การหลุดพ้นจากไตรวัฏฏ : หน้า 21/113

โคตรภูละเอียดหลุด, เข้าถึงกายธรรม นั่นเป็นโลกุตตระ ข้ามขึ้นจากโลก พระสกทาคาแล้ว กายธรรมของ โสดา โสดาละเอียดหลุด, เข้าถึง ได้แล้ว เป็นอริยบุคคลแล้ว แต่ว่า ไม่พ้นจากไตรวัฏฏไป ต้องอาศัยไตร กายธรรมของพระอนาคาหยาบ วัฏฏ เพราะยังไปนิพพานไม่ได้ อนาคาละเอียดแล้ว กายธรรมของ พระสกทาคาหยาบ สกทาคา ละเอียดหลุดออกไปเช่นนี้ เป็นชั้นๆ เช่นนี้เรียกว่ารู้จักสำรวม ถูกส่วน เข้าแล้วหลุดเป็นชั้น ๆ ไปดังนี้ เมื่อ หลุดออกไปได้แล้วเห็นว่าหลุดจริง ๆ ไม่ใช่หลุดเล่น ๆ ถ้าว่าโดยย่อแล้ว ละก็พอถึงกายธรรมหยาบละเอียด เท่านั้น ไปนิพพานได้แล้ว แต่ว่าหลุด ดังนี้เป็นตทังควิมุตติ ประเดี๋ยวก็ กลับมาอีก พอหลุดแค่พระโสดา ต้องอาศัยกามภพรูปภพอยู่ แต่ว่า อาศัยอยู่แต่เปลือกนอก ข้างในล่อน จากเปลือกนอกเสียแล้ว อย่างนั้นก็ พอใช้ได้ แต่ว่ายังไม่ถึงที่สุด ต้อง พอใช้ได้ แต่ว่ายังไม่ถึงที่สุด ต้อง ถึงที่สุดคือพระอรหัตผล นั่นแหละ จึงจะพ้นขาดเด็ด เป็นวิราคธาตุ วิราคธรรมจริง ๆ หลุดได้จริง ๆ เช่นนี้ อย่างนี้เอาตัวรอดได้อย่างนี้ เมื่อรู้จักหลักความหลุดพ้นเช่นนี้ แล้วก็ตั้งใจให้แน่วแน่ ต้องมีความ สำรวมเบื้องต้น ที่ท่านได้ชี้แจง แสดงไว้ในอารมณ์ที่ไม่งาม แล้ว สำรวมระวังให้ดี รู้จักประมาณใน การบริโภคอาหาร มีความเพียร มี ศรัทธา กล้าหาญไม่ย่อท้อ นั่นแหละ คงจะไปถึงที่สุดได้ ทว่าย่อท้อเสีย แล้วถึงที่สุดไม่ได้ง่าย ให้เข้าใจหลัก อันนี้ หลักที่แสดงแล้ว ที่แสดงใน ทางขันธ์ ๕ เป็นของหนักแล้ว คิด สละขันธ์ ๕ นั่นได้ด้วยความสำรวม ระวัง นี้เป็นทางปริยัติ เป็นลำดับไป จนเข้าถึงถอดกายเป็นชั้น ๆ ออกไป แล้ว จนกระทั่งถึงพระอรหัตถึง วิราคธาตุวิราคธรรม กายพระอรหัต หยาบ พระอรหัตละเอียดนั้น ใน แนวนั้นเป็นทางปฏิบัติ ปฏิเวธ ก็เป็น มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๙