การปรับปรุงระบบการศึกษา : หน้า 46/113

และสามารถที่จะนำมาปรับปรุงชีวิต ยกระดับคุณค่า ของจิตใจมนุษย์ได้อย่างไม่มีขอบเขตจำกัดนั่นเอง” “หากมองย้อนกลับไปดูระบบการศึกษาของเรา อาตมาคิดว่ายังมีสิ่งที่ต้องปรับปรุงอีกมาก การศึกษา ในประเทศไทยโดยทั่วไปแล้ว ยังยึดติดในเรื่องประ กาศนียบัตร วุฒิบัตรหรือปริญญาบัตร ซึ่งบัตรทั้งหลาย เหล่านี้ไม่ได้แสดงความสามารถที่แท้จริงของแต่ละคนเลย แต่เป็นเพียงการวัดผลชั่วครู่ชั่วยามของความสามารถ “ที่อ๊อกซ์ฟอร์ด ก็ได้สร้างโลกทัศน์ใหม่ให้แก่อาตมา ทําให้อาดมาได้เห็นการประสานกัน ของวิชาการทุกแขนงในโลก ไม่มีแบ่งเป็นทางโลกหรือทางธรรม ไม้แบ่งว่าเป็นสายวิทย์หรือเป็นสายศิลป์” ช่วงหนึ่งของชีวิตเท่านั้น ระบบการศึกษาที่ดีต้องเป็น ระบบที่มีการโต้ตอบระหว่างบุคคลแต่ละคนในสังคม เป็นการสื่อสาร ๒ ทาง ระหว่างสถาบันการศึกษา กับประชากรในสังคมนั้น โดยมีจุดประสงค์เพื่อสร้าง สันติสุขให้เกิดขึ้นกับชนหมู่ใหญ่และชาวโลกทั้งปวง โดยที่ปัจเจกชนในแต่ละสังคมนำข้อมูลประสบการณ์ที่ ตัวเองได้พบได้เห็น ถ่ายทอดให้สถาบันการศึกษา และ น่ามาทำเป็นหลักสูตรเพื่อผลิตวิทยากรและบุคลากรที่มี ความสามารถออกไปรับใช้สังคมในส่วนต่าง ๆ และรับ ข้อมูลกลับมาอีก เพื่อพัฒนาและแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่ จะเกิดขึ้นในอนาคต เพื่อจะให้สังคมเข้าสู่จุดหมาย ปลายทางหรือให้สันติสุขเกิดขึ้นกับทุก ๆ คนในโลกนั่นเอง เพราะฉะนั้นในการพัฒนาระบบการศึกษา จำเป็นจะต้อง พัฒนาโลกทัศน์ของบุคคลตั้งแต่ระดับอนุบาล การให้ ความรู้ต้องควบคู่ไปกับการให้คุณธรรม เมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา มีพรหมวิหารอย่างไม่ขาดสายของผู้ที่ เป็นครูบาอาจารย์” “เมื่ออาตมานึกย้อนกลับไปในอดีตครั้งที่ตัวเอง อยู่อนุบาล ยังคิดต่อไปว่าหากมีโอกาสก็จะพยายามที่ จะให้ครูทุกคน พ่อแม่ทุกคนได้มีเวลากับเด็ก ๆ มากขึ้น ใส่ใจ สนใจในความฝันของลูก ๆ ดูว่าเขาคิดอะไร เขานึกอะไร เขามีอะไรที่เป็นเรื่องอึดอัดในจิตใจ อย่า นึกว่าเด็กแต่ละคนขาดความรู้สึก ขาดจินตนาการ จำ เป็นจะต้องยอมตามผู้ใหญ่โดยตลอด และจะให้เด็ก ทุกคนทำตามความรู้สึกความต้องการของผู้ใหญ่ โดย ไม่มีความเห็นอกเห็นใจ” “ส่วนการสร้างบุคลากรของสังคม ให้มีความ สามารถขึ้นมานั้น จำเป็นจะต้องมีเวลา มีโอกาสให้ ความใกล้ชิดเพื่อสั่งสอน และประคับประคองจากผู้ใหญ่ ๔๔ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๖