหลังว่า การที่รถถึงช้ากว่ากำหนดทำให้บรรดา ธรรมกายลอยสูงขึ้นไปอยู่เหนือองค์พระธรรมกาย พี่เลี้ยงใจไม่ดีไปตาม ๆ กัน ดังนั้นเมื่อเห็นรถ ที่เป็นพระประธานในโบสถ์ จากนั้นก็เคลื่อนเป็น มาถึงโดยสวัสดิภาพ จึงพากันดีใจโล่งอกไปตามๆ แถวตามปกติ ดิฉันหมดความลังเลสงสัยทันที ส่องเข้า ๓ ด้าน และเป็นเงาโทนสีดำปกติ ขณะที่ดิฉันกำลังคิดถึงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น รีบกราบองค์พระธรรมกายแล้วนึกในใจว่า ลูกเชื่อ แล้ว ๆ ว่าพระธรรมกาย ได้เมตตารับพรของลูก และท่านเมตตาประทานพรให้ลูกแล้ว อยากจะนั่งมองภาพนั้นไปนานๆ แต่สามีรออยู่ใน ดิฉัน กัน ทราบ พวกเราได้รับประทานอาหารมื้อเข้าในทันที จากนั้นแยกย้ายกันเข้าที่พัก ไม่นานนักถึงเวลารับ ประทานอาหารกลางวันอีกแล้ว แต่ดูพวกเราคง สนุกสนาน (อย่างเรียบร้อย) กับอาหารมื้อที่ ๒ ที่ รถหน้าวัด จึงต้องรีบกราบลาพระธรรมกายออก ห่างจากมื้อแรกเพียงครู่เดียวได้เป็นอย่างดี ๗๐ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๖