การบรรลุธรรมและความมุ่งมั่น : หน้า 49/114

คุณ...ก็ทําได้ ต่อจากหน้า ๒๗ “แม้เลือดเนื้อในกายนี้จักเดือด แห้งไป จนเหลือแต่หนัง เอ็น และ กระดูกก็ตามที ตราบใดที่เรายังไม่ เวียงนั้น ท่านก็ได้ทบทวนสำรวจตน จนมั่นใจว่า ศีลาจารวัตรของท่านไม่มี สิ่งใดขาดตกบกพร่องแล้ว ท่านจึงได้ ตั้งสัจจะด้วยดวงใจอันเด็ดเดี่ยวก่อนที่ จะบำเพ็ญภาวนาต่อไปว่า “วันนี้เป็นไงเป็นกัน หากเรา จะเห็นได้ว่าการตรัสรู้ของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าก็ดี การบรรลุธรรม ของพระอริยสาวกทั้งหลายก็ดี หรือ แม้กระทั่งการค้นพบวิชชาธรรมกาย ของหลวงพ่อวัดปากน้ำก็ดี กว่าจะมี ขึ้นได้ก็ต้องอาศัยจิตใจที่เข้มแข็งมั่นคง ผู้ที่กล้าสู้ กล้าสละได้ถึงขนาดนี้ คือ บุคคลประเภทเดียวในโลกที่ไม่มีวันจะ รู้จักกับคำว่า...พ่ายแพ้หรือ...เป็นไปไม่ได้ ความสามารถของมนุษย์นั้นไม่มี บรรลุพระสัมมาสัมโพธิญาณแล้ว จัก ไม่บรรลุธรรมที่พระบรมไตรโลกนาถได้ กล้าสู้ กล้าสละได้แม้ชีวิตของตัวเอง ไม่ยอมลุกจากบัลลังก์นี้เป็นอันขาด” ทรงบรรลุแล้ว เราจะถวายชีวิตเป็น ด้วยน้ำพระทัยอันเด็ดเดี่ยวกล้า พุทธบูชา หากเราจะต้องตายไปในครั้ง หาญ มั่นคง มุ่งตรงต่อพระโพธิญาณ นี้ ก็จะได้เป็นเยี่ยงอย่างแก่ผู้ที่ตามมา ประกอบกับบุญบารมีที่ทรงสั่งสมไว้เต็ม ภายหลัง ให้ยึดถือเป็นแบบปฏิบัติต่อไป เปี่ยมแล้ว ในที่สุด... พระองค์ก็ตรัสรู้ ก็จะได้อานิสงส์อีกโสดหนึ่ง ธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงได้มี บังเกิดขึ้นมาในโลกแต่ครั้งนั้น คนจริง ย่อมได้พบของจริง ในที่สุด....ท่านก็ได้บรรลุธรรมสามารถ ขอบเขตจำกัด มีหลายสิ่งหลายอย่างใน โลกนี้ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้ แต่มัน ก็เป็นไปแล้ว โดยฝีมือของมนุษย์ อย่าง และเมื่อตอนที่หลวงพ่อวัดปาก นำเอาวิชชาธรรมกายที่สูญหายจากการ เช่นเรือรบ เครื่องบิน วิทยุ โทรศัพท์ น้ำฯจะบรรลุธรรมกายขณะปฏิบัติธรรม ถ่ายทอดสืบสานมานานนับพันปี กลับ อยู่ภายในอุโบสถ วัดโบสถ์บนบางคู หรือโทรทัศน์ เหล่านี้ย่อมเป็นสิ่งเหลือ คืนมาเผยแผ่แก่ชาวโลกได้อีกจนถึงบัดนี้ เชื่อสำหรับคนสมัยก่อนว่า เหล็กอะไร ตุลาคม ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๔๗