หน้าที่ของพระทัพพมัลลบุตร : หน้า 90/113

ธรรมพิเศษของท่าน ซึ่งนับว่าแปลก แตกต่างไปจากพระอรหันตสาวกรูป อื่น ๆ ในคัมภีร์จุลวรรค พระวินัย ปิฎกกล่าวว่า พระทัพพมัลลบุตร ท่าน คิดที่จะรับใช้พระสงฆ์ ด้วยการจัด ปูลาดอาสนะ เตรียมน้ำดื่ม น้ำใช้ รวมทั้งอาหาร เพื่อพระภิกษุทั้งหลาย และทำหน้าที่นิมนต์พระภิกษุทั้งหลาย ให้ไปตามสถานที่นิมนต์ต่างๆ ท่านได้ กราบทูลพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตาม ที่คิดไว้ และพระพุทธองค์ก็ทรงอนุ ญาต แต่ขณะที่พระทัพพมัลบุตร ได้รับหน้าที่นี้ ท่านมีอายุเพียง ๒ ขวบเท่านั้น จึงได้อุปสมบทเป็น พระภิกษุ เพื่อให้เหมาะสมกับ ตำแหน่งหน้าที่อันสำคัญนี้ เมื่อ ท่านอุปสมบทแล้วก็ได้ทำหน้าที่ ทั้งสองประการด้วยความรอบรู้และ เฉลียวฉลาด ประกอบกับการเป็น ผู้ตั้งใจทํางานนั้น งานจึงสำเร็จลง อย่างมีระเบียบเรียบร้อย หาผู้เสมอ เหมือนมิได้ อาทิ ในเรื่องของการจัดแจง ปูลาดเสนาสนะ ท่านได้จัดแจง อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย จัดให้ ได้ทั้งในที่ใกล้และที่ไกลในเวลา เดียวกัน สถานที่ไหนไม่อาจไปได้ ด้วยการเดินตามปกติ ท่านจะไป ยังสถานที่นั้นด้วยอริยฤทธิ์ของท่าน ที่ชอบพอกันก็ให้อยู่ด้วยกัน นัก พระสูตร นักพระวินัย พระธรรม กลึก นักสมถวิปัสสนา ก็จัดให้อยู่ เป็นพวกๆ พระภิกษุบางพวกเข้า 66 ในเวลาที่เริ่มปลงผมของ ท่านเท่านั้น ท่านได้สำเร็จ พระโสดาปัตติผล แล้ว ขณะที่กำลังปลงผมอยู่ ก็ได้สําเร็จสกทาคามิผล และเมื่อปลงผมต่อไปอีก ก็ได้สําเร็จอนาคามิผล พอปลงผมเสร็จก็ได้สําเร็จ พระอรหัตตผล การสําเร็จ พระอรหัตตผลกับการปลง ผมเสร็จ ไม่ก่อนไม่หลัง กว่ากันเลย คือ สําเร็จ พร้อมกันพอดี 99 มาในวัดยามวิกาล ท่านจะเข้าเตโช ธาตุ (ธาตุไฟ) บันดาลให้เกิดแสง สว่างแล้ว จัดเสนาสนะให้ - พระภิกษุบางรูปแกล้งมาใน เวลากลางคืน ด้วยคิดจะดูอิทธิ ปาฏิหาริย์ของพระทัพพมัลลบุตร เถระ แล้วขอร้องให้ท่านจัดเสนา สนะให้ที่ภูเขาคิชฌกูฏก็มี ที่กาฬ ศิลาข้างภูเขาอิสิคิลก็มี ฯลฯ ภิกษุ รูปใดต้องการสถานที่ไหน ท่านจะ จัดการให้ตามความต้องการของ พระภิกษุรูปนั้น โดยท่านจะเข้าเตโช ธาตุสมาบัติ บันดาลให้เกิดแสงสว่าง ขึ้นที่นิ้วมือ ออกเดินนำหน้าพาภิกษุ เหล่านั้น ไปจัดแจงปูลาดอาสนะให้ ส่วนเรื่องการทำหน้าที่นิมนต์ พระภิกษุให้ไปสู่สถานที่นิมนต์ต่าง ๆ นั้น ในคัมภีร์มหาวิภังค์พระวินัยปิฎก แห่งอมูลกสิกขาบทที่ ๔ ว่า ท่านมี ความสามารถจัดแจกจ่ายได้อย่างทั่ว ถึง ไม่มีสิ่งใดบกพร่อง คือรูปไหน 3 ควรนิมนต์ในลำดับใด ท่านก็นิมนต์ ในลำดับนั้น ไม่เคยกระทำให้ลักลั่น กัน พระเกินหรือขาดจำนวนที่ต้อง การ หรือมีอคติลำเอียงไม่เคยปรากฏ เลย ท่านใดควรจะได้รับภัตตาหาร อย่างใด ท่านก็แจกจ่ายภัตตาหาร อย่างนั้นให้ จึงเป็นที่ชื่นชอบของ พระภิกษุสงฆ์ทั้งหลายว่าพระทัพพ มัลลบุตร ได้ทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง - แต่การที่คนเราทำความดี ก็ อาจจะถูกคนชั่วปองร้ายได้ เพราะ คนชั่วเป็นเหมือนทัพพีที่ไม่รู้รสแกง ๘๘ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๖