การสร้างความสงบในสังคม : หน้า 9/114

ปรึกษาคุณยายอาจารย์อุบาสิกา จันทร์ว่า จะสร้างกำลังใจอย่างไร การทำให้เกิดความพอใจทั้งสอง ว่าพวกเรา ไม่มีใครเอาความดี คำว่า “ยุติธรรม” จึงไม่ใช่ เสียงอะไรเข้าหูก็นึกว่าเขาว่าเรา ท่านตอบสั้น ๆ ที่น่าคิดว่า “อย่า สู้เพื่อเอาชนะ จงสู้เพื่อความเป็น ธรรม” ฝ่าย เป็นไปไม่ได้แม้แต่การตัดสิน ในศาล แต่ที่ต้อง “ยุติ” เพราะ เคารพในธรรม คือความสงบ เข้าสู้ คือ ทำหน้าที่ที่รับผิดชอบ อยู่ให้ดี ถ้าหน้าที่ดี คนที่พบเห็น เขาย่อมรู้ว่าอะไรคือความเป็นจริง นักเรียนตีกันก็เช่นกัน ต่าง ไม่ทำหน้าที่ของตนให้สมบูรณ์ อีกครั้งหนึ่งเพื่อนรุ่นพี่ท่าน ดังนั้น “ศักดิ์ศรี” ที่แท้จริงคือรู้ หนึ่งเล่าให้ผมฟังว่าพี่เขามีปัญหา จักสร้างความสงบ ให้เกิดขึ้นใน ขัดแย้งกับผู้ที่มีอาวุโสกว่า พี่ท่าน ใจของเราและแผ่ออกไปสู่สังคม ไม่มีใครเป็นศัตรู ศัตรูตัวจริงคือ นั้นเห็นว่าตัวเองเป็นฝ่ายถูกจึงเข้า รอบ ๆ ตัวเรา ความโง่ที่อยู่ในใจเราต่างหากที่ โต้เถียง หลวงพ่อทัตตชีโว ท่าน หากมองลึกลงไปจริง ๆ คอยเห็นคนนั้นคนนี้เป็นศัตรู เรา ทราบจึงเรียกมาเตือนสติด้วยข้อ แล้ว คนเราคงไม่มีใครอยากท่า รู้ตัวมีสติ มีปัญญาเกิดขึ้นเมื่อ ชั่ว เพียงแต่จิตของเขาตกอยู่ ใด ศัตรูก็หายไป ศักดิ์ศรีเราก็ ความน่าคิดว่า หน้าที” ใช่ไหม “หน้าเรามีกี่หน้า ขายหน้า ในความหลงผิด ความคิดเขาได้ ย่อมดีขึ้นมา ด้วยการทํากาย แล้วเอาหน้าไปขายใครได้ไหม เสื่อมทรามลงไป ถามว่า ใจเขา วาจา และใจให้สงบ ความสงบ เสียหน้า หน้ามันเสียไปตรงไหน ต่ำหรือสูงกว่าเรา คำตอบตรงนี้ ต่างหากที่จะสร้างความยุติธรรม จงจำไว้ หน้าเรามีหน้าเดียว คือ เป็นสิ่งที่เตือนเราว่า จำเป็นไหมที่ ให้เกิดขึ้นในสังคม เพราะทุกคน เราจะทำใจทำกายต่ำลงเหมือนเขา จะมีสติที่จะเข้าใจกัน ผมจึงคิดเห็นโดยส่วนตัวว่า เหมือนคำโบราณกล่าวว่า เอา ครับ “ศักดิ์ศรี” ก็คือสิ่งที่เป็นข้อคิด | พิมเสนไปแลกกับเกลือ ข้างต้น ถ้าเราหมายเอาชนะใคร แต่ปัจจุบันผู้ใหญ่ในบ้าน เราสามารถรบชนะคนทั้งโลก ทั้ง เมืองทำให้เยาวชนเห็นว่าศักดิ์ศรี การสงครามทั้งคารม แต่เราไม่รู้ คือการปกป้องด้วยการตอบโต้จน ตัวหรอกว่า “ความเป็นธรรม” ได้ | เป็นข่าวให้เกิดความไม่สงบ ไม่มี อุบัติขึ้นหรือไม่ ใครยอมสงบปากสงบคำ พอมี สุเทพ ทิพย์ภวังค์ ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร