การประคับประคองตัวเองในทุกวัย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2536 ฉบับที่ 6 หน้า 41
หน้าที่ 41 / 113

สรุปเนื้อหา

ทุกคนต้องมีหิริโอตตัปปะ คือการละอายและ เกรงกลัวต่อบาป เพราะสิ่งที่เสมือนโล่ที่คอยกางกั้น คมแห่งศาสตรา คือบาป ไม่ให้เข้ามาสู่ใจเราได้” เบื้องหน้าของเรายังมี พระภิกษุอีกรูปหนึ่ง ท่านเป็น นักเรียนทุก AFS อีกท่านหนึ่ง ท่านมีประวัติการเรียนที่น่าศึกษา และน่าติดตามเช่นเดียวกัน ท่าน คือพระวิภาส ฉายา กุลรักโข ท่านได้เล่าถึงประวัติความเป็น มาให้เราฟังว่า “เรียนมัธยม ๑-๕ ที่โรง เรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตอน ม.๕ สอบได้ทุน AFS ไปเรียนที่ต่างประเทศ จบแล้วกลับมาสอบเอ็นทรานซ์ ได้คณะวิศวกรรมศาสตร์ เรียนไปไม่ถึงปีไม่ค่อยชอบ เลยสอบเอ็นทรานซ์ใหม่ได้คณะพาณิชยศาสตร์และการ บัญชี จุฬาฯ ตอนนี้ขึ้นปีที่ ๒ ได้เกรดเฉลี่ย ๓” ท่านเรียนได้ดีอย่างนี้ คงต้องมีหลักในการเรียน ที่พอจะเป็นต้นแบบให้แก่เยาวชนรุ่นหลังได้อย่างแน่นอน

หัวข้อประเด็น

- การประคับประคองตัวเองในทุกวัย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พระวิภาส กุลรักโข คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย “การประคับประคองตัวเอง ให้สามารถใช้ชีวิตในทุก ๆ วัยให้ผ่านพ้นไปด้วยดีนั่น ทุกคนต้องมีหิริโอตตัปปะ คือการละอายและ เกรงกลัวต่อบาป เพราะสิ่งที่เสมือนโล่ที่คอยกางกั้น คมแห่งศาสตรา คือบาป ไม่ให้เข้ามาสู่ใจเราได้” เบื้องหน้าของเรายังมี พระภิกษุอีกรูปหนึ่ง ท่านเป็น นักเรียนทุก AFS อีกท่านหนึ่ง ท่านมีประวัติการเรียนที่น่าศึกษา และน่าติดตามเช่นเดียวกัน ท่าน คือพระวิภาส ฉายา กุลรักโข ท่านได้เล่าถึงประวัติความเป็น มาให้เราฟังว่า “เรียนมัธยม ๑-๕ ที่โรง เรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ตอน ม.๕ สอบได้ทุน AFS ไปเรียนที่ต่างประเทศ จบแล้วกลับมาสอบเอ็นทรานซ์ ได้คณะวิศวกรรมศาสตร์ เรียนไปไม่ถึงปีไม่ค่อยชอบ เลยสอบเอ็นทรานซ์ใหม่ได้คณะพาณิชยศาสตร์และการ บัญชี จุฬาฯ ตอนนี้ขึ้นปีที่ ๒ ได้เกรดเฉลี่ย ๓” ท่านเรียนได้ดีอย่างนี้ คงต้องมีหลักในการเรียน ที่พอจะเป็นต้นแบบให้แก่เยาวชนรุ่นหลังได้อย่างแน่นอน ท่านเล่าต่อว่า...... “เราต้องมีความขยันหมั่นเพียรและอดทน มีความ สม่ำเสมอ ตั้งใจเรียนและรู้จักแบ่งเวลาให้เป็น ตอน เรียนชั้นประถมและมัธยม ก็เรียนไปเรื่อย ๆ ไม่ต้องขยัน มากเหมือนเรียนมหาวิทยาลัย การเรียนในมหาวิทยาลัย ต้องรับผิดชอบตัวเองมาก ต้องดูหนังสือมากขึ้น เพราะ ระบบการสอบนั้นสอบเพียงหนเดียว พลาดก็พลาดไป เลย ตอนเรียนอยู่ชั้นมัธยมยังมี คะแนนเก็บมากมาย ซึ่งทำให้ เรากระตือรือร้นตลอดเวลาอยู่ แล้วตัวอย่างตอนเรียนอยู่ชั้นม.๒ ได้เกรด ๔ ตลอดทั้งปี โดยที่ ไม่ค่อยได้ใช้ความพยายามเท่าไร เลย” สรุปแล้วคือ ต้องขยันหมั่น เพียรอย่างสม่ำเสมอ ไม่ประมาท ทั้งการเรียนและการดำเนินชีวิตซึ่งท่านกล่าวไว้อย่างน่าฟัง และ ควรค่าแก่การจดจำอย่างยิ่งว่า.... “การประคับประคองตัวเอง ให้สามารถใช้ชีวิตใน ทุกๆ วัยให้ผ่านพ้นไปด้วยดีนั้น ทุกคนต้องมีหิริโอตตัปปะ คือการละอายและเกรงกลัวต่อบาป เพราะสิ่งนี้เสมือนโล่ ที่คอยกางกั้นคมแห่งศาสตรา คือบาป ไม่ให้เข้ามาสู่ใจ เราได้ หากมีหิริโอตตัปปะ เราก็จะทำแต่ความดี ทั้ง พูดดี คิดดี และทำดี เมื่อทำความดีชีวิตก็มีแต่ความสุข และเมื่อเราอยู่ในฐานะอะไรก็ต้องทำหน้าที่นั้น ๆ ที่สุด จริงอยู่เราอาจจะไม่ได้ทุกสิ่งที่เราต้องการในชีวิต เราอาจจะไม่ได้ทำทุกสิ่งที่เราต้องการจะทำ แต่เรา สามารถจะเป็นคนอย่างที่เราต้องการจะเป็นได้เสมอ ถ้าเราปรารถนา เพราะทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ ให้ดี มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๔
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More