การปฏิบัติธรรมในบรรยากาศธรรมชาติ : หน้า 75/113

ไม่ได้เป็นแน่ อาจารย์ ช. (สวมหมวก) ถ่ายที่หน้าบ้านพักรอยัลปิงรีสอร์ต ออก จึงลืมตาอีก นั่งนึกถึงคำสอนของพระเดช พระคุณหลวงพ่อทั้ง ๒ องค์ นึกถึงคำสอนของ พระอาจารย์สมชาย สุคันโธ ที่ท่านบ่อยๆ ว่า “ไม่มีใครตาย เนื่องจากการนั่งสมาธิ และถ้าตาย ไปขณะนั่งสมาธิก็ถือว่าคุ้มแล้วกับชีวิตที่เกิดมา” เคลื่อนไปข้างหน้า หรือเราวางใจไม่ถูก ใจเราอาจ วันนี้เปลี่ยนสถานที่ปฏิบัติธรรมจากห้อง อยู่ข้างนอกตัว ดิฉันจึงเหลือบตาขึ้นเพื่อให้ใจกลับ ปรับอากาศ ไปยังบ้านพักของท่านเจ้าของรีสอร์ต เข้าในตัว สภาพเดิมยังคงเกิดขึ้น การเคลื่อนไป ซึ่งเป็นสถานที่พักของพระอาจารย์ด้วย ได้นั่ง ข้างหน้ารู้สึกว่า นานมากจนรู้สึกอึดอัด หายใจไม่ ปฏิบัติธรรมในบรรยากาศธรรมชาติที่สวยงาม และ เย็นสบาย มีเสียงน้ำไหลแสนไพเราะจากลำน้ำปิง เสียงใส ๆ ของนกร้องเข้ามาเป็นระยะ ๆ เมื่อ กำหนดวางใจสบาย ๆ เบา ๆ ดวงแก้วใสก็ปรากฏขึ้น แต่วันนี้แปลกกว่าวันอื่น ๆ คือ ดวงแก้วมีแสงสีทอง เรื่อ ๆ เกิดขึ้น และสว่างออกมากลางตัวเป็นสี เหลืองทองอ่อน ๆ ขณะนั่งมองดวงแก้วไปเรื่อย นั้น ดิฉันมีความรู้สึกว่า ทุกส่วนของร่างกายชาวูบ ลง แล้วเห็นตัวเองกำลังเคลื่อนอย่างเร็วเข้าสู่อุโมงค์ เป็นลูกหลวงพ่อไม่ทันทุกภพทุกชาติ) มืด ๆ ดิฉันนึกว่า อาการอย่างนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว ลูกชายทั้ง ๒ คน ว่าไม่น่าจะห่วงอะไรเขาทุกคนมีบุญ เพราะเมื่อดิฉันนั่งปฏิบัติธรรมที่บ้านก่อนนอน วัน มีกรรมเป็นของตัวเอง คนโตก็บวชยุวธรรมทายาท ไหนเหนื่อยมาก ๆ จะมีอาการอย่างนี้บ่อยๆ แล้ว คนเล็กก็กำลังจะบวชยุวธรรมทายาทเป็นครั้งที่ จากนั้นอาการเวียนศีรษะก็จะตามมา ๒ ถึงเราจะอยู่หรือจะตาย บุญกรรมของลูกก็ยังคง ยอมแพ้ ล้มตัวลงนอนหลับสนิททุกครั้ง ในวันนี้ เหมือนเดิม ถ้าเขามีบุญจะไม่ลำบาก เราตายไป ดิฉันจึงคิดว่า อาจเป็นอาการเพลียของร่างกายอีก เขาก็ต้องไม่ลำบาก คิดอย่างนี้แล้วจึงนึกว่า นั่ง จึงลืมตาขึ้น เมื่อหลับตาใหม่สภาพเดิมยังปรากฏ ต่อไปอะไรจะเกิดขึ้น ก็จะไม่ยอมแพ้ ตายก็ตาย แต่ครั้งนี้ไม่มีอาการเวียนศีรษะเหมือนที่บ้าน ดิฉัน ยอมตายละทีนี้ เพราะถ้าตายขณะตั้งใจปฏิบัติธรรม ๆ ดิฉันจะ ๆ (ปกติดิฉันกลัวตายมาก กลัวตายก่อนที่จะได้เข้า ถึงพระธรรมกาย อธิษฐานจิตเสมอให้เข้าถึงพระ ธรรมกายก่อนที่จะจากโลกนี้ไป กลัวติดตามไป นึกถึง จึงคิดว่า นี่อาจเป็นภาวะของตัวเราที่ปรับใจเข้า พระอาจารย์รับรองแล้วว่า คุ้มกับชีวิตที่เกิดมา ศูนย์กลางกาย ซึ่งไม่เหมือนคนอื่นที่เขาจะเคลื่อน ลงหลุมบ้าง ถ้ำบ้าง อุโมงค์บ้าง แต่ของเรากลับ อ่านต่อฉบับหน้า มิถุนายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๗๒