คุณธรรมและความสำเร็จในชีวิต วารสารกัลยาณมิตร ปี 2536 ฉบับที่ 6 หน้า 48
หน้าที่ 48 / 113

สรุปเนื้อหา

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนเรื่องคุณธรรมที่ จะนำความสำเร็จมาให้แก่ผู้ปฏิบัตินั้น มี ๔ ประการคือ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา คุณหมอธัญญพงศ์จึงประสพ ความสำเร็จในการศึกษา แต่สิ่งเหล่านี้ ก็ไม่สำคัญยิ่ง ไปกว่าจุดเริ่มต้น เพราะจุดเริ่มต้น เป็นก้าวที่สำคัญที่สุด ของชีวิตนั่นคือ ครอบครัว ครอบครัวมีบทบาทที่สำคัญมาก ในการปลูกฝัง อุปนิสัยของเด็ก จึงทำให้คุณหมอมีความมุ่งมั่นอยาก จะเรียนและสามารถเรียนได้ดีอีกด้วย โดยที่ไม่คิดว่า เรียนเพื่อเอาคะแนน หรือเพื่อสอบให้ผ่าน แต่เรียน เพราะอยากรู้ “ผมคิดว่าพยายามทำให้ดีที่สุด ไม่ได้คิดว่าจะ ต้องได้ที่ ๑ ในเวลาเรียนเหมือนกับเราต่อสู้กับความ อยากรู้ว่าสิ่งนั้น ๆ เราควรจะรู้มากกว่าที่จะมองว่าคน อื่นเขาจะเรียนทันเรามั้ย เวลาสอบ ผมก็ไม่ได้คิดว่า พรุ่งนี้จะสอบหรือต้องอ่า

หัวข้อประเด็น

- คุณธรรมและความสำเร็จในชีวิต

ข้อความต้นฉบับในหน้า

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงสอนเรื่องคุณธรรมที่ จะนำความสำเร็จมาให้แก่ผู้ปฏิบัตินั้น มี ๔ ประการคือ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ วิมังสา คุณหมอธัญญพงศ์จึงประสพ ความสำเร็จในการศึกษา แต่สิ่งเหล่านี้ ก็ไม่สำคัญยิ่ง ไปกว่าจุดเริ่มต้น เพราะจุดเริ่มต้น เป็นก้าวที่สำคัญที่สุด ของชีวิตนั่นคือ ครอบครัว ครอบครัวมีบทบาทที่สำคัญมาก ในการปลูกฝัง อุปนิสัยของเด็ก จึงทำให้คุณหมอมีความมุ่งมั่นอยาก จะเรียนและสามารถเรียนได้ดีอีกด้วย โดยที่ไม่คิดว่า เรียนเพื่อเอาคะแนน หรือเพื่อสอบให้ผ่าน แต่เรียน เพราะอยากรู้ “ผมคิดว่าพยายามทำให้ดีที่สุด ไม่ได้คิดว่าจะ ต้องได้ที่ ๑ ในเวลาเรียนเหมือนกับเราต่อสู้กับความ อยากรู้ว่าสิ่งนั้น ๆ เราควรจะรู้มากกว่าที่จะมองว่าคน อื่นเขาจะเรียนทันเรามั้ย เวลาสอบ ผมก็ไม่ได้คิดว่า พรุ่งนี้จะสอบหรือต้องอ่านตรงที่จะออกข้อสอบมาก ๆ อะไรทำนองนี้ ผมอ่านเพราะอยากอ่านอยากรู้ ไม่ได้ คิดว่าต้องเรียนให้ดี แต่คิดว่าเรียนเพราะอยากจะรู้ อยากทำให้ดีที่สุด” เขาอธิบายต่ออีกว่า “การเรียนแพทย์ต้องเรียนจากของจริง เวลาคน ไข้มีปัญหาเราก็ต้องศึกษาค้นคว้าหาความรู้ เพื่อจะได้ แก้ปัญหาให้คนไข้ เป็นการเรียนรู้ไปตลอดเวลาที่เรา ทำงาน ทำให้มีแรงจูงใจอยากอ่านเรื่องนี้ เพราะคนไข้ มีปัญหาเรื่องนี้ และก็มีเรื่องให้อ่านได้ทุกวัน ตราบใดที่ เรายังดูคนไข้อยู่ ความรู้ก็มีมากขึ้นและเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ยิ่งถ้าเรารู้มากเท่าไรก็จะเป็นประโยชน์ต่อคนไข้มากเท่านั้น และต้องมีหลักประจำใจคือ ต้องทำให้ดีที่สุด” เขาพูดจบด้วยรอยยิ้มอย่างมีความสุข ที่สามารถ ฟันฝ่าความเหน็ดเหนื่อยตลอด 5 ปี เพื่อมาเป็นนาย แพทย์ธัญญพงศ์ ณ นคร อย่างทุกวันนี้ เชื่อเถิดว่าไม่มีสิ่งใดเกินความมุ่งมั่น ความอดทน และความขยันหมั่นเพียรจะเป็นบันไดทอดไปสู่เป้าหมาย แห่งความสำเร็จในชีวิตของผู้ที่ตั้งใจจริง วิมลวรรณ วัฒนสาราญ ต่อจากหน้า ๓๗ จะ “ตัดสินใจตอนมัธยมปลายว่า พยายามเข้ามหาวิทยาลัยให้ได้ พอไปถึงจุด นั้นได้ จุดที่สังคมยอมรับ คณะที่หลายคน ยกย่องถึงจุด ๆ หนึ่ง ก็รู้สึกเคว้งคว้าง อ้างว้าง ไม่รู้จุดยืนของตัวเองว่า ตอนนี้เราต้องการ อะไรกันแน่ ในเมื่อได้มาหมดทุกอย่างแล้ว จึงคิดอยากจะเข้าวัด เพื่อต้องการทำความ รู้จักตัวเองให้มากขึ้น” มาถึงตรงนี้ เราก็รู้สึกว่า ในชีวิตของ ทุกคนมีจุดเริ่มต้น ซึ่งอาจจะเป็นแรงบันดาล ใจ แรงกระตุ้นหรือแรงผลักดันอะไรสักอย่าง ที่ทําให้คนเราก้าวไปสู่ความสําเร็จนั้นได้ แม้ จะเป็นจุดที่สูงส่งเพียงใด แต่ก็ไม่มีอะไรมา ขวางกั้นเราได้ หากใจดวงนั้นคิดจะไขว่คว้า “ส่วนมากพี่สาวพี่ชายจะเป็นต้นแบบที่ดี เขาเป็นคนเรียบร้อย พี่จะบอกเสมอว่าทำ อะไรทำให้ดีที่สุด จ่าเรียนดีมาตลอดตั้งแต่ เล็ก และตอนอยู่ ม.๔ ได้รางวัลเรียนดีด้วย เกรดเฉลี่ย ๓.๙๓ “จ๋าจะอ่านหนังสือทุกวันไม่ต่ำกว่า ๒ ชั่วโมง ทุกครั้งที่อ่าน จะต้องนั่งทำใจให้สงบ รู้สึกว่าเราต้องสู้ สู้กับตัวเอง ทำให้ได้ ให้ดี ที่สุด ไม่แข่งกับใคร แต่ให้ดูตัวเอง” เธอเล่า ด้วยความเบิกบาน ๔๖ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๖
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More