ผลกระทบจากความโง่ในความรัก : หน้า 100/113

เลย” ผมโต้ตอบบ้างเพราะความ เหลืออดเหลือทน “เปรี้ยง...” คราวนี้เป็นเสียง ขวดน้ำหอมที่กระทบกับข้างฝา ก่อนจะตกลงมาแตกกระจัดกระจาย ถึงพ่อกับแม่จะเป็นชาวบ้าน นอกจน ๆ หาเช้ากินค่ำ แต่ท่าน ทั้งสองก็ไม่เคยที่จะทะเลาะกันด้วย อาการรุนแรงหยาบคายอย่างนี้ เท้าสองข้างพาร่างของผม ออกไปจากห้อง ผมก้าวเดินเรื่อย เปื่อยอย่างไม่มีจุดหมาย รู้สึกตัว อีกครั้งก็ต่อเมื่อมาหยุดยืนอยู่หน้า ห้องเช่าของตัวเองโชคดีที่ยังไม่บอก คืนห้องเพราะยังมีสิทธิ์อยู่ต่อได้อีก ครึ่งเดือน และยิ่งกว่าโชคสองชั้น ก็คือของใช้ทุกอย่างของผมยังไม่ได้ เคลื่อนย้ายออกไป อยู่อย่างที่เคยอยู่ ไปทำงาน แบบที่เคยทำ เกือบสิบวันเธอจึงมา พบที่บริษัทเพื่องอนง้อขอโทษขอคืนดี ทั้งให้สัญญาเป็นมั่นเป็นเหมาะอีก หลายประการซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าจะ ไม่ทำอย่างเดิมอีก ผมใจอ่อนและโง่อีกครั้งเข้า หน้าคมคายดูดีที่ได้ติดตัวมาตั้งแต่ เมื่อทำหน้าที่เป็นพนักงานขาย เกิด ผมไม่เคยตามไปดูว่า สินค้าทุกตัว จนได้ ผลของความโง่คราวนี้หนัก สิ่งที่ได้มาจากพ่อกับแม่บวก ให้ประโยชน์สุขกับผู้ซื้อได้จริงตาม กว่าครั้งแรก เพราะเป็นความโง่ที่ รับกับการเสริมแต่งอย่างดี ไม่เพียง ที่ผมบรรยายโอ้อวดสรรพคุณไว้หรือ ผมทำให้เธอตั้งครรภ์ขึ้นมา แต่จะช่วยผมให้ขายสินค้ากับผู้มี ไม่ ในขณะที่เมื่อแต่งงานแล้วผมก็ อยู่ในท้องลูกเติบโตได้เพราะ ระดับได้ตามเป้าหมายเท่านั้น แม้ ต้องมารับรู้แม้สิ่งที่ไม่เคยคิดเลยว่า อาศัยแม่ เมื่อลืมตาขึ้นมาดูโลกแล้ว ตัวของผมเองก็ยังมีหญิงสาวท่าทาง ดูว่าดี พาตัวเองเข้ามาสนิทสนมด้วย โดยอาศัยใช้สินค้าที่ผมเสนอขาย เธอยังไม่ยอมจบ เป็นสื่อกลาง จะได้เจอะได้เจอ ลูกชายก็มีเพียงพ่อและหญิงชราข้า “ฉันไม่น่าจะโง่อย่างนี้เลย” เก่าในบ้านเท่านั้น ที่ช่วยกันฟูมฟัก เลี้ยงดู ส่วนผู้ที่ชื่อว่าเป็นแม่ก็เอา “นั่นสิ...ผมเองก็ไม่น่าจะโง่ แต่ออกไปเที่ยวเตร่นอกบ้าน ไม่หยุด ๙๘ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๖