ข้อความต้นฉบับในหน้า
ต่อจากหน้า ๓๐
ที่รู้จริง มีจิตเมตตา และให้คำแนะนำที่มีประโยชน์ นายแพทย์ธัญญพงศ์ ณ นคร
อย่างต่อเนื่อง เป็นที่ปรึกษาได้ทุกกาลเวลา และแก้ไข
ปัญหาให้เขาในขั้นตอนต่าง ๆ ในขณะเดียวกันก็รู้ว่า
ในขณะใดต้องทิ้งให้แต่ละคนเป็นผู้แก้ไขปัญหาด้วยตัว
ของเขาเอง เยาวชนแต่ละคนทำงานด้วยตัวของตัวเอง
ได้รับผิดชอบและสามารถทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ ปัญหา
ในสังคมไทยส่วนหนึ่งก็คือ เมื่อบุคลากรจบการศึกษา
ระดับสูงไปแล้ว ไม่สามารถทำงานกับผู้อื่นได้ เพราะเรา
มุ่งแต่ปริญญา ไม่ได้มุ่งว่า ทำอย่างไรเราจึงจะทำงาน
ร่วมกันได้ ทำอย่างไรประชาชนของเราจะมีจิตใจที่เปิด
กว้างยอมรับความคิดเห็นใหม่ๆ ในการที่จะรับฟังความคิด
เห็นของผู้อื่น แม้ผู้นั้นจะต่ำต้อยกว่าตนและนำมาปฏิบัติ แล
มาทดลองทำดูด้วยจิตใจที่เป็นกลาง ไม่อย่างนั้น ใน
การทำงานร่วมกัน การประสานงานก็จะไม่เกิดขึ้น
หากจะมีการปรับหลักสูตรในการศึกษาแล้ว ควรจะต้อง
ปรับในทุกระบบทั้งในระดับปัจเจกบุคคล และทั้งระบบ
การศึกษา ตั้งแต่อนุบาลจนจบการศึกษาในระดับสูง
เพื่อคนทั้งชาติและคนทั้งโลกจะได้มีความสุขสถาพรต่อไป”
ท่านผู้อ่านก็คงจะได้แนวทางการศึกษา ได้ข้อคิด
ในการเรียนรู้ทั้งทางโลกและทางธรรมกันพอสมควร
วารสารกัลยาณมิตรขอนมัสการและขอบพระคุณทุก ๆ
ท่านที่ได้เปิดใจนำเอาประสบการณ์ที่ทรงคุณค่ามาถ่าย
ทอดไว้ ณ ที่นี้ ด้วยคิดว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับ
นักเรียน นักศึกษาและผู้สนใจทุกท่าน ในที่สุดนี้เราขอ
ฝากข้อคิดไว้ว่า
ในความเก่ง ถ้าไม่มีความดีกำกับ ก็เหมือนดาบ
๒ คมที่ไร้ฝัก เหมือนระเบิดที่มีพลังทำลายมหาศาล
ย่อมเป็นอันตรายร้ายแรงทั้งต่อ
แต่ไม่มีสลักนิรภัย
ตนเองและผู้อื่น
ดังนั้นการศึกษาที่ดี จำเป็นต้องมีศีลธรรมกำกับ
ไปด้วย จึงจะเป็นการศึกษาที่สมบูรณ์แบบที่แท้จริง
ก่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดทั้งต่อตนเอง สังคม ประเทศ
ชาติ และต่อชาวโลกทั้งมวล
-
เป็นคนเรียนเก่งมาตั้งแต่เด็ก เมื่อชั้นประถม
เรียนจบจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียลอยู่ในระดับ
๙๓% - ๙๔% โดยประมาณ แล้วมาต่อมัธยม
ที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
“ได้รับรางวัลเรียนดีเป็นประจำ ตั้งแต่
ประถมถึงมัธยม ตอนเรียนอยู่สวนกุหลาบ ก็
ได้ทุกปี”
นี่ซิคะ ยิ่งกระตุ้นความสนใจของเรา
แล้วว่า เขามีหลักในการดูหนังสืออย่างไร จึง
ทำให้เรียนได้ดีถึงเพียงนี้
“อย่างแรก ก็คงจะต้องชอบสิ่งที่เราจะ
เรียนก่อน ใช้หลักอิทธิบาท ๔ ตั้งใจค้นคว้า
สม่ำเสมอ ชอบก็อ่าน แล้วพยายามทำความ
เข้าใจ มีปัญหาอะไรก็ซักถาม พูดคุยกันใน
ระหว่างเพื่อนฝูง ครูบาอาจารย์” คงจะเป็น
คนชอบอ่านหนังสือ เราตั้งข้อสังเกต
“สมัยเด็ก ๆ ผมชอบอ่านหนังสือ อ่าน
เกือบทุกชนิด เพราะตั้งแต่ยังไม่เข้าโรงเรียน
คุณย่าจะเอาหนังสือมาสอนให้อ่าน บางทีก็
ให้อ่านให้ฟัง จึงทำให้เป็นคนรักการอ่าน และ
อยากไปโรงเรียนตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้นก็อ่าน
น้อยลง แล้วอ่านหนังสือด้านอาชีพของเรา
มากหน่อย”
มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๕