การกลับมาของพ่อแม่ : หน้า 103/113

ในงานสวดศพคืนสุดท้ายจู่ ๆ คุณพ่อ กับคุณแม่ของเธอก็มาปรากฏตัวท่าม กลางแขกเหรื่อมากมายที่มาร่วมงาน ศพ.. ยายยวมหยุดไปนิดหนึ่ง ผม นั่งรอฟังเงียบ ๆ “สภาพของท่านทั้งสองไม่ ว่าหน้าตาร่างกายหรือเสื้อผ้าที่สวม ใส่...ดูไม่ได้เลย...มันแย่ยิ่งกว่าขอทาน บางคนเสียอีก..คุณหนูถึงกับช็อค เมื่อทั้งสองแสดงตัวว่าเป็นพ่อและ inpäuurca แม่ของเธอโดยอ้างยายเป็นพยาน” “ยายยอมรับตามที่เขาอ้างใช่ ไหม” ผมถามแทรกขึ้นมา “ค่ะ... เพราะว่ามันเป็นเรื่อง จริง ยายไม่รู้จะปฏิเสธยังไง... นึกถึง ภาพตอนนั้นขึ้นมาแล้วยายสงสาร คุณหนูจริงๆ พ่อแม่ที่เธอคิดว่าตาย ไปแล้ว กลับมีตัวตนขึ้นมาเพื่อเรียกง ร้องสิทธิ์ขอค่าเลี้ยงดู โดยไม่คำนึงถึง จิตใจของลูกเลยแม้แต่น้อย...” “คุณศศิก็เลยให้การเลี้ยงดู ท่านแบบที่เป็นอยู่” “ปัทโธ่...คนดีประเภทไหนกัน หัวนอนกันล่ะทีนี้ ก ล่ะยายที่เขาจะมาทำตัวแบบนี้ ถ้า คำขู่ของยายยวนมีผลเป็น “ค่ะ... แรก ๆ ทั้งสองท่าน ไม่คิดว่าตัวเองกับลูกจะไม่มีที่ซุกหัว อย่างมาก ทำให้ผมระมัดระวังถึง จุ้นจ้าน... คุณหนูก็เลยใช้ไม้แข็งยื่น นอน... จะไม่มียายคอยช่วยเลี้ยงให้ ขั้นไม่เก็บเอาเรื่องที่ได้ยินมาคิดต่อ คำขาดให้ต่างคนต่างอยู่โดยเธอโอน ในตอนกลางวัน... ผมคงบอกเลิกกับ ให้เปลืองสมอง เงินเข้าบัญชีให้ทั้งสองท่านไปเบิกใช้ เธอไปนานแล้ว.. ไม่รู้จริง ๆ ผมอยู่ สิ่งหนึ่งที่ผมยอมรับอย่างน้อย เป็นรายเดือน.. เดือนหนึ่ง ๆ ไม่ใช่ ในบ้านนี้มีฐานะเป็นตัวอะไร...” ภรรยาของผมก็มีคุณธรรมอยู่บ้าง...ที่ น้อย ๆ นะคะ” “มิน่าล่ะ.. มีเรื่องแปลก ๆ เสียงของผมชักจะดังขึ้น ๆ ยอมจ่ายเงินเป็นค่าเลี้ยงดูพ่อแม่ ซึ่งทำ ** “เบา ๆ ค่ะ....คุณหนูกลับมา หน้าที่เป็นแค่ผู้ให้กำเนิดแก่เธอเท่า ทุกคนถึงมีอาการบ้า ๆ บอ ๆ กัน แล้ว.. คุณผู้ชายจะไปอาบน้ำอาบท่า นั้น ไปหมด” ก็ไปเถอะ.... คุณผู้ชายอย่าเผลอหลุด “คุณผู้ชายดูออกหรือคะว่า ออกไปเชียวนะคะว่ายายเล่าอะไรให้ ฟัง.... ถ้าคุณหนูรู้เข้าเราจะไม่มีที่ซุก คุณหนูเธอไม่ปกติ.. อ่านต่อฉบับหน้า มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๐๑