ปัญหาของพระภิกษุไทยในสหรัฐอเมริกา : หน้า 62/113

อีกมุมหนึ่งของฮาร์วาร์ด สแควร์ จนเป็นที่เอือมระอาเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำลายความเลื่อมใส เค็มทอดที่คลุ้งไปนั้น สร้างความรำคาญให้แก่เพื่อนบ้าน ศรัทธาของชาวต่างชาติต่อศาสนาของเรา ปัญหานี้จะ ชาวอเมริกันผู้ไม่เคยรู้จักปลาเค็ม จึงถูกติเตียนเกิดภาพ แก้ไขได้ มิใช่เป็นเพียงภาระของพระภิกษุที่อยู่ประจำ พจน์ในทางไม่ดีว่า นักบวชเหล่านี้กินอะไรไม่รู้เหม็น ในวัดเท่านั้น หากต้องการความร่วมมือร่วมใจกันจาก เหมือนอุจจาระ บางรายทนไม่ได้ถึงกับย้ายบ้านหนีไป ศาสนิกชนผู้มาวัด ช่วยกันสร้างภาพลักษณ์ให้วัดเป็นที่ เลยก็มี การกระทำของพระไทยดังที่ได้เล่ามานี้ จึง สะอาด ร่มรื่นสวยงาม ให้สมกับเป็นสถานที่ปลูกฝัง นอกจากจะทำผิดพระวินัยแล้ว ยังเป็นโลกะวัชชะคือ อบรมคุณธรรม เป็นที่สงบกาย สงบวาจา สงบใจของผู้ ชาวโลกยังติเตียนได้อีกด้วย มาเยือนให้เกิดขึ้นได้ พระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาทในสหรัฐอเมริกาจึงยัง โดยใช้ภาษาของคน มีอยู่เรื่องหนึ่งเกิดขึ้นในวัดไทยเรา เป็นการกระทำ อยู่ในระยะปรับตัว ยังไม่สามารถฝ่ากำแพงทางวัฒนธรรม ที่ไม่ควรนักของพระไทยที่อยู่ที่นั่น คือมีพระอยู่วัดหนึ่ง ของตนออกไปได้ ต่างจากพุทธศาสนามหายานของญี่ปุ่น ท่านชอบฉันปลาเค็ม ท่านก็ทอดปลาเค็มกลิ่นคลุ้งไปทั่ว ที่สามารถข้ามกำแพงทางวัฒนธรรมออกไปสื่อสารกับ เมื่อเล่าถึงตอนนี้ สำหรับผู้ที่พอจะทราบเกี่ยวกับวินัย สังคมอเมริกันได้เป็นผลสำเร็จ สงฆ์อยู่บ้าง คงจะสงสัยว่า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ อเมริกัน ใช้ค่านิยมของคนอเมริกันอธิบายสัจธรรมใน ทรงอนุญาตให้พระภิกษุประกอบอาหารเองมิใช่หรือ พุทธศาสนาจนชาวอเมริกันเข้าใจได้ ทำให้พุทธศาสนา ทรงตราเป็นวินัยพุทธบัญญัติห้ามไว้ที่เดียว ข้อนี้นับว่า นิกายนิชิเรนกลายเป็นศาสนาเชิงธุรกิจ และมีลักษณะ เป็นความลำบากยิ่งของพระภิกษุที่มาอยู่ต่างแดน ใน พัฒนาแตกต่างไปจากนิกายนิชิเรนในประเทศญี่ปุ่นตรงที่ ประเทศที่ผู้คนไม่เข้าใจพระพุทธศาสนา และแน่นอน นิกายนิชิเรนในอเมริกาสนับสนุนเสรีภาพความเท่าเทียม พวกเขาย่อมจะมองพระภิกษุผู้ออกบิณฑบาตด้วยสายตา กัน มีความยินดีในค่านิยมทางวัตถุ ใช้แนวทางสร้าง แสดงความประหลาดใจ หากบริเวณวัดนั้นมีคนไทย ความสำเร็จในชีวิตด้วยการสวดมนต์ เพื่อสนองความ อาศัยอยู่หนาแน่นและหมั่นมาคอยดูแลอุปัฏฐากพระภิกษุ อยากมีอยากเป็นดังที่กล่าวมาแล้วแต่ต้น สม่ำเสมอ ก็นับว่าเป็นโชคดีของพระวัดนั้น เมื่อเล่ามา ถึงตรงนี้ พวกเราคงพอเข้าใจแล้วถึงเหตุที่ต้องละเมิด พระพุทธวินัยข้อนี้ แต่ที่ยิ่งแย่ไปกว่านั้นคือ กลิ่นปลา อ่านต่อฉบับหน้า ๖๐ กัลยาณมิตร มิถุนายน ๒๕๓๖